Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Wat je al niet moet doen om je honden schoon te krijgen

Baddag

Eens in de zoveel tijd is het baddag bij ons thuis. Voor de honden dan; je mag toch hopen dat het menselijke deel wel iets vaker zijn hoofd onder een sproeier steekt. Er is zelfs een tijd geweest dat één van de katten vaker in de wasbak werd gestopt. (voor een klein katje als Tessa is het bad wel erg groot) Wegens een hardnekkig huidprobleem moest ze minstens één keer per week gewassen worden met medicinale shampoo.

Tessa

Wel eens een kat in bad gedaan? Ik raad het iedereen ten zeerste af. Veel minder gezeglijker dan een hond maar met evenveel tanden en scherpere nagels is het een crime. Zeker als ze niet schromen om alles in te zetten om onder die zogenaamde marteling uit te komen. Katten zijn over het algemeen sneller, kleiner en leniger en kunnen zich in de gekste bochten wringen om er onderuit te komen.

Siegfried-truc

Probeer deze zelfde kat eens pillen te geven, lukt niet. Ook niet met de vermaarde “Siegfried” truc.

Misschien moet ik even uitleggen wat dat voor truc is: Men neme een doek (handdoek is prima) en daar wikkelt men de kat stevig in (niet te stevig, na de oefening is het wel belangrijk dat het vermaledijde beestje nog kan ademen...) Houdt de kop van de kat erbuiten – anders wordt het nog niets.
Dit moet nog te doen zijn, toch? Zie het als een kattendwangbuis.
Nu moet je met één hand de kat in bedwang kunnen houden, met de ander wring je het bekje open (pas op de stillettotanden), wip je het pilletje naar binnen, klem je het bekje dicht – met een vinger over de neus en wrijf je over het keeltje om het slikken te bespoedigen. Negen van de tien katten kunnen hier niet tegenop en slikken braaf het vieze ding naar binnen.

Ik heb nummer tien natuurlijk, ik had er zelfs twee in de tijd dat dit verhaal speelt. Tessa laat het pilletje tot schuim smelten tot het uit haar neusgaten komt en slikt zelfs niet als ze geen lucht krijgt.
De ander was Gypsy, slank donkerbruin en eigenwijs als het beroemde achtereind van een varken. Denk niet dat hij beet of krabde, dat kwam niet in zijn koppie op. Hij wist gewoon te ontsnappen, glad als een al en zo slank als een siamees gleed hij als een echte Houdini uit de handdoek.

Het heet de Siegfried-truc naar Siegfried Farnon, één van de dierenartsen uit de verhalen van James Herriot, de beroemde veearts uit Yorkshire. Hij was de eerste die we het zagen doen.

Maar ik dwaal af. Dit verhaal gaat over het badderen van de honden, althans daar zou het over gaan.

De honden dus.

In die tijd had ik er twee. Een kruising foxterriër-whippet en een wolfskees.

De kees, Joy van de Broeksehoeve zoals ze heette als ze gecorrigeerd werd maar in de wandeling Joop werd genoemd, ging altijd als eerste. Liet ik de ander voor gaan wist ze namelijk wat haar te wachten stond en maakte ze zich met verrassend gemak onzichtbaar.
Niet dat het veel hielp, die misleiding. Zodra je binnenkomt met riem en halsband, wist ze meteen hoe laat het was – voor een wandeling werd ze namelijk altijd in de gang aangelijnd – en begon de wilde race door de woonkamer. Uiteindelijk liet ze zich wel vangen maar niet nadat we beiden behoorlijk moe en gefrustreerd waren.

Nodeloos om te zeggen dat dit niet mijn favoriete bezigheid is. Voordat ik mezelf dan ook tot dit badfestijn heb aangezet verstrijken er vaak een aantal dagen. Toch van uitstel komt in dit geval geen afstel. Jammer genoeg. De honden worden er niet schoner op en er komt een dag, waar ik niet op wil wachten overigens, dat zich er een geurtje ontwikkeld wordt. En dit geurtje gebruiken ze niet in parfums. Nou ja, je weet maar nooit, als je soms hoort wat ze daar in stoppen.

