Voor uw stukje vlees op tafel komt, komen er heel wat tussenpersonen aan te pas. Soms zijn tussenpersonen juist weer niet nodig.... Het blijft ingewikkeld, zo'n beroepskeuze.

Arbeid adelt. Over tussenpersonen: van spermavanger tot luizenvanger.

Arbeid adelt en van werken ga je niet dood. Dat is een waarheid als een koe, laat dat wel wezen.
Iedereen verricht zijn werk. Van boer tot minister president. Van kunstenaar tot vrijwilliger. Alle arbeid is in feite even belangrijk. Dat wordt dan weer pas gezien op het moment, dat die arbeid ineens niet meer verricht wordt. Veel beroepen zijn nodig, broodnodig, maar kan het moeilijk zijn daar mensen voor te vinden.

Beroepskeuze

Er is een scala van mogelijkheden. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is wel een beroep.

Zo heb je beste baantjes en de meest klote baantjes.

Baantjes die vet schuiven en baantjes waar je gewoon uitgeknepen wordt.

Alles is mogelijk in banenland. En U weet, de vaste baan behoort tot het verleden. Wim Kok zei dat heel lang geleden al.

En o ja, flexwerkers die voor een uitzendbureau werken? (Al een aanzienlijk aantal van de beroepsbevolking) daar liggen nu plannen voor om deze bij ziekte 70% van het minimum uit te keren. Dit om te voorkomen dat Igor en Kathinka er met de poet vandoor gaat. Dat Henk en Ingrid hier ook mee te maken krijgen, moge duidelijk zijn, want de vaste baan behoort tot het verleden. Want u weet, arbeid adelt.

In verband met de kerstdagen wilde ik eens onderzoeken, wat er nodig is om ons stukje vlees, in dit geval rundvlees, op ons bordje te krijgen.Vrees niet, ik val uw stukje vlees niet aan, maar informeer u slechts,hoe u het bekomt. Best een enerverende klus!

Een vleesnodig beroep

U wilt een stukje vlees. Om dat te bekomen is het nodig dat er kalfjes geboren worden. Om kalfjes geboren te laten worden is het vleesnodig om mama koe te laten bevruchten. Helaas voor de koe en de stier, is dit niet meer, zoals vanouds, een natuurlijk proces. Heden ten dage is er voor dat doel een tussenpersoon in het leven geroepen. Een zogenaamde derde.

Visualiseert u maar even een trio aan de picknicktafel. Gedaan? Een zinvolle visualisatie! Love rules namelijk!

Deze harder werker geeft de liefde een impuls. Zonder zijn grote werken zou het namelijk tegenwoordig onmogelijk zijn dat een koe nog een kalfje bekomt.
Weet u het al?
We hebben het hier over de profeet van het nieuwe vlees: De Stiereninseminator.
Dit schone vak is inmiddels een mondiale professie geworden in de hedendaagse tijd. De spellingscontrole onderstreept de term overigens wel. Dat verbaast mij dan weer. Want het is toch echt een beroep.
Een beroep welke een zekere vaardigheid en precisie vereist. Het blijft namelijk altijd goed mikken.

Als een heuse Raymond van Barneveld dien je het kostelijke vocht van de één of ander dekstier over te brengen in een reageerbuis.

Handelswijze:

Dit beroep kun je in feite vergelijken met een oud ambacht.
Het is namelijk puur handwerk. Schoon, snel en veilig welteverstaan. Maar toch puur handwerk. Wil je namelijk het sperma van de stier bekomen zul je er eerst bij moeten komen. Dat is dus de taak van de stierinseminator.

Om dit te realiseren is het nodig om de arm in het rectum van de stier te steken en daar zijn prostaat te prikkelen.

EK, WK en WEK en de losse pols

Dit prikkelen van het rectum zal dan uiteindelijk het kostelijke vleesnodige vocht opleveren. Ondertussen denkt de tussenpersoon,de boer, aan bovenstaande dame.. Het is een EK-tje immers voor deze boer. Doorgaan met tappen rest hem, want geen vrouw zoekt een boer, die deze handelingen bezigt, in haar ultieme boer. Een Eenzame kerst met Pam is dan ook zijn lot. Op zijn bord wordt deze visualisatie gelukkig  wel werkelijkheid wat dan de EK verzacht tot een WK. Een Wellustige Kerst, want arbeid adelt... Dit blijkt echter toch naar WEK te neigen. De Wellustige Eenzame Kerst. Kortom voor het beroep van stiereninseminator is het hebben van een losse pols een vereiste.

Gelukkig zijn er nieuwe ontwikkelingen:

Creatieve zielen kwamen op een opzienbarende oplossing voor het lastige klusje van de stiereninsminator.

