Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Naar aanleiding van het artikel van stormerwout ‘Een nieuw drugsbeleid voor een beter Nederland. We maken er “onze drugs” van.’ heb ik besloten om zélf een eigen onderzoek te verrichten, aangezien mijn mening lijnrecht tegenover de mening staat die hij in zijn artikel verkondigt. Een alternatief concept voor het drugsbeleid van Nederlandbeter.

 

 

 

Statistieken, overlast en drugstoerisme
3 zaken die ik miste in het artikel van stormerwout, waren statistische gegevens / cijfers (op een enkel cijfer na heb ik die niet gezien), en de stand van zaken met betrekking tot overlast en het drugstoerisme.

Statistieken
Te beginnen met een flinke hoeveelheid statistieken. Daarvoor heb ik gebruik gemaakt van zo recent mogelijke documentatie van de website van het Trimbos Instituut  (www.trimbos.nl). De feiten over het gebruik van cannabis op een rijtje, gebaseerd op de voornoemde bron.

-Ooitgebruik mannen: 24,5% (1997), 23,6% (2001), 29,1% (2005), 32,9% (2009);
-Ooitgebruik vrouwen: 13,6% (1997), 15,3% (2001), 16,1% (2005), 18,4% (2009);
-Ooitgebruik gemiddeld: 19,1% (1997), 19,5% (2001), 22,6% (2005), 25,7% (2009);
-Ooitgebruik gemiddeld stijging / daling tussen 1997 en 2009: stijging met 6,6%.

-Afgelopen jaar mannen: 7,1% (1997), 7,2% (2001), 7,8% (2005), 9,8% (2009);
-Afgelopen jaar vrouwen: 3,8% (1997), 3,8% (2001), 3,1% (2005), 4,2% (2009);
-Afgelopen jaar gemiddeld: 5,5% (1997), 5,5% (2001), 5,4% (2005), 7,0% (2009);
-Afgelopen jaar gemiddeld stijging / daling tussen 1997 en 2009: stijging met 1,5%.

-Afgelopen maand mannen: 4,2% (1997), 4,8% (2001), 5,2% (2005), 6,3% (2009);
-Afgelopen maand vrouwen: 1,8% (1997), 1,9% (2001), 1,5% (2005), 2,0% (2009);
-Afgelopen maand gemiddeld: 3,0% (1997), 3,4% (2001), 3,3% (2005), 4,2% (2009);
-Afgelopen maand gemiddeld stijging / daling tussen 1997 en 2009: stijging met 1,2%.

Opmerking: eerlijkheidshalve moet ik hieraan toevoegen dat respondenten in 2009 de antwoorden zelf invulden, iets dat in de voorgaande 3 jaren waarin het onderzoek werd gehouden door de interviewer zelf werd gedaan. Dit kan enige invloed hebben gehad op de resultaten, alhoewel dit gegeven de algemene tendensen onmogelijk ongedaan kan maken.

En verder:

-Tussen 2001 en 2009 steeg het aantal verzoeken om informatie bij het Nationaal Vergiftigingen Informatiecentrum vanwege cannabisgebruik van 129 naar 204;
-Het aantal cliënten dat ingeschreven stond in de verslavingszorg wegens een primair cannabisprobleem is tussen 1994 (2000 cliënten) en 2009 (bijna 9000 cliënten) ruim 4x zo groot geworden;
-Het aandeel van cannabis in alle verzoeken om hulp vanwege drugs nam eveneens toe, van 10% in 1994 naar 26% in 2009;
-In 2009 was ongeveer eenderde van de primaire cannabiscliënten een nieuwkomer (33%). Deze nieuwkomers werden ingeschreven in 2009 en stonden niet eerder ingeschreven bij de (ambulante) verslavingszorg voor een drugsprobleem;
-Het aantal jonge cannabiscliënten van 15 tot en met 19 jaar werd tussen 2001 en 2009 ruim 2x zo groot.

De cijfers liegen er niet om. Als het huidige drugsbeleid er inderdaad op was gericht om drugsgebruik (waaronder cannabisgebruik) tegen te gaan, dan heeft dit beleid keihard gefaald!

