Het regent hier niet vaak in de vallei, maar als het regent regenen de wolken leeg. Er hangt dan een regensluier over het gebied dat omringd is door bergen . Ons dorp ligt tussen bergketens in en je hebt de wind uit de Murcia richting nodig om de grijze winter wolken bij ons binnen te doen drijven.

Niet zingen want  ik moet nog ploegen

Het is heel normaal dat het hier niet regent. Het verschil tussen voorjaar en winter is hier dan ook heel gering. Dit is een droog gebied dat aan de enige zone in Europa grenst dat aangemerkt wordt als woestijn:Tabernas. Spaghetti westerns met Clint Eastwood in de hoofdrol, zoals:" the Good, the bad and the ugly" of :"for a fist full of dollars" werden hier verfilmd. Amerikaanse regisseurs ontdekten dat met een aanzienlijk lager budget je kon "shooten" gewoon al door de lagere locatie kosten of personeel in de vorm van figuranten. Er werd een cowboy dorp gebouwd dat "mini Hollywood" werd genoemd en vele Amerikaanse cowboyfilms werden hier om de hoek van ons dorp geschoten.  Er zijn op de vlakten tee-pees te zien, de typische indianen dorpen met hun wigwammen. Saloons met "Can can girls" Een namaak begraafplaats "Boothill" en 3 x per dag wordt er een "spektakel" opgevoerd voor de bezoekers van dit nu Andalusische thema park. Dan in ene keer komen er paarden om de hoek draven stofwolken achter zich latend en er wordt veel geknald, losse flodders. Er vindt een "shootout" plaats, de sheriff hangt een paardedief op en in ´t kort elke dag zien de vele jonge bezoekers hoe het recht zegeviert in het Wilde Westen .

Dit alles gewoon los van ons dorp, wel om de hoek van ons dorp maar meer om aan te geven dat de omgeving echt woest en droog is. Men is dat gewend, er wordt door boeren altijd geklaagd als het regent dan is het te nat en en als het niet regent dan is het te droog. Als iemand palma´s doet in een bar, dus onder begeleiding van eigen aritmisch handgeklap in gezang uitbarst dan volgt haast altijd een kreet in de geest van "No Canta!! Niet zingen, ik moet nog ploegen.. of :hij "roept de regen aan". Het zijn standaard grappen als iemand slecht zingt. Een spaans gezegde is dan ook."als hij zingt, dan begint het te regenen".

hier zijn mensen blij als het regent

Toen ik hier voor het eerst een regenbui meemaakte, ik bedoel een echte regenbui, zodat het pad van je boerderij een modderbende wordt van gele klei, waar je met je auto van links naar rechts glissend de aansluiting zoekt naar de asfaltweg, was ik verbaasd. Het regende niet, nee het stortte naar beneden en omdat ons dorp in een "kommetje" tussen de bergen ligt is het haast niet voor te stellen hoeveel water over de kurkdroge grond en akkers en hellingen "afloopt" voordat de grond iets op begint te nemen. Het is dan ook beter als je dagenlang een zachte onafgebroken bui hebt want dat dringt dan dieper de grond in.

Het dorp is oud en heeft dan ook geen andere afwatering dan een natuurlijke, dat wil zeggen je bouwt hoger dan het laagste punt, dan giert het water door de straten langs je huis naar beneden door de smalle straatjes naar de rivier. Als de mensen de regen aan zien komen, dan leggen ze vaak een zandzak neer of plaatsen een schot voor de deur zodat het afdalende water niet bij hen naar binnendringt. Je gaat dus naar het dorp want op het land kun je niets doen en op weg naar het dorp zie je dat er water in de rivier verschijnt. Het verzamelt zich eerst op de lagere plekken maar langzaam maar zeker zwelt een kleine stroompje aan tot een woeste water bende als de regen lang genoeg aanhoudt. Je gaat naar het eerste beste kroegje en daar zitten je vrienden, de buur boeren: iedereen zit met een drankje en kijkt bij tijd en wijle naar buiten, mensen feliciteren elkaar hier als het echt regent. "un regalo de Dios" zegt men: een geschenk van de Heer. Je drinkt en je drinkt wat meer en je vertelt elkaar verhalen.

Dansen met je moeder in de regen

Een oude man,naast mij in de kroeg,  vroeg aan mij: "wanneer was je echt heel gelukkig in je leven, echt  zonder remmingen gelukkig?." Daar moest ik eens over nadenken en ineens kwam er een beeld op van lang geleden  en ik kon koppelen aan  dat beeld en ontleende er warmte aan. Ik antwoordde, ik heb hier niet altijd gewoond, maar ik heb ook niet altijd in Nederland gewoond. Mijn vader werkte bij een groot bedrijf en werd vaak uitgezonden. Altijd voor een periode van 5 jaar. Het hele gezin ging mee en zo woonden we 5 jaar hier en 5 jaar daar. Ik heb in de tropen gewoond toen ik jong was, ik bedoel echt klein. We woonden dicht bij de evenaar en het was altijd erg warm.Mijn moeder plantte wat groente in de voortuin en ik mocht haar "helpen" ik  zal een jaar of drie geweest zijn.

