Een paar gedichtjes over scheiden. Hopelijk kunnen ze iemand tot steun of troost zijn.

INNERLIJKE KRACHT

De dingen
die je overkomen
daar zit je
nu nog
middenin
maar
uit elkaar gespatte dromen
zijn altijd stukjes
van een nieuw begin

Bekijk de stukjes
elk apart
en rouw
om wat je achterlaat
maar sluit het goede
in je hart
opdat je
daarmee
verder gaat

’T is niet de tijd
die alle wonden heelt
maar je eigen
innerlijke kracht
waarmee je
ruimschoots
bent bedeeld
veel méér
dan je verwacht
 

Je partner laat het je weten: het is uit, over en voorbij. Dan staat de wereld op z'n kop, de grond is onder je voeten weggeslagen. Opgevangen worden door familie en vrienden, niet begrijpen hoe het nou toch inneens zo ver kon komen. Zou er een ander zijn? En de kinderen, gaan zij nu de dupe worden? Maar dan, ze waren de dupe al, want het ging toch ook niet goed. Vertwijfeling, angst, woede, verdriet en rouw. Een emotionele rollercoaster waar je niet in wilde stappen maar waar je jezelf nu wel in terugvind. Hoe krachtig je bent voor de kinderen, naar de buitenwereld, in de afwikkeling van zaken, papieren en financiën en hoe hopeloos verdrietig je bent omdat je weet dat je helemaal zo sterk niet bent... Hopelijk vind je in dit gedicht wat troost als dit jou situatie is. Er is immers altijd weer een nieuwe dag?

BEZEERD

In gedachten slinger je
voortdurend heen en weer
is alles dat er was
dan nu, opeens, niet meer?

Juist nu
nu zoveel duidelijk is
nu voel je
sterker nog dan ooit
de pijn van het gemis

En is het nu te laat
te laat het tij te keren
of is het nooit te laat
van je fouten wat te leren?

Maar geldt dat dan
op zich
alleen nog maar voor mij
of leer jij ook
en keert voor jou
dan ook een keer het tij?

Wat of de toekomst brengen mag
ik heb er nu al van geleerd
ik richt me op en kijk vooruit
al heb je me bezeerd
 

Hoeveel pijn kunnen mensen elkaar aandoen? Zoveel als je van ze houd. Want ooit was het daar toch mee begonnen of dacht je dat althans. Juist door je liefde voor de ander ben je kwetsbaar en kan de ander je bezeren. Dan maar niet meer liefhebben? Och, als het zo gemakkelijk was... Vaak heb je tijd nodig en die kun je jezelf (en de ander) gunnen. Pas als je afstand hebt genomen kun je immers terugkijken? Kun je leren van je fouten en er wijzer door worden. Tot je tegen je volgende leermoment aanloopt...

DE WEG

Je geeft de ene wijsheid na de ander
maar het is moeilijk te doen zoals je zegt
je wilt dat ik voor jou verander
maar veranderen kan ik slecht

Neem me maar zoals ik ben
en slijp de scherpe kantjes weg
je weet dat ik mezelf wel ken
en dat ik vaak de weg verleg

Begrip en respect hebben en je voegen/aanpassen in een relatie is iets anders als jezelf wegcijferen of totaal veranderen. In moeilijke tijden heeft men mij vaak gezegd: "zorg goed voor jezelf". Maar wat is dat dan, "goed voor jezelf zorgen"? Het heeft jaren geduurd eer ik het een beetje begreep: het heeft niet zo zeer met "goed zorgen" te maken, maar meer met "jezelf". Hoe dichter je bij jezelf blijft, hoe beter je in je vel zit. En pas als je zelf goed in je vel zit kun je in je relatie ook wat voor de ander betekenen...

SOMS

Soms maak je
een keuze
die je
later
weer betreurt

Maar dan is
in je leven
vaak
heel wat
al gebeurt

Maar soms
héél soms
kun je
het tij
weer keren

Doordat je
van wat
is gebeurt
ook veel
hebt kunnen leren
 

Hoe mooi is het wanneer twee mensen, die ooit scheidden, later als goede vrienden verder kunnen gaan. Soms, héél soms, kom je ze tegen. Als ze allebei hun moeilijkheden, maar vooral zichzelf, overwonnen hebben. Je ziet het niet vaak, omdat het ook het moeilijkste is dat er bestaat. Hoe waar is het gezegde: "hij die zichzelf overwint, is sterker dan hij die een stad inneemt".

Hopelijk, al is het er maar één, heeft iemand iets aan mijn overpeinzingen gehad. Dan heeft het zin gehad het hier te publiceren...

Heel veel sterkte allemaal, zeker voor al diegenen voor wie deze periode van het jaar geen lichtfeest is, maar juist een verdrietige of somberstemmende periode. Tegen hen zou ik willen zeggen: kop op, er komen betere tijden...!

Reageren?