Op 19 Juni 1945 werd in de Birmese stad Rangoon een bijzondere vrouw geboren. Haar naam staat voor hoop voor miljoenen mensen. Door vele geliefd, maar ook gevreest. Een symbool voor vrijheid. Kortom een heel bijzondere vrouw.

Aung San Suu Kyi  dankt haar naam aan 3 familie leden; haar vader Aung San, haar oma Suu en haar moeder Kyi.
Het vreemde is dat ze geen achternaam heeft, maar dit is heel gewoon in Burma.
Ze had ook nog 2 broers, waarvan er 1 op 8-jarige leeftijd is verdronken in een vijver in hun tuin.
Toen ze 2 jaar was werd haar vader Aung San vermoord door politieke tegenstanders.
Haar vader wordt tot nu toe nog gezien als de oprichter van het moderne Burmese leger en de belangrijkste onderhandelaar voor de onafhankelijkheid van de voormalige Britse heerser.

Aung San Suu Kyi met haar ouders en 2 oudere broertjes.

Educatie

De eerste jaren van haar schooltijd bracht ze door in Rangoon op de Methodist English High School, waar ze veel talent bleek te hebben voor vreemde talen.
Toen haar moeder die immidels een prominente rol had gekregen in de nieuwe Burmese regering, in 1960 de functie van Ambassatrice voor India en Nepal kreeg verhuisde het gezin naar New Delhi, India.
Daar behaalde Aung San Suu Kyi haar diploma in politieke wetenschappen in 1964 op het Lady Shri Ram College.
Haar study kreeg een gevolg in weer een ander land, Engeland waar ze in 1969 een B.A. diploma kreeg op het St Hugh’s College, in Oxford. Ze was afgestudeerd in filosofie, politiek en economie.

Na haar studie verhuisde ze naar New York waar ze 3 jaar voor de Verenigde Naties aan de slag ging als Assistant Secretary van de adviescommissie voor administratieve en budgettaire vraagstukken.
In 1985 kreeg ze een Ph.D. van de faculteit voor Oosterse en Afrikaanse studies van de Universiteit in London.

Familie-leven.

Aung San Suu Kyi leerde haar man Michael Aris, een geleerde in Tibetaanse Kultuur kennen in Bhutan, waar hij woonachtig was.
in 1972 trouwde ze en kregen is '73 hun eerste zoon Alexander en in 1977 werd hun 2de kind Kim geboren.
Na al die jaren in Engeland te hebben gewoont keerde ze in 1988 terug naar Burma, dit keer om te zorgen voor haar zieke moeder, maar al gauw werd ze bij de politiek betrokken.
Ze werd spoedig de leider van de pro-democratie beweging.
Sinds 1989 toen ze haar 1ste huisarrest kreeg tot aan de dood van haar man Dr. Aris, in 1999 hebben ze elkaar maar 5 maal gezien.
Want na 1995 gaf de junta hem geen visa meer, ook niet nadat er bij hem terminale prostaat kanker was vastgesteld in 1997, maar het leger probeerde haar naar Engeland te laten reizen, maar ze weigerde omdat ze bang was om nooit meer terug te kunnen reizen naar Burma.
Ook haar 2 kinderen heeft ze al vele jaren moeten missen, daar zij nog steeds in Engeland wonen.

Alexander, Dr. Aris en Kim

Huisarrest.

Van de afgelopen 21 jaar, heeft ze 15 keer in huisarrest geleefd.
Na de oprichting van de 'National League for Democracy'  in 1988, werd ze benoemd tot algemeen secretaris en dit was voor de militaire junta het sein om haar het leven zuur te maken.
Op 20 Juli 1989 plaatste het leger haar onder huis-arrest.
Tijdens haar huis-arrest won ze met haar partij met een grote meerderheid de 1990 verkiezingen, de partij kreeg maar liefst 82% van de zetels, maar de militiare regering heeft de uitslag nooit erkend.
Na enige keren te zijn ontheven van het huis-arrest braken er in Mei 2003 ongeregeldheden uit tussen voor- en tegenstanders van Aung San Suu Kyi en daardoor werd ze wederom in gevangenschap gezet, zonder enige mogelijkheid om te communiceren.
Haar huis-arrest zou eind 2008 aflopen, maar werd toch weer verlengd.
Het laatste probleem dat haar vrijheid in gevaar bracht en de junta deed beslissen was de Amerikaan JT Yettaw.
Hij zwom het meer bij haar huis over en bezocht haar on-uitgenodigd.
Daardoor kreeg ze weer een straf, deze keer van 18 maanden huis-arrest, maar de eigenlijke straf was 3 jaar gevangenis, met zware arbeid.
Yettaw krijg 7 jaar gevangenis straf, maar werd enkele dagen later na inmenging van de Amerikaanse senator Jim Webb vrijgelaten en naar Amerika overgebracht.