En dan breekt de dag aan dat het eindelijk gaat gebeuren. Geen D-day maar B-day.
De badkamer wordt leeggehaald om een ravage te voorkomen.
Alles tot de badeendjes toe moeten wijken voor de operatie. Alleen de fles hondenshampoo mag blijven. Nog een paar handdoeken en ik ben er klaar voor.

Joy eerst.

De trap op wil nog wel. Maar met geen mogelijkheid stapte ze over de drempel naar de badkamer. Oppakken dus, en met een ferme zwaai zette ik haar in het bad. Snel de deur dicht, voor ze aan ontsnappen denkt.
Waren er toeschouwers dan durfde ik te wedden dat die hogelijk geamuseerd zullen zijn bij het tafereel. Hoe ik met één hand de hond in bedwang hield en met de ander de sproeier hanteerde.
Voor mij een geluk dat niemand me zag, want ik moet bekennen dat het dan wel een heel hoog miss-wet-t-shirt gehalte had.

Ooit geprobeerd een Kees nat te maken? Met een boven- en ondervacht is het een ondoordringbare jas. Die hond werd niet eens doornat als ze in een sloot had gesprongen. Niet dat ze het uitgeprobeerd had. Joy had een hekel aan water en aan zwemmen deed ze niet. Was maar goed ook. Wolfskezen kunnen niet zwemmen, of ze kunnen het wel maar zinken. Vanwege die vacht van ze.
Enig zo'n langharige hond.

Na het natmaken, wat echt wel even duurt, is het inzepen aan de beurt. Klodders schuim spatten overal heen, ook over mij, en een treurig ingezeept hondje keek me aan over de rand van het bad. Wit van de zeep.

Afspoelen daarna.
De wanden werden glimmend van het zeepwater dat er af gleed. Ik deed alles nog steeds met één hand, de ander moest mijn slachtoffer in bedwang houden. Het liefst zou ze uit het bad springen en in het donkerste hoekje wegkruipen. Die er in de felverlichte badkamer niet is. Ze moest haar tijd uitzitten en wachten tot ik haar op de tegels zette, daar schudde ze zich uitgebreid uit. Drie keer werd ik op een keesjesdouche getrakteerd. Natter kon ik niet worden – en dit was nog hond 1 nog maar.

Omdat ze heel voorspelbaar ook niet van afdrogen hield, ging dat halfslachtig en rende ze nog steeds nat met een noodgang naar beneden. Op zoek naar iets waar ze haar kop mee kon afdrogen. In de kamer rende ze rondjes om de tafel. Een race tegen zichzelf en net als de Dodo, de Adelaar en de andere dieren in Alice in Wonderland, wil ze na die race een beloning. Die ik mocht geven.
Tot ze droog was, was ze een heel wat kleinere en slankere hond en voor ze door en door droog was duurde soms langer dan een dag.

Toen was Lisa aan de beurt.

Die had het net zo goed door als Joy, maar was wat meegaander en liep uit zelf de badkamer in. Als een lam naar de slachtbank.
Eén keer probeerde ze uit zichzelf in bad te klimmen, met de houding van een patiënt die in de tandartsstoel gaat liggen. Ik hoef niet te vertellen wat voor boeman (boevrouw?) ik me voelde op dat moment.
Het gebeuren ging bij Lisa altijd veel sneller dan bij Joy. Niet omdat ze met een lijdende blik in die grote donkere windhond ogen alles over zich heen liet gaan. Wat wel zo was. Maar simpelweg omdat ze veel minder en veel korter haar had.

Het was het soort hond die bij de eerste kou bibberend ging zitten om tijdens de wandeling in staking te gaan.

Natmaken, inzepen en afspoelen gebeurde in een fractie van de tijd die ik voor Joy nodig had. Afdrogen duurde juist langer omdat ze dit heerlijk vond. Haar kon je bijna droog naar beneden sturen.

Dan kan alles weer terug worden gezet.

Beneden rook alles naar natte hond en shampoo. Wanneer ik erover nadenk: Ik rook ook naar hondenshampoo. Dus voor mij een derde sessie in de badkamer.
Tijd om mezelf te verwennen met luxe badschuim en in gezelschap van de badeendjes. Die vonden het tenminste niet erg om in bad te gaan!