Er klonk in eens een geroffel dat van ver kwam maar snel naderde en ik zag met mijn moeder dat een doorzichtig gordijn van regen op ons afsnelde. De moesson was begonnen, het bereikte ons in no time en mijn moeder pakte mij op, hield mij op haar arm en danste met mij op de arm in de regen. Ze had een lieve zoete geur en de regen was zwoel, haast lauw warm en ik was zo gelukkig, het had voor altijd mogen doorgaan. Ik hield zoveel van haar en ik voelde dat zij zoveel van mij hield dat al het andere verdween. Dat is mooi zei de oude baas. Ik begrijp dat. Regen is heel belangrijk en moeders zijn het meest zuiver van de hele wereld.

De zondvloed van 1970 wast de vallei schoon

Nu is de rivierbedding van de rivier die door ons dorp loopt hoofdzakelijk droog. Vroeger liep er het hele jaar water door. Het is de hoofdrivier uit de streek en van de bergketens tot wel 50 km hier vandaan komen bergstroompjes en het smeltwater van de hogere gebieden  bijelkaar.  Het kan zijn dat het hier droog is maar 40 of 50 km verderop erg regent, gepaard gaande met dooi in het voorjaar, dan is die lege bedding ineens gevuld met woest water dat om de hoek komt gieren en dat je overvalt met zo´n kracht, dat het je "meeveegt". Heel vervelend als je daar net loopt of met je auto door de bedding naar een ander dorp rijdt (vaak de korste weg), dan wordt je weggespoeld en als je geluk hebt wordt je terug gevonden zodat je een fatsoenlijk begravenis kan krijgen.

Dit gebeurde in de 70'er jaren die fatale combinatie van factoren die samenviel met een totaal onverwachte grote rivier die van de vallei een meer maakte van 800 meter breed. het water als maar stijgende door nog meer regen uit hele gebied, samen vallend met het smelten van sneeuw vlaktes en het feit dat waar de rivier het dorp verlaat er twee tegenover elkaar liggende berg ketens zijn die de doorgang vernauwen. De Romeinse brug werd overspoeld. De Romeins brug werd weggeslagen. De buiten gebieden konden nu niet meer naar het dorp komen. Nu is daar een lelijke stalen brug voor teruggekomen, maar wel een heel sterke.  Sinas appel plantages werden weggevaagd door het wassende water, echt heel grote bomen van honderden jaren oud werden "meegenomen" door het water.

 Van de oude boerderijen die langs de uiterwaarden stonden zijn nu ruines overgebleven van ongeveer een meter hoog. Herders die overvallen werden verdronken samen met hun kuddes.

Het water raasde door Albox en vernietigde alles op zijn weg. Het staat in de geheugens van de mensen gegriefd  Zo iets als de waterramp in Zeeland in de 50ér jaren. de combinatie van factoren die gezamelijk een ramp doen ontstaan.

De vissen verschijnen als het regent.

Ik zag mijn oude buurman van 80 + naar het dorp lopen door een zacht regenbuitje. Ik stopte, het was Antonio de Duif, omdat hij wit haar heeft. Hola Antiono, hombre, sube!  "hello Antonio",zei ik, "stap in".Hij zat naast mij in de auto en rook naar zijn eigen verbouwde tabak.. een sterke doordringende geur die uit zijn hele wezen leek te komen. Zo zei hij, terwijl hij naar de lucht keek. Het zal niet lang meer duren of de vissen verschijnen weer. Ik zei:" wat?" Hij herhaalde het met andere woorden. je weet wel zei hij. Als het regent zullen ze verschijnen. Het leek een profetie. Hoe zo wilde ik weten. waarom zouden die verschijnen. Yo que se zei hij,. weet ik veel, ze verschijnen gewoon. Ik vroeg in de rivier? Ja zei hij

 Antonio, dat is een droge rivier, daar zit geen vis in meende ik. Jij weet niets zei de oude man koppig. Ik heb het zelf gezien. Laat maar gaan dacht ik , het is een aardige maar oude man. In het dorp zette ik hem af en ging naar de dichtsbijzijnde kroeg voor mijn ochtend koffie. daar zaten wat oude boertjes met hun koffie en borreltje.. Hombre Daniel, werd ik begroet. Ik bestelde mijn koffie en vroeg aan de dichtsbijzijnde  boer. Heb je wel eens vis gezien in de rivier? Normaal gesproken niet, zei hij, ook niet als het een stroompje is, maar als het lang regent wel. 

De verdad. Echt waar vroeg ik? De anderen mengden zich er nu in en 2 hadden dat ook gezien. Het moet dan wel flink regenen zeiden ze maar het is zo. Dagen later besprak ik het met de oude schoolmeester van het dorp. Ach, zei hij, weet je het zijn allemaal goede mensen maar ze zijn zo "inculto", letterlijk ongeleerd. 

Ze zien iets en vragen zich niet af hoe het komt. Ze zoeken gewoon een bamboe stok en proberen de vissen die ze zien te verschalken, verder gaat hun wereld niet. Juist zei ik, en waar komen die vissen vandaan en waarom zijn ze er alleen als het regent.  Simpel, zei hij, als het lang genoeg regent dan zwelt de rivier zo aan dat hij soms 40 km hiervandaan op de bovenloop aanhecht op een rivier die nooit droogvalt. Als die verbinding er is,  komen hier stroomafwaarts ook vissen langs. Als het water peil weer daalt dan wordt de verbinding verbroken en dan is alles weer zo als het was. 

Wat een heerlijke pragmatische mensen, ze reageren op hun omgeving zonder zich vragen te stellen.

Vissen zullen verschijnen pas maar op

San Daniel

Reageren?