Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Steeds bereken ik met mijn TOMTOM hoe lang ik onderweg zal zijn. Ik ben vandaag weer voor de tweede keer behoorlijk bedrogen uitgekomen.

 

Ik heb al eerder een verhaal verteld over een tocht van mij richting de Beekse Bergen. De tocht zou mij volgens berekening van de TOMTOM ongeveer twee uur kosten, dit werden er echter drie en een half.

http://www.xead.nl/hoe-is-mijn-pinkersterweekend-verlopen

Vandaag was het nog erger. Een tocht die ik al meerdere malen heb gereden en die me normaal een klein uurtje kost. Vandaag ben ik samen met mijn kinderen weer drie en een half uur onderweg geweest.

Na twintig minuten begon er een lampje te branden. Ik dacht van de olie. Mijn boekje van de auto lag natuurlijk thuis want ik had nog niet zo lang geleden een ander lampje na moeten zoeken. Ik moest wel koel blijven om niet achter in de auto paniek te veroorzaken dus gewoon rustig doorgaan dacht ik.

Gelukkig kwam ik bij een Esso-benzinepomp en hier ben ik maar snel gestopt. Motorkap omhoog, ik voelde me super stoer.

Even de olie nagekeken. Je weet wel die lange ijzeren staaf eruit halen en nakijken hoever de oliesporen reiken. Zag er goed uit. Weet je ik denk ga even in de winkel met mijn wimpers knipperen en hulp halen. Zo gezegd zo gedaan. Binnen de kortste keren ging er een medewerker met me mee naar de auto. Samen keken we naar het brandende lampje. Oke het was het lampje van de koelvloeistof, bijna goed dus. We keken onder de motorkap. Inmiddels kwam er een stoere motorrijder aan die zich er ook mee ging bemoeien.

Ik zie het al, het niveau van de koelvloeistof is ver onder het minimum. U moet wel regelmatig alles nakijken dame.....voegde hij er aan toe.  Heerlijk als een man zo kleinerend even een sneer geeft.

Gelukkig stapte hij op zijn Harley (haha AP kon het niet laten) en vertrok.  De medewerker en ik liepen de winkel in en ik kocht een fles koelvloeistof. Ik wist inmiddels dat ik de motor eerst moest laten afkoelen alvorens dit bij te vullen in het bolletje.

Voelde me opnieuw best stoer, dacht dat doe ik even. Na twintig minuten even met de kinderen wat rond te hebben gewandeld heb ik de koelvloeistof bijgevuld tot net onder het maximum. Keurig dacht ik, ik kan weer verder. Tien minuten ging het goed maar, daar was het lampje weer. Zo'n zenuwachtig makend rood lichtje. Je vergeet bijna voor je te kijken op de weg, ziet enkel en alleen dat irritante lampje.

 Ik zette de auto maar weer stil op de vluchtstrook bij een ANWB-paal. Voelde de auto schudden van de langsrazende vrachtwagens. Keek achterom naar de kinderen en dacht, hier ga ik dus echt niet uit de auto dan maar gokken en kijken waar ik terechtkom. Hup auto weer de weg op. Dit keer was een Texaco benzinepomp mijn redding.

Nu toch maar de ANWB bellen, ik ben tenslotte niet voor niets lid hiervan. Heb ik nog wat aan mijn lidmaatschap dacht ik. Zo gezegd zo gedaan. 

We gingen op de uitkijk staan voor de bekende gele auto. Na twintig minuten kwam er één aan en wij vlogen er op af. Ik stelde me netjes voor en vertelde mijn probleem. De ANWB-man keek mij met glinsterende oogjes aan (voor jou Spiritlady - http://www.xead.nl/mmmm-met-jou-wil-ik-wel-een-beschuitje-eten). Helaas vertelde hij me echter dat hij voor iemand anders kwam. Tot zijn verbazing kwam er nog een vrouw naar hem toe die hem ook nodig had. Verward keek de man ons aan, wie moest hij nou gaan helpen?

Tot onze vreugde kwam er nog een ANWB auto de parkeerplaats opgereden, die moest dan wel voor ons zijn. Dit bleek later ons geluk te zijn.

We gingen naar onze auto en de ANWB-man begreep al snel het probleem. Het lag niet aan de koelvloeistof maar aan de thermostaat. De deksel was kapot. Onze helper had er echter geen in voorraad net verkocht, maar de andere wel. De kinderen werden om een booschap gestuurd en haalde de deksel op bij de andere ANWB-auto. In de tussentijd haalde onze helper de thermostaat uit de auto en liet hem vallen op de grond.....................oke deze was nu ook kapot. Weer een belletje naar de andere auto. Deze was net klaar dus kwam ook maar bij ons.

Nog meer glinsteroogjes om me heen............wat een dag. De nieuwe thermostaat werd gemonteerd. Ik dacht zo ik kan bijna weer rijden. Helaas het rubbertje lekte.......ik heb zo'n hekel aan rubbertjes die vocht door laten, het kan je hele leven op de kop zetten...........................

Na verschillende rubbertjes te hebben uitgeprobeerd, vond onze man het ideale rubbertje. Geen lekkage alles veilig. We mochten weer!

Wat was ik trots op mijn kinderen die redelijk rustig bleven tijdens dit langdurige gevecht om verder te kunnen. Ik wilde het bijna opgeven en weer terugkeren maar, mijn kinderen wilde naar onze eindbestemming. Zo gezegd zo gedaan.

We hebben uiteindelijk nog kunnen genieten van een erg gezellig verjaardagsfeest bij mijn lieve nieuwe vriendin.

Op de terugweg konden wij genieten van een niet haperende auto, mooie luchten en hebben lachend gezwaaid naar onze  ontmoetingsplek met twee hele lieve ANWB-mannen.

Bedankt dat jullie deze dame in nood hebben gered.

de ANWB is je beste vriend

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.