Stieren wonen in onze moderne tijd veelal in KI-stations. Zij ondergaan daar al vanaf hun prille stiertjestijd een intensieve training.

Jonge stiertjes leren het eerst op elkaar en later mogen ze het op een kunstkoe, ook wel dummy-koe of fantoomkoe, proberen.
Twee tot vijf keer per week moeten de stieren er aan de slag. Sommige stiertjes vallen overigens meer op elkaar dan op de nepkoe.

Van stiereninseminator tot spermavanger.

Of het nu een soortgenoot is van hetzelfde geslacht of een heerlijke fantoom Bertha X, maakt niet uit. Als de stier met zijn voetjes van de vloer komt snelt de spermavanger toe om het sperma op te vangen.
Als dit allemaal goed gaat zijn er plusminus vijf miljard zaadcellen vrijgekomen en worden deze opgevangen.

Deze worden vervolgens in een steriele omgeving overgebracht in rietjes om daarna in vloeibare stikstof bevroren te worden.

Dit zaad blijft bij een temperatuur van min 196 graden Celsius jaren goed. De kunstvagina voor stieren is daar overigens weer een perfect hulpmiddel bij.

De tochtige koe. Van spermavanger tot sperma-inbrenger

Het is tijd, de hoogste tijd voor een dekking. Boer Piet heeft zijn enige dekstier al heel lang geleden weg gedaan. Niet meer nodig, want het zaad van topstieren is gewoon te koop. Het is sedertdien dan ook een stuk veiliger geworden op zijn boerderij, want zijn eigen fokstier Rufus II was best wel een agressief beest.

Piet wordt nu echter geconfronteerd met het feit dat zijn topkoe Bertha X tochtig is. Geen echte stier in velden of wegen te bekennen, dus belt Piet het KI station.

Die zorgen ervoor dat er snel een rietje richting Pietje gaat.

Piet heeft een cursus gevolgd. Wel zo handig dus die brengt het sperma via de schede in de baarmoeder. Doordat de baarmoederwand en eileiders samentrekken komt het zaad uiteindelijk bij de eicel terecht en Bertha X is drachtig van Y.

Oefening baart kunst

Het is wel even oefenen want het lukt niet altijd. Gemiddeld moet een derde van de koeien opnieuw worden  geïnsemineerd.

Nou boer Piet heeft dus echt geen leven van een luis op een zeer hoofd. Een beste klus dat insemineren dus. Best wel technisch, maar ook best wel interessant. Ik weet wat ik eet, zeg maar.

Oké, we waren bij het leven van een luis op een zeer hoofd gebleven.

Ook best wel interessante materie. Een beroep daarnaast en een mooi jeukend onderwerp om mee af te sluiten. Ik krijg al jeuk namelijk.

Kleine Klaartje leefde al een tijdje als een luis op een zeer hoofd. Haar gastvrouw, de westfriese Luiske krabde er dan ook lustig op los. Hij krabde zo hard, dat zijn hoofd helemaal zeer ging doen. Kleine Klaartje wist het steeds te klaren te ontkomen aan de krabbende nagels. Voldaan zat zij haar voetjes te wassen, want ze had zojuist even wat bloed afgetapt van Luiske. Jammie... Wat een kostelijk vocht en zo natuurlijk vooral, biologisch dynamisch bovenal. Luiske komt immers uit een biologisch dynamisch nest met een haardos waar de Kleine klaartje wel pap van lust.

De moeder van Luiske, Beatrijs wist zich er geen raad mee. Dat kammen had geen zin, want de luizen bleven komen op Luiske. Haar eigen brouwsel van anijs en andere kruiden, welke ze als remedie in een boek over natuurgeneeskunde gevonden had, werkte ook al niet. Toch had Beatrijs juist aan die methode een grote waarde gehecht. Enig geloof in middeltjes van de apotheek heeft onze natuurheks Beatrijs niet, dus schakelt zij hulp in.
Weer een tussenpersoon.
De luizenvanger. Een mondiaal beroep, welke zich inmiddels gemanifesteerd heeft in speciale bedrijfjes die ouders helpen hun kinderen te ontluizen.

Beroepen waar weinigen voor zou kiezen, maar wel mensen met een oplossing voor een probleem...
Zonder hen geen broodnodig vlees, maar wel krabbende kinderen. 

Deze luizenvanger heeft overigens zelfstandig een radicale oplossing voor het probleem gevonden:  Leer wat van deze jongeman. Deze knul kiest niet voor een tussenpersoon, maar voor zichzelf.
Keep on smiling ,soms lijkt het leven nu eenmaal als dat van een luis op een zeer hoofd. Voor alles is echter echt een oplossing.

Reageren?