Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Je hebt van die dagen dat je de concentratie even helemaal kwijt bent. Als een verstrooide professor kom je dan ineens terecht op zolder.

Soms heb je van die dagen

Dan ben je van alles kwijt, ken je dat? Dan zoek je in het ene laatje, kijkt in een ander kastje maar die “rol plakband” of die “verloopstekker” die je zoekt is niet te vinden. In je bovenkamerarchief zoek je systematisch waar je dat “ding” nou toch gelaten kan hebben, opnieuw wordt de zoektocht ingezet totdat je deze uiteindelijk opgeeft. Nog geen paar uur later ben je weer iets kwijt en begint wederom de zoektocht, laatje s, kastjes, alle plaatsen waar zich het voorwerp van die omvang zich maar zou kunnen bevinden. Dan wordt het irritant, nu al het tweede item dat je nodig hebt en niet kunt vinden. Uit verslagenheid wordt er een sigaret opgestoken, wandelt de tuin in en kijkt in het oneindige, starend en piekerend waar je spullen toch gebleven kunnen zijn. “Laatst had ik ze nog in een vlaag gezien, toen ik iets anders nodig had....hoe kan dit toch”, denk je dan. Na nog een hijs aan de sigaret en het als in een cocon opgesloten blik van verdwaasheid in de lucht turend krijg je even een time out. “Geef het op, laat toch zitten, koop het gewoon nieuw”...die gedachten schieten door je hoofd. Maar dan na een plotselinge rush door je lichaam van aversie op de eerdere gedachten wordt de peuk met kracht uitgedrukt en als een pijl schiet je weer naar binnen. De trap op en met een niet te stoppen energie en enthousiasme wordt de houten ladder naar beneden geschoven van het zolderluik.

 

De wereld die  Zolder heet

 

 

 

 

De spulletjes die daar liggen zijn al tijden vergeten, het is  een nieuwe ontdekking van zaken die toch echt al eens door je handen zijn gegaan.  Verwoed kijk je om je heen en ziet de opgestapelde dozen,  en bijeen geschoven vakantiespullen. Er gaat meteen een gedachte door je heen van melancholie als je de iniemienie huishoudspulletjes ziet staan voor het kamperen, dat was al weer zo n tijd geleden, met de kinders naar de Ardennen, heerlijk kamperen in de bossen. De geur van dennenbomen komt als vanzelf weer in je neus en je hoort ver weg de woeste stroom van het riviertje dat langs de camping slingerde. Helemaal in trance wordt de grote tas met “vondsten” van de vakanties erbij getrokken.  De nieuwsgierigheid heeft beslag genomen over je eerdere doel van de zoektocht, deze is eigenlijk niet eens meer aanwezig.  Al snel bevindt je je in het leeghalen van de tas en het bewonderen van de spulletjes die je met een beschamend gevoel van vergetelheid in je handen neemt.  “Dat ik dít aardenwerkpotje met opschrift Luxemburg toch vergeten ben om beneden in de vitrinekast te zetten”, denk je dan. Meteen wordt het potje geplaatst achter je om zo mee te nemen naar beneden.  Voor je het in de gaten hebt ben je de hele tas aan het doorspitten en bij elk voorwerp sta je even stil in  je herinneringen. Wat gaat de tijd toch snel, wat zijn de kinderen toch al groot geworden, kon ik maar even terug beamen naar die momenten.

Wat zocht ik ook alweer

Al snel worden veel dozen opgetrokken en spullen verschoven, de nieuwsgierigheid en verwondering van ontdekken heeft je totaal overgenomen. Voor dat je het in de gaten hebt staan er allemaal voorwerpen achter je opgesteld om mee te worden genomen naar beneden. De ‘altijd handig spulletjes” , de “je weet maar nooit wie je er blij mee kunt maken items” en “dit kan ik wel weggooien zooi” hebben zich gevonden bij elkaar.  In een  opwelling kom je er achter dat je eigenlijk op “zoek” was naar het plakband en de verloopstekker.  Misschien zit er wel een rolletje in de knutsel spullen die in een mooi beplakte schoenendoos achter op een kastje staat. Ook die wordt even doorgespit en ja hoor “ poëzieplaatjes” wat een vondst! Dat is nog eens nostalgie, “dan moet ik toch even op zoek gaan naar mijn eigen oude poëziealbum, die moet hier ook ergens liggen”. 

Als een chaoot op zoek naar het album, kom je dan weer in de doos met fotomapjes van vroeger.  De tijd verstrijkt en door het zolderraam komt minder licht, het is al laat geworden maar de ontdekkingsreis is nog in volle gang.  Kramp in je rug van het lang in één  houding zitten, dan maar opstaan en even de tl lamp aanzetten. Nadat dat gebeurd is zie je de chaos die ontstaan  is door de adrealine stoot van nieuwsgierigheid. “jeetje wat een puinhoop” schiet door je gedachten.

Alles weer terug bij het oude

Van beneden klinkt een geluid, het is de deurbel, snel met kunst en vliegwerk de trappen af naar beneden. Het is iemand die collecte loopt voor de Nierstichting, snel loop je naar binnen en pakt de portomonnaie, haalt er wat losgeld uit en laat het in de bus glijden. Nog in de drive van de ontdekkingsreis wil je de trap weer op lopen, maar toch loop je even naar binnen om eens te kijken hoe laat het is. Op de klok zie je dat het al half acht is. "Jeetje, wat is de tijd voorbij geraasd en ik heb al die spullen tevoorschijn gehaald op zolder", bedenk je jezelf. Als door een werkbij geprikt ren je de trap op en beklimt de zoldertrap. Op zolder aangekomen zie je het slagveld dat bij vertrek wel opgevallen was maar niet zo heel erg leek als nu. Oeps, te weinig tijd om alles verder uit te zoeken. “ Laat ik de spullen dan toch maar weer terug stoppen, een andere keer zal ik het naar beneden meenemen, daar is het nu te laat voor geworden”. Zo wordt in half uurtje tijd zonder verder naar iets te kijken, alles weer netjes in de dozen gedaan. Helemaal blij met de rol plakband uit de knutseldoos loop je naar beneden.  De zolder experience heeft weer even een vergeten periode tot leven gebracht.  Het was een mooie reis door herinneringen en gewoon op zolder. Ken je dat?

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.