Word fan

Laat een reactie achter

-0

robxead schreef op 23 Oct 2011 om 07:54

leuk geschreven

-0

Ingrid2 schreef op 23 Oct 2011 om 10:20

heel leuk verhaal!

-0

Josh schreef op 23 Oct 2011 om 10:37

Leuk geschreven, kunnen die pilletjes niet tussen het eten gemengd worden ? wij slikken pilletjes met water of ook met eten.

Een kat zelfs meer in bad dan mensen? en lees daarna "minstens een keer per week" ,voor mensen is elke dag een (of twee) keer geen echte uitzondering hoor

-0

Karazmin schreef op 23 Oct 2011 om 10:52

Hmm ja, vroeger gingen mensen 1 keer per week, nu hopelijk niet meer. Foutje, dus. Bedankt dat je me erop wijst. Over pilletjes door eten mengen: vreet mevrouw niet. Heeft ze een zesde zintuig voor. Maar als het echt moet, en dan heb ik het niet over de halfjaarlijkse wormenkuur, krijgen we het wel gedaan.

-0

doortje schreef op 23 Oct 2011 om 11:19

Wat een leuk verhaal! Joy, wat een scheetje! Duim en fan!

-0

Sandra-Philippo schreef op 23 Oct 2011 om 11:39

Leuk verhaal om te lezen. Ik bezwijk absoluut voor Joy!

-0

Kolina schreef op 23 Oct 2011 om 11:55

Leuk geschreven, en hoe je een kat een pil geeft, kijk maar bij een van mijn verhalen.

-0

Karazmin schreef op 23 Oct 2011 om 12:28

Zowel Joy als Lisa en Gypsy leven niet meer. Maar jullie hadden gelijk Joy was absoluut een schatje om te zien en een hele lieve hond. Keeshonden, de grote grijze exemplaren dan, zijn mijn favoriete honden. Nou ja samen met whippets dan.
Hoe ik dan aan een Border Collie kom is me dan soms nog een raadsel :)

-0

Karazmin schreef op 23 Oct 2011 om 12:30

O, vergeten. Kolina, dat had ik gelezen en op gereageerd. De kat die ik daar noemde heet dus Tessa

-0

Mag schreef op 23 Oct 2011 om 12:49

Wat een leuk verhaal! Duim.

-0

Marinus schreef op 23 Oct 2011 om 14:49

Leuk verhaal over leuke dieren. Duim en fan!

-0

madje88 schreef op 23 Oct 2011 om 15:32

Haha, wat heb je toch een leuke schrijfstijl! Ik kan er iedere keer weer om lachen. En ik zie het zo voor me.. ;) Je kat lijkt trouwens heel veel op de mijne, qua uiterlijk. De pilletjes slik zij als zoete koek; ik doe n�t alsof ze heeeeel lekker zijn. En zij trapt er in ;) Duim en blijf schrijven! :) :)

-0

yrsa schreef op 23 Oct 2011 om 20:53

leuk artikel. je kat lijkt ook op de mijne :)
stuk voor stuk trouwens leuke foto's!

-0

Surfingann schreef op 23 Oct 2011 om 22:54

Ik zie het zo voor me. Wij hebben een kat die altijd in bad springt als we in bad zijn geweest. Tot nu toe was het bad leeg en weet dus niet hoe hij zou reageren als er water in zou zitten. Vrienden van ons en ook familie van mij hebben een kat gehad die met ze mee ging douchen.

-0

Karazmin schreef op 25 Oct 2011 om 19:32

Bedankt voor alle leuke reacties

-0

DRIMPELS schreef op 18 Nov 2011 om 21:01

Fantastisch doorgaan hier kan ik van genieten.een duim.
g.storm

-0

Talia schreef op 23 Nov 2011 om 12:33

leuk om te lezen en heel herkenbaar, ik heb gewerkt in een dierenpension en ben wel wat gewend met onze huis vrienden :-)
ik heb 2 katten, een heerlijk stel samen. pillen geven valt wel mee, badderen is een ander verhaal ... ik heb geen bad dus hup onder de douche ... nou glibberen dat die beesten doen als ze in gezeept zijn ... en dat de buren de dierenbescherming nog niet gebeld hebben verbaast mij altijd weer want ze kunnen gillen als speenvarkens :-)