Overlast en drugstoerisme
Dan over de overlast en het drugstoerisme. Sinds de legalisatie van softdrugs met name in grensgemeenten een grootschalige toename in drugstoerisme heeft plaatsgevonden, dat grote gevolgen heeft gehad voor steden als Bergen op Zoom en Roosendaal. In deze (vlakbij België liggende) plaatsen werd de drugsoverlast dusdanig groot, dat men heeft besloten om de coffeeshops te sluiten. Sindsdien is het drugstoerisme tot een minimum gereduceerd, evenals het aantal gevallen van drugsoverlast, zoals te lezen in het artikel ‘Sluiting coffeeshops zorgt voor minder drugsoverlast’ op de website van Elsevier.

In het oosten van ons land heeft Enschede te kampen met een stijgende drugsoverlast, hetgeen geen verrassing is als je nagaat dat coffeeshop de Grashopper alleen al goed is voor 200- tot 300 duizend(!) -voornamelijk Duitse- klanten per jaar. Zuidelijker gelegen langs de Duitse grens vinden we Venlo, waar de coffeeshops Oase en Roots dagelijks 3000 (net als in Enschede voornamelijk Duitse) klanten over de vloer krijgen. Het is denk ik geen verrassend nieuws dat de drugsoverlast ook in deze stad is toegenomen.

Wietpas is niet de oplossing
Met de invoering van de zogeheten ‘wietpas’ wordt momenteel de bestrijding van het drugstoerisme beoogd. Het idee is om van coffeeshops besloten clubs te maken die maximaal 1000 tot 1500 leden mogen hebben. Deze leden mogen alleen uit Nederland afkomstig zijn en per persoon mag er niet meer dan 3 gram wiet of hasj per dag worden gekocht. Hiermee worden de problemen niet opgelost. Ik voorzie daarbij dat houders van een dergelijke pas de gelegenheid krijgen om als een soort tussenpersonen te fungeren in de softdrugshandel, waardoor de illegale handel op straat -en daarmee tevens de drugsoverlast- zal stijgen.

De overheid als partij in de drugshandel
De achterliggende gedachte van het huidige drugsbeleid kwam erop neer dat ‘als de handel in en het gebruik van softdrugs dan toch niet bestreden kan worden, dan kunnen we maar het beste meeprofiteren’. Zodoende werd de verkoop in coffeeshops gedoogd, en opereren deze tegenwoordig in ons land als normale bedrijven die meehelpen de staatskas te spekken. In feite kan dus worden gesteld dat onze overheid vandaag de dag meeprofiteert van de drugshandel ten behoeve van recreatief gebruik, en dat is iets waar ik persoonlijk een heleboel vraagtekens achter zet...

Het ‘het-gebeurt-anders-toch-wel-argument’
Het huidige drugsbeleid zie ik als het toegeven aan en het profiteren van een criminele activiteit. En op het moment dat een overheid een criminele activiteit toestaat en er zelfs mee van profiteert, waar ligt dan nog de grens? Inbraken en wapenhandel komen ook vaak voor, moeten we dat dan ook maar legaliseren? Sommigen roepen al om de legalisatie van alle soorten drugs, ‘want ook dat gebeurt toch wel.’ Ik zie het al voor me – afgezien van het aantal drugsverslaafden dat compleet kapot gaat, zullen de kosten voor de verslavingszorg nog harder stijgen dan dat ze al doen. Dat zal de belastingbetaler leuk vinden, want die is natuurlijk degene die daarvoor gaat betalen. De opbrengsten uit accijnzen kunnen die kosten onmogelijk dekken. Verder vond ik het erg vreemd -doch zeker in principe positief- dat het plan van stormerwout er ook uit bestond om harddrugs juist keihard te bestrijden. Daarmee spreekt hij namelijk zijn eerdere argument vóór de legalisatie van cannabis -namelijk ‘dat het toch wel gebeurt-’ tegen. Het gebruik van harddrugs zal immers ook ‘toch wel gebeuren.’

