Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Niet dat ik hiermee iemand van de TOP TIEN wil stoten, want mijn artikelen komen nooit verder dan een karig aantal reacties, maar ik MOET het effe kwijt.

Voordat ik achter de computer in mijn eentje zou ontbinden

of aan mijn inlegkruis vast zou groeien, moest ik eindelijk maar eens iets aan mijn kluizenaarsbestaan veranderen, vond ik. Hoewel ik pas een maand bij de club was gaf ik me in een overmoedige jolige bui (die heb ik bij gebrek aan gezelschap ook wel eens in mijn eentje) op voor het XEADFEEST

Nou nou, waar zijn Dora en ik aan begonnen?

Als wereldverbeterende creatieve ideetjes niets opleveren zuigt ze het succes niet graag uit haar duim. MAAR… maar, maar, nu, na de zevende Jan 2012… jongens, zien Dora en ik het beslist weer meer zitten.

Heet van de naald, gloeiend van weltevreden genoegen, moet ik bekennen dat 2012 een prachtjaar dreigt te worden! Dat zal stevig wennen worden voor de oude Dora, die de laatste tijd niet echt kon juichen om alle ‘omgekeerde meevallers’ die haar te beurt vielen. Het begon meteen al goed. Tot mijn grote schande zag Dora bij controle van het inschrijvingsformulier dat ze beslist voor 30 December betaald had moeten hebben. Wat een afgang. Typisch Dora. Mocht ze er als wanbetaalster wel in?

Zonder mijn maatje, die altijd de kaart leest, diende ik mijn eigen weg te zoeken en toen bleek dat de site van de Peppelhoeve er uitlag. Hoe nu de route plannen?
Via koekel ontdekte ik ergens, op regel negen van de zoekresultaten, de postcode van het festiviteitenpark. Oké, de route leek na Nijkerk via een aantal rotondes niet al te ingewikkeld. Schoon geschrobt en opgeverfd, gewassen ( Niet schoon? Toch fris) onderbroek aan en het nog vochtige haar gefőhnd, koos ik voor een afkledende jak, waarin je niet meteen ziet dat het vel hier en daar begint los te laten. De eerste indruk is immers doorslaggevend, niet waar?

Om half twee had ik het toch maar mooi gered met mijn afgewassen nachtgoed in de rugzak en het gepinde fortuin in de portemonnee.
Gehuld in een goede zin plus schrijnend schuldgevoel (over het niet betaalde partygeld) stapte ik uiteindelijk in de trouwe maar gebutste Suzie. Twee weken nadat ik haar kocht is ze namelijk aangevallen door een hagelbui van ijskogels ter grote van duiveneieren. Ieder krijgt wat hem/haar toekomt, immers. Mijn geliefde ouwelullentank met extra hoge instapvoor mensen met een slechte rug reed echter met mij door weinig opwekkend weer. De tranen kwamen af en toe met bakken de lucht uit en Putten, mwah .... Daar gebeurde in het verleden dingen die aan het oog werden onttrokken om voor de hand liggende redenen. Er is alweer een pastoor aangeklaagd wegens… hoorde ik vorige week via het journaal

De Peppelhoeve bleek een complex te zijn met vakantiewoningen waar een ruime zaal was afgehuurd. Aangekomen vond mijn verschoten Suzie een tevreden plekje naast een lange witte camper, die later van één van de feestgangers bleek te zijn. Dat sprak Dora’s oude rammelbakje wel aan en ik deed maar of het allemaal niet eng was toen ik naar het hoofdgebouw liep. Iemand ving me behulpzaam op en vertelde waar ik de ingang kon vinden. Daarvoor stond een fikse pluk lachende mensen met zakjes shag en hun brede glimlachen stelden me meteen gerust. Van de weeromstuit sprongen al mijn poriën open zodat ik optimaal van het feest kon genieten. Binnen liepen bezige bijen af en aan om iedereen van koek en zopie te voorzien. Handen schudden, namen onthouden en koffie met een Kerstkrans in groen wit of rood. Heerlijk. In de oprechte openheid die er heerste was het makkelijk om je op je gemak te voelen en ik liet me onderdompelen in wat komen zou, zakte in een warm verwelkomend bad. Bubbelie, heerlijk geurend en met de voedende oliën van liefdevolle vrolijke mensen.

