Hoe snel kun je met beide benen op de grond worden gezet en hoe groot zijn je problemen nou werkelijk?
Problemen, grote of kleine, iedereen heeft ze.
Aanleiding
Mijn kinderen maakten in de vakantie de opmerking dat ik bijna nooit lach. Au, dat doet zeer! Ik zie mezelf toch altijd als iemand die veel lacht, positief is en probeert dit mee te geven aan andere mensen en aan mijn kinderen. Dacht ik.
Vragen
Zo'n opmerking zet je aan het denken. Waarom lach ik niet meer zo vaak? Wat doe ik niet goed? Is het mijn werk? Ben ik niet tevreden met mijn relatie? Zit ik misschien in een midlife-crisis en ben ik onbewust bezig met wat ik de komende twintig jaar wil doen? Moet ik mijn afvalboeken weer tevoorschijn halen zodat ik beter in mijn vel kom te zitten? Eén ding is zeker: ik moet iets veranderen, want ik wil voor mijn kinderen weer die lachende, positieve persoonlijkheid worden.
De opmerking zat mij dus duidelijk dwars en ik vertelde dit op mijn werk tegen twee van mijn collega's. Eén van hen heeft zelf te maken met de nodige problemen, maar die was in het weekend met beide benen op de grond gezet.
Alles is relatief
Want wat zijn mijn kleine problemen vergeleken bij die van een vijfjarig jongetje waarbij vorige week zijn buikpijn kanker met uitzaaiingen bleek te zijn en die nu al chemokuren ondergaat? En dan heb ik het nog niet eens over de grote wereldproblemen. Alles is relatief.
Hoe nu verder?
Hoe raar ook, ik denk dat meer mensen wel voorbeelden hiervan in hun omgeving hebben en (afhankelijk van hoe dichtbij in de omgeving) dit na een week weer kwijt zijn. En zo hoort het ook, want anders kun je helemaal niet meer lachend door het leven.
Ik denk dat het juist een goed teken is dat je je druk kunt maken over kleine problemen, want dan gaat het verder goed met je. Daar hou ik me dan nu maar aan vast en ondertussen probeer ik meer te lachen :-)
Laat een reactie achter
madje88 schreef op 27 Aug 2011 om 18:08
Leuk artikel, de waarheid als een koe. Als we alles maar in perspectief blijven zien, komen we samen een stuk verder. Duim!
Kirsti schreef op 27 Aug 2011 om 18:48
Goed artikel, heb er ook ooit eens over geschreven, soms zou je je schuldig voelen over jouw eigen kleine probleem, maar het is jouw leven, jouw pijn en ook dat mag er zijn!
robxead schreef op 27 Aug 2011 om 20:55
Denk dat je helemaal gelijkt hebt:
Ik denk dat het juist een goed teken is dat je je druk kunt maken over kleine problemen, want dan gaat het verder goed met je.
-Valerie schreef op 27 Aug 2011 om 23:06
Mooi geschreven, ik weet niet of het goed is om steeds druk te maken om kleine dingen. Op mijn werk precies het zelfde je wordt op het kleinste dingetje afgerekend wat je problemen zijn, terwijl de goede dingen die je doet vergeten wordt. Don't Worry Be Happy
Mereltje schreef op 28 Aug 2011 om 10:54
Goed artikel, het zet de mensen weer eens aan het nadenken over hoe ze met problemen omgaan :)
Stoniejonie schreef op 28 Aug 2011 om 13:43
Zo is het maar net, alles lijkt vaak groter, maar is vaak relatief gemakkelijk op te lossen.
Lid sinds 9 maanden
3 reacties geplaatst
0 artikelen beoordeeld
5 artikelen geschreven

Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.






verbijsterend62 schreef op 27 Aug 2011 om 16:31
leuke invalshoek, mooi geschreven, duim!