Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Soms heb je het aan zien komen, soms ook helemaal niet. Maar het staat buiten kijf het geeft mij veel verdriet.

 

Afgelopen week heb ik van mijn behandelend arts

niet zo’n heel goed nieuws gekregen. Omdat dit mij heel erg bezig houdt heb ik geprobeerd om het van mij af te schrijven. Zo is onderstaand gedicht ontstaan.

 

Het is nacht en uiteraard overal donker en stil
Mijn lichaam is koud en mijn hart is kil
Nee het ligt niet aan het temperatuursverschil

Ik ben maar weer eens mijn bed uitgegaan
Op mijn wang bungeld een traan

 

 

Als het donker wordt begint alles te malen
En ga ik verschillende woorden terug halen

Een van deze woorden zijn van mijn arts in het ziekenhuis
Mijn leven stort in als een kaartenhuis

Een paar woorden koud en kil
Mijn adem stokt, ik wordt stil

Dit is nu net dat ik niet horen wil

Mevrouw : het is misschien wel hard

En ik denk dat het u verward
Maar beter worden doet u niet

Er  is geen  hoop meer in het verschiet
Ik houdt mij sterk wat denkt hij wel

En bedenk dan in 1 tel
Kom op maar vertel !!!!

De diagnose is gesteld
Het nieuws komt bij mij binnen met geweld

Van binnen wordt ik helemaal verscheurd
Wat is er toch allemaal met mij gebeurd

Ik wil nog zo heel erg veel
Het lijkt alsof iemand knijpt in mijn keel

Ik voel de tranen branden in mijn ogen
En kan en wil dit nieuws maar niet geloven

Maar het komt toch echt uit de mond van mijn specialist
En stiekem hoop ik dat hij zich vergist

Hij gaat verder met zijn verhaal
Ze gaan de pijn bestrijden dat is minimaal

Wat zij nog voor mij kunnen doen
Ik staar naar het puntje van mijn schoen

Natuurlijk ben ik erg blij met dit gebaar
Want die pijn is een sluipende moordenaar

Ik wordt begeleid door een team van artsen
Zucht : gelukkig ze laten mij niet barsten

Want dat was waar ik bang voor was
Toen ik de diagnose nog eens overlas

Ik zet mij op dat moment schrap in mijn stoel
Luister dokter ik heb nog wel een levensdoel

Ik heb prachtige kinderen en kleinkinderen
De pijn doet mij verschrikkelijk hinderen

Ik kan niet naar ze toe zoveel als ik wil
Mijn lichaam en hart worden bij deze woorden meteen kil

Niet alleen bij mij maar ook bij de arts zie ik een traan
Nee hij laat mij niet in een waan

Duidelijkheid dat is wat hij wil
Wat is hij nu ineens stil

Hij vind het moeilijk om te zeggen
Maar ik zal mij erbij neer moeten leggen

Het medisch probleem zal alleen maar erger worden
En hij deelt mijn zorgen

Maar ook hij staat machteloos
En dit maakt hem ook wel een beetje boos

Maar ze zeggen : je leven is uitgestippeld
En soms erg ingewikkeld

Maar ik zal het er mee moeten doen
En geef mijn man een zoen

Samen komen wij er wel uit
En ik besluit

Wij gaan er tegenaan
Ik ga terug slaan

Een nieuwe afspraak wordt gemaakt
Nee de behandeling wordt nog lang niet gestaakt

Maar daar sta ik nu midden in de nacht
Terwijl ik dit nieuws weer eens allemaal overdacht

Uiteindelijk zal ik het alleen moeten verwerken
Uiteraard zijn er heel veel mensen die mij komen versterken

Maar van binnen ben ik eenzaam en stil
Het is tenminste geen peulenschil

Ik probeer er wat van te maken
En uit deze nare gedachten te raken

Langzaam kruip ik terug in mijn bed
Nadat ik eerst de koffie heb klaargezet

Nog ongeveer 1 uur dan is het alweer dag
En probeer ik op te staan met een lach

Het gaat mij wel lukken dat weet ik zeker
Maar het hele gebeuren blijft voor mij een breinbreker.

Ik wil niemand zijn tot last
Dat is iets dat niet bij mijn past

Vervolgens loopt de wekker af en stap ik uit mijn bed
Welkom nieuwe dag de koffie is al gezet

Samen drinken wij een kop
En dan gaat mijn man naar zijn werk in galop

Ik kom mijn dag weer wel door
We gaan ervoor !!!!

 

Rinajansen November 2011.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.