De vraag of deze man goede bedoelingen had of mischien deze actie heeft gedaan in opdracht van de junta is nog onduidelijk.

Op 13 November 2010 werd ze na de verkiezingen, waarin de ex- militaire de meerderheid haalde weer vrij.
De verkiezingen werden door de Westerse wereld gezien als oneerlijk en niet vrij.
Haar vrijheid was een sprankje hoop voor de democratie van Birma, maar voor hoelang ze van haar vrijheid kan genieten is nog de vraag.

Onderscheidingen en prijzen.
 

In haar leven heeft Aung San Suu Kyi vele onderscheidingen en prijzen gekregen, waarvan ze slechts enkele echt persoonlijk in ontvangst heeft mogen nemen.
De lijst hieronder is slechts een overzicht van enkele van de belangrijkste erkenningen die ze heeft verkregen.

1.Honorary Fellow van St Hugh's College (Oxford, UK) 1990
2.Thorolf Rafto Mensenrechtenonderscheiding (Noorwegen) 1990
3.Sacharovprijs Vrijheid van Gedachte (Europees Parlement) 1990
4.Nobelprijs voor de Vrede (Oslo, Noorwegen) 1991
5.Erelid Internationale PEN (Noors Centrum) 1991
6.Humanities Mensenrechten Onderscheiding (USA) 1991
7.Erelid Internationale PEN (Canadees Centrum) 1991
8.Marisa Bellisario (Italië) 1992
9.Jaarlijkse Onderscheiding van de internationale Mensenrechtswettengroep (VS) 1992
10.Erelid Internationale PEN (Engels Centrum) 1992
11.Internationale Onderscheiding Simon Bolivar (UNESCO) 1992
12.Prix Litteraire des Droits de l'Homme Nouveaux Droits de l'Homme (Frankrijk) 1992
13.Erelid Wereldcommissie voor Cultuur en Ontwikkeling (UNESCO) 1992
14.Lid Universele Culturele Academie (Parijs) 1993
15.Internationaal Forum van de Deense Arbeidersbeweging (Kopenhagen) 1993
16.Victor Jara Internationaal Mensenrechtencentrum voor Mensenrechten en Grondwettelijk Recht, Los Angeles (VS) 1993
17.Lid van de Adviesraad van het Francois-Xavier Bagnoud Centrum voor Gezondheid en Mensenrechten, Harvard University (VS) 1993
18.Ere-Adviseur Forum van Democratische Leiders in Asia-Pacific 1994
19.Liberal International Prize for Freedom Britanints Liberal Democracy Party (VK) 1995
20.Jawaharlal Nehru Onderscheiding voor Internationaal Begrip voor 1993 (India) 1995
21.IRC Vrijheidsonderscheiding van de Internationale Reddingscommissie 1995
22.Companion of the Order of Australia (Australië) 1996
23.W.Averell Harrimen Democratische Onderscheiding (VS) 1996
24.Liberal International Prize (UK) 1996
25.Rajiv Shmirti Parashka [Rajiv Gandhi Memorial Award] (India) 1996
26.Hoogste Eer Cambridge Universiteit (VK) 1998
27.Presidentiële Medaille voor Vrijheid (Washington, VS) 2000
28.Olof Palme-prijs, 2005
29.Medaille van Freedom from Fear, Roosevelt Stichting (Nederland) 2006
 

Reageren?