Blijheidsnektar.  Blije, vrije drugs voor de eenzame oude eenling, die ik door de jaren heen geworden ben. Dat is wat het was, ons Xead feest dat de vaste kern voor ons had voorbereid.
Het zat geheid goed in elkaar. Wat te denken van de drankjes, salades, heerlijke hapjes, die allemaal eigenhandig waren gemaakt? Wat een werk, uitgebreide organisatie, goed lopende logistiek en eten in overvloed.

Prachtige mensen heb ik ontmoet in Putten.

De deksels vlogen me bijna om de oren van onstuimige vriendelijke menselijkheid. Vandaar dat ik er nu nog van zit na te gloeien. Welk een inspirerende oppepper! Onze Xeadauteurs blijken méér in hun mars te hebben dan een lekker artikel te produceren. Net als Door, u weet wel van die pot doperwten, zal ik geen namen noemen, want ik wil niemand vergeten of te kort doen. De persoonlijke levensverhalen waren stuk voor stuk, zonder uitzondering, allemaal zéér uniek en telkens weer een verrassing om te horen. Serieus, intens, maar ik zag ook lieden gierend in de lach schieten om elkaar.

Voor kinderen was er plaats in de playback show, die meteen de stemming opzweepte. De acts van diverse schrijvers bewezen daarna dat we niet alléén met woordknutselaars op papier te maken hadden: Op de gitaar, accordeon, achter microfoon en plotseling stond er een heuse clown kegels om te gooien. Wat een lef!!!. Dan was er ook nog de oprichting van de politieke partij die ons verloederde land gaat vierendelen. Mensen, er wordt een magisch ei uitgebroed dat Nederland gaat herindelen zodat we de crisis kunnen keren! Zingende kelen van twee merels met boodschappentassen rond hun middel. Niet alleen binnen waarden er goede geesten rond op de zwartleren hoekbank en rond de tafels met alle lekkernijen.

Ik zag mensen intensief met elkaar aan de praat.

Kennismaken, elkaars aliassen thuisbrengen en er werd stevig gelachen. Buiten onder het afdak kwam al snel het persoonlijke lief en leed aan bod en ik kreeg zomaar een zeer sensuele aansteker van het bijenwastekeningenvrouwtje, waar mijn vingers zich nog lang aan zullen bevredigen.
Tot dat … Ik van mijn stokje ging.
Daar stond André Hazes te schnabbelen met zijn dochter. Als een feniks herrezen uit het rijk der doden was hij speciaal voor ons langs het touwtje van zijn vlieger naar beneden komen zakken.  Achter Lucifers rug om… Ik zweer het je. Daar krijg je weke knietjes van, als oude taart.

Met of zonder bipolare stimulare tupperware zaken, iedereen kon het prima met elkaar vinden. Zoveel diverse potentieel was er aanwezig van originele mensen. Daar zat het feest vol mee. Creatievelingen, aanpakkers, genieters, zangers, verhalenvertellers, enthousiastelingen van zeer uiteenlopend pluimage. Een kleurrijk boeket van heerlijke bloemlezingen zou ik erover kunnen geven, maar ik bewaar ze in mijn hart, waar het warm werd van ieders vertrouwen, doorzettingsvermogen en positieve tolerante instelling. Zoveel opwekkende energie ontplofte als een bom van meelevende welwillendheid. Er zijn zelfs mooie ideeën geboren die in de toekomst vast een vervolg zullen hebben. Na zolang achter het toetsenbord te zijn vastgevroren kreeg ik er een kick van en Dora ging zeer tevree samen met mij naar bed. Tot diep in de nacht stond een 'wolf' met een 'turkisch delight'  op de gang te praten. Ik ben benieuwd of… ….
 

Het afscheid na het ontbijt viel me zwaar,

maar Suuske snorde na een tevreden nachtje naast de camper, (wat hebben die twee samen beleefd?)  toch ook weer zeer opgewekt naar Arnhem. Met een warm hart en veel te vertellen aan mijn hartsvriendin en kaartleester, die natuurlijk meegenoot van mijn belevenissen...

Alle organisatoren dank ik voor een zéér geslaagd feest!

Bij gebrek aan foto’s plak ik er maar wat ‘geleende’ plaatjes van de vandaag weer wel werkende site bij (voor de broodnodige punten)

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.