Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Johnny can you hear me, turn that music down. You’re making too much noise, i mean it, do it now. All that stuff is evil, Ozzy, Judas Priest. there’s backwards messages in that stuff, that lead you to the beast. Johnny can you hear me, open up that door. I've been calling you for hours, i won't say it anymore. Just wait until your dad gets home, and sees what you have done. Kicked out of school, you've got no job, you useless delinquent bum.

An Inconvenient Truth; Mary Elizabeth “Tipper” Gore- Aitcheson

Mary Elizabeth Aitcheson, beter bekend als Tipper Gore, groeide op in Arlington, Virginia. Haar ouders scheidden toen ze vier was, waarna ze werd opgevoed door haar moeder en haar grootmoeder. Haar bijnaam Tipper werd ontleend aan een van haar favoriete kinderversjes. Na haar middelbareschooltijd studeerde ze psychologie, waar ze in 1970 de titel Bachelor of Arts verkreeg. In 1975 haalde ze haar masterstitel op het George Peabody College. Ze werkte als verslaggever voor een lokale krant, totdat in 1976 haar toenmalige echtgenoot Al Gore, voor de democraten werd verkozen tot lid van Amerikaanse Congres.

Oh my god it Johnny, hanging by his neck. All those metal albums, have led him to his death.
Now its time for parents, to open your ears and listen. Maybe it's too late, to see what you've been missing. Music is no cause of death, it's you that suffocates. If you had opened your eyes and ears, you’d see just who to blame.

Who should be responsible for a life that's not on track? Who's the one who must be there to see it gets put back. Were you there to here the cries of person in need? Were you there to see the signs, or were you to busy?

Het verhaal gaat, dat Tipper Gore het album “Purple Rain” van Prince kocht, voor haar toen elfjarige dochter. Toen ze het samen beluisterden werd ze geschokt door de seksueel expliciete tekst van het nummer “Darling Nikki”, waarin openlijk aan seks wordt gerefereerd. Amerika stond in brand, en er kennelijk geen weg meer terug. In reactie hierop richtte ze in 1985 samen met een aantal andere echtgenotes van landelijk bekende Amerikaanse politici het Parents Music Resource Center (PMRC) op. Deze figuren suggereerde dat popmuziek verantwoordelijk zou zijn voor de toename van verkrachting en zelfdodingen onder jongeren tussen de 16 en 24 jaar en bepleitte onder andere een systeem van waarschuwingsstickers op muziekalbums met in zijn ogen verdachte teksten. Grote successen werden geboekt.

Now it's time for parents, to open you ears and listen. Maybe it's too late, to see what you've been missing. Music is no cause of death, it's you that suffocates. If you had opened your eyes and ears, you’d see just who to blame.

De bemoeienissen van de PMRC leidden nog in 1985 tot hoorzittingen voor de Amerikaanse Senaat, waar naast Tipper Gore ook popmusici als John Denver, Dee Snider en Frank Zappa verklaringen aflegden. De standpunten van de muzikanten werden door laatstgenoemden vertegenwoordigt. Een verhoogd aantal zaken verdiende de aandacht: "muziek afgewisseld met pornografie", “wetgeving of enige vorm van regulering”, “schade aan kinderen door liedjes te maken met verkrachting, incest, seksueel geweld en perversie”, “zelfbeheersing aan de kant van de platenindustrie”, “tiener zelfmoord en openlijke uitingen”,  en beschrijvingen van "gewelddadige seksuele handelingen, drugs nemen, en ja, echt waar, “flirt met het occulte”. De oorzaak voor hun zorg was een in hun ogen het dragende verband met tienerzwangerschappen, zelfmoordcijfers, verkrachting, en nummers van Prince, Judas Priest, Ozzy Osbourne, Iron maiden, en ga zo maar door.

Who should be responsible for a life that's not on track? Who's the one who must be there to see it gets put back. Where are you to hear the cries of person in need? Were you there to see the signs or were you too busy?

Na de hoorzitting van 1985, hadden de PMRC, en zijn bondgenoot de Nationale Ouders en Teachers Association, een akkoord bereikt met de RIAA.  De overeenkomst bepaalde dat het afdrukken van teksten optioneel bleef, (vanwege de beperkte ruimte waren cassettes vrijgesteld), waarop alleen de opdruk te zien was "zie LP voor lyrics". Sindsdien ontwierpen verschillende platenmaatschappijen hun eigen label/ sticker met de woorden "Meekijken gewenst - Explicit Lyrics" of een variant daarvan.  Frank Zappa ontwierp zijn eigen label/ sticker,  en zette deze op zijn album "FRNK Zappa Voldoet aan de Moeders van preventie", een toespeling op de naam van zijn vroegere band The Mothers of Invention en zijn recente confrontaties met de 'Washington Wives ". De heksenjacht ging echter onverdroten door. Zo waren Judas Priest en Iron maiden al een van de gelukkigen, om de rechtbank van binnen te zien. Dit, zonder succes voor de PMRC.

In 1985 werd de thrashmetalband Sacred Reich opgericht. Zanger Phil Rind was maatschappelijk betrokken, anti-Bush, en zeer kritisch op het Amerikaanse politieke systeem. Dit waren dan ook thema's die voortdurend terugkwamen in de nummers van de band. In 1990 bracht de band het album “The American way” uit, met daarop zware, snedige, en politiek getinte teksten. Met het nummer “Who’s To Blame.” Trekt Sacred Reich van leer, tegen de PMRC, en haar heksenjacht/ rechtszaken tegen muzikanten en bands. Rind legt de schuldvraag bij de ouders neer, die de signalen van hun kinderen niet altijd tijdig opvangen.

Toen haar man in 1992 werd gekozen tot vicepresident van de Verenigde Staten beëindigde Tipper Gore haar werkzaamheden voor de PMRC. Op 1 juni 2010 werd bekendgemaakt dat Gore en zijn vrouw Tipper uit elkaar gingen na een huwelijk van 40 jaar.
 

Who's the cause
Who's to blame
For a life not worth living
Is it parents, family who take without giving
So next time that you close you eyes
And choose to shift the blame
Remember you could save a life
So, really who's to blame...

http://www.youtube.com/watch?v=GozbMoAkEqc

 

© danen
Niets uit dit artikel mag worden gebruikt of vermenigvuldigd zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur. Schuingedrukte tekst en koptekst; Sacred reich, Phil Rind, songtekst "Whose to blame" van het album "The American way", 1990.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.