Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Ik schets twee situaties, die me nogal in verwarring brengen. We zijn allemaal mensen, maar handelen we ook menselijk of zijn we soms beestachtig bezig. Behandelen we beesten soms menselijker als de mens zelf?

Beestachtig menselijk is dat wenselijk?

Zomaar wat vragen, die in me opkwamen na het lezen van een aantal artikelen. Wat is goed en wat slecht. Hoe moet je handelen en doen of kunnen we dat ook?

Stel je eens voor:

Ik ben de beheerder van een kleine kinderboerderij en zorg met veel liefde en aandacht voor alle beesten daar. De dieren geven veel plezier aan mij en alle grote en kleine bezoekers, zo ook onze geit. Ze is als klein geitje bij ons geboren en heeft een speciaal plekje in mijn hart. Ze heeft een goed leven gehad, maar is nu al behoorlijk op leeftijd. Ze gaat allerlei mankementen vertonen, ze eet niet meer goed en wordt zienderogen magerder. Ze staat een beetje wankel op haar poten, daarom heb ik haar apart gezet en mogen de kleine bezoekers niet meer bij haar. Ze valt al om als iemand haar een klein zetje geeft en zelfs zonder die aanmoediging willen haar poten het weleens begeven.  Door dat vallen heeft ze al verschillende wonden op gelopen en ze geneest niet meer snel. We hebben de dierenarts al verschillende keren laten komen, want ze verdiend de beste zorg, we houden van dat geitje. Ze kreeg pijnstillers en daarna nog zwaardere pijnstillers, genezen wil niet meer lukken en ook de medicijnen hebben geen effect meer. Maar.....toch wil het beestje nog niet zelf sterven.

Dan staat opeens de dierenpolitie aan de deur, samen met wat mensen van de pers. Iemand heeft 144, red een dier gebeld. Ons trouwe geitje krijgt een spuitje en wordt uit zijn lijden verlost, er is geen redden meer aan. In de streekbladen wordt er over geschreven en niemand kan begrijpen hoe het in deze tijd nog mogelijk is. De reputatie van de kinderboerderij wordt besmet en alleen de rekeningen van de  dierenarts van de afgelopen tijd kunnen ons behoeden voor een aanklacht tegen dierenmishandeling. We hadden er alles aan gedaan......alleen was onze dierenarts nog een stapje verwijdert van dat verlossende spuitje.

Maar stel je eens voor:

Ik heb een hele lieve oma, ik houd zielsveel van haar. Ze heeft een zwaar leven gehad en altijd hard gewerkt voor haar gezin. We was er altijd voor ons, voor haar man, kinderen en kleinkinderen, we hebben veel leuke dingen gedaan. Nu is ze al behoorlijk op leeftijd, waardoor ze steeds meer mankementen vertoont. Ze kan niet meer zelfstandig lopen en is de hele dag aan bed gekluisterd. Door al dat liggen heeft ze verschillende doorligplekken gekregen, ondanks de extra verzorging die haar familie haar geeft. Door de ouderdom geneest ze niet meer zo voorspoedig, dus de open wonden willen niet helen. De huisarts werd al verschillende keren gewaarschuwd, soms kwam deze langs, maar vaak ook werd de diagnose door de telefoon gesteld, geef haar maar een extra paracetamolletje tegen de pijn, smeer wat zalf op de wond. Steeds meer pijn krijgt het arme mens, ze word afgevoerd naar het ziekenhuis en krijgt sterkere pijnmedicatie, maar ook dat kan geen verlichting meer geven.

Maar.... toch wil het mensje niet zelf sterven.

Ze wil niet meer leven en de het lijden is ondraaglijk, de artsen zeggen dat er geen kans meer is op verbetering.  Maar er trekt niemand aan de bel, er is geen nummer:  11WENS, red een mens. Niemand wil mee denken aan de mogelijkheid haar uit het lijden te verlossen, want de artsen hebben hun gelofte de mens zo lang mogelijk te laten leven. Dat is hun roeping, dat is gewoon menselijk, de mens helpen leven.
Maar hier raak ik in verwarring:  Is het  menselijk een dier uit zijn lijden te verlossen en beestachtig een dier langer te laten leven in pijn?  Maar beestachtig een mens uit zijn lijden te verlossen en menselijk een mens langer te laten leven in pijn?

Natuurlijk vind ik het prima dat dieren lijden bespaard word en dat er mensen zijn die een stem vormen voor de dieren die dat zelf niet kunnen. Maar soms ...... heel soms....denk ik dat het wel wat erg ver wordt doorgevoerd.

EN

Is het allemaal wel goed geregeld omtrent euthanasie en hoeveel rekening wordt er gehouden met een wilsverklaring euthanasie ofwel euthanasieverklaring. Wie bepaald wanneer er sprake is van ondraaglijk lijden? Waarom mogen mensen niet zelf kiezen wanneer het hen teveel wordt?

Natuurlijk zijn deze voorbeelden fictief en berust elke overeenkomst op louter toeval, ik beheer geen kinderboerderij en heb ook al vele jaren geen lief omaatje meer.

Meer lezen van Mereltje kijk op Mereltjes jouwpagina of volg Mereltje op Mereltjes Blog
© Mereltje, Februari 2012

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.