Alcohol en tabak zijn wat anders dan cannabis
Stormerwout scheert alcohol en tabak in zijn artikel over één kam met cannabis. Daar ben ik het niet mee eens, want zowel de lichamelijke als de psychische effecten van het roken van één joint zijn over het algemeen stukken groter dan het drinken van één glas alcoholhoudende drank. Verder is tabak welliswaar zeer schadelijk voor de gezondheid, maar dronken of stoned wordt je daar niet van. Je zult om die reden bijvoorbeeld nooit horen dat iemand ‘onder invloed van tabak’ iemand heeft doodgereden. Verder is de stelling dat een joint minder schadelijk is dan een gewone sigaret een fabeltje: aangetoond is dat er meer kankerverwekkende stoffen in een joint dan in tabak zitten.

Imago in het buitenland
Het imago van ons land is ernstig geschonden vanwege ons drugsbeleid. Waar Nederland meer dan eens trots is op haar ‘tolerante’ karakter, verworden we in het buitenland steeds meer tot het lachertje van de wereld dat hét paradijs is voor de softdrugsliefhebber. Souvenirswinkels in ons land hebben hoe langer hoe meer artikelen te koop die aan cannabis gerelateerd zijn. ‘Want dat hoort bij Nederland.’ Tsja, moet je daar trots op zijn? Persoonlijk schaam ik me er kapot voor. Bovendien kijk ik met argusogen naar het drugsbeleid dat er in de toekomst zal worden gevoerd. Want wat als blijkt dat een x-percentage Nederlanders ook andere soorten drugs heeft geprobeerd? Gaan we dat dan ook legaliseren? Dat zullen die souvenirswinkeltjes leuk vinden. Kunnen die meteen hun assortiment vergroten met t-shirts en mutsen met een grote injectienaald erop...

 

 

 

 

Met dit imago kan ik er moeilijk trots op zijn dat ik Nederlander ben...

Kosten en baten
Volgens KRO Reporter leveren de belastingopbrengsten naar schatting 400 miljoen euro op. Daar tegenover staat dat de kosten voor de verslavingszorg in 2005 al op bijna 310 miljoen euro stonden (jammer genoeg heb ik geen recentere gegevens kunnen vinden). Daar we nu bijna 7 jaar verder zijn, zal deze kostenpost ongetwijfeld nog een stuk hoger uitvallen voor dit jaar. Daarnaast dient er nog rekening te moeten worden gehouden met de kosten van ongelukken en schade als gevolg van cannabisgebruik. Tel daar de kosten van alle extra controles door en extra apparatuur voor de politie bij op (want naast een alcoholtest zouden zij dan ook cannabistests moeten uitvoeren), alsmede het feit dat het aantal cannabisgebruikers in de verslavingszorg stijgende is, en dan kun je vervolgens zelf de conclusie trekken dat de kosten over niet al te lange tijd groter zullen worden dan de baten.

Voorts dacht ik dat ‘de mens centraal staat’ bij Nederlandbeter. Een drugsbeleid waarbij we louter kijken naar wat het mogelijk oplevert qua werkgelegenheid en belastinginkomsten en niet naar de lichamelijke en geestelijke gevolgen voor de volksgezondheid als gevolg van softdrugsgebruik vind ik persoonlijk totaal niet in dit beeld passen. Voorkomen is naar mijn idee beterdan genezen. Waarom zou je mensen eerst kapot laten gaan aan de drugs om ze vervolgens met hun eigen centen (die ze waarschijnlijk niet eens kunnen opbrengen) verslavingszorg te bieden? Als deze mensen de aanschaf van softdrugs in zo groot mogelijke mate onmogelijk wordt gemaakt en hen het gebruik ervan zo veel mogelijk zou worden afgeraden, dan zou de kans al veel groter zijn dat ze niet eens in de verslavingszorg terechtkomen, en zouden ze wellicht gewoon kunnen werken. Dan kan hun belastinggeld ook beter worden besteed dan in plaats van aan hun eigen verslavingszorg zónder dat ze bijdragen aan de maatschappij... 

