Naar aanleidiing van het gruwelijke drama in Dordrecht, gepleegd door een agent van politie, staat het antecedenten onderzoek weer ter discussie, zoals je kunt lezen in De Telegraaf. De kop luidt: Leven doorgespit om agent te worden. Maar er wordt niet vermeld hoe er wordt gespit. Een kind begrijpt, dat hun vader niet zomaar agent wordt. Een beetje vent wordt geen agent, was een leus uit de jaren zeventig. Maar het is toch wel opmerkelijk dat de afdeling selectie van de Politieacademie in Apeldoorn, dit signaal vandaag afgeeft aan de pers.

Wet op de privacy

De belangrijkste regels voor het vastleggen en gebruiken van persoonsgegevens zijn vastgelegd in de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp). Deze wet is op 23 november 1999 unaniem door de Tweede Kamer aangenomen en op 3 juli 2000 door de Eerste Kamer aanvaard. De wet is op 1 september 2001 van kracht geworden.
De Wbp heeft betrekking op alle gebruik - 'verwerkingen' - van persoonsgegevens, van het verzamelen ervan tot en met het vernietigen van persoonsgegevens. Zie www.cbpweb.nl
Maar wat is er dan zoal veranderd. Het was toch goed, zoals het ging of had men weer de drang om regeltjes uit te vinden. Het wiel uitvinden was toch al gedaan?

Jaren 70

In die tijd ging het anders. Men kon solliciteren bij de rijkspolitie of de gemeentepolitie. Het korps zorgde zelf voor de keuringen en het antecedenten onderzoek. Als je al zo ver was gekomen, wilde men toch graag weten, wat voor vlees men in de kuip had. En zo gebeurde het dat er onverwachts een adjudant van politie bij je thuis kwam. Die kreeg dan een indruk over jou leven. Op dat moment was ik nog aan het werk, en die indruk was al goed. Een belletje ging wat moeizamer omdat we het nog deden met een telefoon i.p.v. een gsm op zak te hebben.
Toen ik thuis kwam voor het middageten, trof ik daar de mij onbekende man aan. Ik dacht eerst nog dat het een oude makker was van mijn vader, maar hij kwam voor mij. Het bleek dat ik uit een goed nest kwam.Mede omdat ik nog een broer had die bij de politie werkte en 1 bij de Marechaussee.
En zeker niet onbelangrijk, bleek ons nest een christelijk nest. Geen aanhanger van een extreme partij, zoals er waren, de PSP of Jan Maat of PPR. En ik kreeg later de bevestiging dat ik zou worden aangesteld als adspirant van gemeentepolitie.

Voorkomen is beter dan genezen
Had dit gruwelijk drama voorkomen kunnen worden. Het antwoord zal altijd zijn, dat sommige misdrijven, nooit kunnen worden voorkomen. In dit drama is het WAAROM, alleen te geven door de verdachte. En die W is in van de 7 W's die je als politieman nooit zelf kunt invullen.
Maar een goed antecedenten onderzoek scheidt het koren van het kaf. Hopenlijk is dat ook een gedegen onderzoek geweest bij deze politieagent. Maar ik weet dat het vandaag de dag anders gaat dan toen; immers heeft men zich nu te houden aan de Wbp.

Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald

Laat een reactie achter

-1

Merel schreef op 17 Mar 2010 om 15:29

De wpb is op zich een goed gegeven, maar in sommige gevallen niet. Het verleden van een sollicitant bij dergelijke beroepen doen er zeer zeker wel toe. Het zou toch te gek zijn dat er een politicus met een crimineel verleden leiding aan ons land zou kunnen geven. Hoewel sommige politici hun verleden wel vaak zijn "vergeten", maar het kan toch niet de bedoeling zijn dat een crimineel bij de politie aan het werk kan?

-1

Nils-Peters schreef op 17 Mar 2010 om 19:00

Interesant stuk Ben.

Wat betreft de inhoud, het ging er destijds inderdaad anders aan toe, of dat beter was weet ik niet, je gaf zelf al aan dat je over allerlei "qualiteiten" beschikte, die feitenlijk niets over je competenties zeggen. Als je lid bent van een progressieve partij, wil dat niet zeggen dat je niet proffesioneel, consequent of daadkrachtig in je werk kunt zijn. Als je niet van gristelijke huize komt, kun je niet "zondigen", en als je broers ook voor politie en justitie werken, wil dat niet zeggen dat je zelf zo graag bij de politie wilt, maar misschien wel dat je door je vader gedwongen wordt en dat je weleens kon gaan flippen en mensen neer gaat schieten, zoals in Amerika.

Zoals je begrijpt, praat ik nu in metaforen en extremen, maar wat ik bedoel is dat het denk ik beter is mensen te screenen op grond van relevante zaken. Screening blijven toepassen, maar dan in de vorm van monitoren gedurende de carriere, net als dat agenten fit moeten zijn en moeten kunnen richten om een wapen te mogen dragen. Een goede vriend van me is een economisch talent, hij heeft bepaalde opleidingen gedaan, maar moet om zijn werk te kunnen blijven doen volgens allerlei wetgeving permanente educatie volgen.

@Merel

Ik ben het niet met je eens, absoluut niet zelfs. Iemand met een crimineel verleden heeft net zo veel recht als jij. Iemand die zijn straf ondergaan heeft is afgestraft. Waarom zou je anders uberhaupt maximumstraffen instellen. Je kunt toch niet voor het leven een crimineel zijn, als je je na een fout hersteld en je blijft je netjes gedragen, binnen de gebaande paden der wet, dan ben je toch een burger als ieder ander?

Moeten criminelen soms ook een tatoeage krijgen ala de concentratiekampgevangenen?

Waarom reageer ik hierop? Ik ben zelf ook weleens veroordeeld, voor een vechtpartij in een cafe, dat was in 2006, kreeg er een taakstraf voor, maar formeel ben je dan wel crimineel. Artikel 302 Wetboek van Strafrecht meen ik. Tot 2014 zal ik dus een strafblad hebben, en ben ik volgens jou dus een burger met minder rechten. Terwijl ik me nota bene wel inzet voor de maatschappij, denk hierbij aan collectes en gewoon sociaal gedrag.

Ik ben geen dief, verkrachter of moordenaar, misschien bedoelde je alleen zulke criminelen, dat wordt me niet duidelijk uit je reactie, maar ik vind dat je zulke mensen geen criminelen moet noemen, maar psychiatrisch gestoorde mensen, en inderdaad, zulke mensen die moet je niet in de politiek, of waar dan ook in een belangrijke of maatschappelijke fuctie hebben.

-0

Ben schreef op 17 Mar 2010 om 19:45

Begrijp je schrijven En over veroordelingen gesproken, daar weet ik ook alles van. In mijn geval werd ik in hoger beroep vrijgesproken. Ik schrijf hierover in mijn artikel: straattaxi in de nacht deel III.

-0

Merel schreef op 17 Mar 2010 om 20:06

@Nils-Peters
Wat ik dan ook bedoel is niet het kruimelwerk, maar wel de echte criminelen. Wanneer ik zelf meer te weten had kunnen komen over een klant, dan had ik nu niet met de brokken gezeten. Deze man zit nu voor 5 jaar vast wegens handel en wandel in het criminele circuit.