 

 

 

 

 

 

 

Hoeveel gevallen van schrijnende drugsverslaving zoals hierboven moeten er nog meer komen voordat men inziet dat ons huidige (tolerante) drugsbeleid ernstig heeft gefaald? Dat hun aantal toeneemt, is immers bewezen.

Alternatief plan
Het moge duidelijk zijn dat bovenstaande informatie over ons softdrugsbeleid schreeuwt om een totaal andere aanpak dan door stormerwout is voorgesteld. Daarom hierbij een korte opsomming van mijn eigen voorstel voor het te voeren drugsbeleid:

-Het huidige beleid van gedogen maakt plaats voor een nultolerantiebeleid. Alle drugs worden weer ten strengste verboden en alle coffeeshops worden gesloten;
-Medicinale drugs zullen op de hiervoor genoemde regel als enige een uitzondering vormen. Deze zullen echter slechts onder strikte voorwaarden bij de apotheek te verkrijgen zijn;
-Om de eigenaren en werknemers van coffeeshops tegemoet te komen, dient hen de mogelijkheid te worden gegeven om onder gunstige fiscale omstandigheden een doorstart te maken als andere horecagelegenheid (bijvoorbeeld een koffiehuis of een lunchroom). Zodoende hoeft niemand zijn/haar baan te verliezen;
-Om te voorkomen dat deze nieuw ontstane horecagelegenheden alsnog (illegaal) doorgaan met de verkoop van softdrugs, worden er op frequente basis controles gehouden. Horecagelegenheden die worden betrapt worden onherroepelijk opgeheven;
-Bedrijven die cannabis verbouwen voor medicinale doeleinden komen onder direct toezicht van de overheid te staan;
-Er wordt een medisch comité in het leven geroepen dat zal bestaan uit mensen die de medische wereld door en door kennen, en dat zich bezig gaat houden met alle zaken rondom medicinale drugs. Dit comité zal dan ook onder andere samen met de overheid de jaarlijkse behoefte aan medicinale cannabis op mondiale schaal vaststellen (op die manier kunnen we alsnog van eventuele export profiteren). Aan de hand daarvan wordt de maximale hoeveelheid cannabis vastgesteld die door iedere verbouwer van cannabis mag worden geproduceerd;
-Er komt een even heldere als zeer strenge wet- en regelgeving omtrent drugs die voor iedereen duidelijk is en die zichzelf niet op alle fronten tegenspreekt;
-Het geven van een uitgebreide voorlichting over drugs wordt verplicht op middelbare scholen;
-Verbetering van de kwaliteit van de huidige verslavingszorg;
-Salarissen in de zorg -en daarmee ook in de verslavingszorg- gaan omhoog! De personeelstekorten zijn enorm (over het scheppen van werkgelegenheid gesproken, dáár liggen kansen!);
-Politie en justitie gaan intensief samenwerken in de strijd tegen drugs. In plaats aan toe te geven aan de drugsproblematiek (‘het gebeurt anders toch wel’), binden we daar keihard de strijd mee aan om het probleem in ieder geval zoveel mogelijk de kop in te drukken! Drugshandel, drugsbezit en drugsgebruik dienen zwaar te worden bestraft.

Tot slot nog even een opmerking: hoewel ik een fel tegenstander ben van het beleid dat stormerwout voor ogen heeft (en dat middels dit artikel heel duidelijk heb laten merken), wil dat niet zeggen dat ik zijn mening niet respecteer. Sterker nog, ik waardeer zijn inzet ten zeerste omdat hij op zijn eigen manier heeft gewerkt aan een plan waar Nederland volgens hem beter van wordt. Zie voor zijn mening en concept-plan: http://www.xead.nl/een-nieuw-drugsbeleid-voor-een-beter-nederland-we-maken-er-onze-drugs-van Felle discussies zijn er naar mijn idee óm beter van te worden!

Nog geen lid van Xead? Klik dan hier om je aan te melden!

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.