Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Ik liet me toch uitdagen, na al die artikelen over dat roze koffertje. Mijn gedachten, of beter hersenspinsels, dwaalden af naar een situatie die ik meemaakte als politieagent. Ik maakte dit lugubere verhaal mee vanaf de zijlijn, collega’s waren hier getuige van….

Lugubere vent.
Het was midden in de nacht. De wind was guur en de temperatuur was kil. Het was een donkere nacht in de maand november. Vlak voor middernacht werd in een verlaten straat in de binnenstad, een voordeur geopend. In de nacht was niets te zien, enkel een deur die verdween in de sponning van het kozijn. Even leek het er op of er twee ogen vanuit het duister in deze deuropening de straat afzochten naar beweging. Wie was deze lugubere persoon die zomaar midden in de nacht zijn of haar voordeur opende? Was het een vent?

De eerste stap.
Plotseling stak een geschoeide voet naar buiten, vanuit het duister. Slechts deze geschoeide voet stond op de grijze stoeptegels. De voet draaide zich om, met de neus naar binnen gericht. Het leek er op of de persoon die aan deze voet vast zat, terug naar binnen wilde gaan. Een kat, die onder een aldaar geparkeerde auto zat te kijken, schrok op van een ratelend geluid dat uit de richting van de open deur kwam. De voet deed een stap achteruit en het hele been van een vent werd zichtbaar. De onderzijde van een donkerkleurige lange wollen winterjas was nu zichtbaar geworden. Zijn hele lijf volgde. Enkel zijn tweede voet stond nog in de hal. Op zijn hoofd droeg hij een wollen muts tegen de kou.

Ratelend geluid?
De vent boog voorover en opnieuw was dat ratelende geluid te horen. Hij keek op, weer alsof hij de omgeving afzocht naar beweging. Hij deed opnieuw enkele stappen achteruit en het ratelende geluid ging over in een rollend roze koffertje. In de nacht was de felle roze kleur goed te herkennen. Wat moest deze vent, midden in de nacht, met zo’n roze koffertje? Hij liep de straat uit in de richting van het station. Schuw keek hij om zich heen en vervolgens weer naar zijn koffertje dat trouw achter hem aan ratelde. Aangekomen bij het station liep de vent richting de taxistandplaats. Het leek of hij secuur uitzocht welke taxichauffeur hij aan zou spreken. Hij koos voor een taxichauffeur die een beetje aan de uiterst rechtse zijde stond van de standplaats.

En toen?
Hij sprak de taxichauffeur aan met lage stem: “Bent u beschikbaar?” “Jazeker, waar wilt u naartoe?”, zei de taxichauffeur. In het donker kon de chauffeur de vent niet goed in zijn gezicht zien. De chauffeur vond dat niet prettig en bewoog zijn hoofd zodanig dat hij de vent in zijn gezicht kon zien. Helaas, de man bukte zich voorover en reikte zijn hand naar het roze koffertje. “Ik pak even het adres.”, zei de lugubere vent. De taxichauffeur boog zich ook voorover en opende alvast de kofferbak. “Hij zal zijn vreemde roze koffertje wel in de kofferbak willen leggen.”, dacht hij. Het volgende moment keek de taxichauffeur, in gebogen houding, even om naar de vent met het koffertje. Hij zag dat het koffertje open stond.

Gruwelijk!
Wat de taxichauffeur zag in dat koffertje was verschrikkelijk! Het was gevuld met een gruwelijke inhoud! Hij zag Tjakos, een knots, een gummiknuppel, een taser, een honkbalknuppel, een… Dat kon hij niet meer zien. Hij voelde een doffe klap op zijn hoofd. Het volgende moment voelde hij een vreselijke pijn op zijn achterhoofd. Hij lag in elkaar gekropen in een veel te kleine ruimte. “Wat een vreselijke pijn! Waar ben ik? Wat gebeurt er allemaal? Ik zit in de kofferbak van een auto!”, dacht de taxichauffeur. Het volgende moment riep hij: “Help! Laat me hier uit! Vuile klootzak! Je hebt me ontvoert in mijn eigen taxi!”

Dat zelfde moment.
Twee politieagenten reden op dat moment over de snelweg. Ze kregen een melding dat een taxicentrale geen contact kon krijgen met een van hun taxichauffeurs. De omschrijving van de taxi werd gegeven, alsook het kenteken. De politieagenten reden juist in de richting van de binnenstad en waren beiden gespitst om de taxi te vinden. Ze reden volop in het licht van de straatverlichting en ze keken naar de tegenliggers rijbaan of ze daar de bewuste taxi zagen rijden. In de verte zagen ze twee koplampen. “Dat zou hem kunnen zijn.”, zei een van de agenten. “Snelheid minderen!”, zei de andere agent. De tegenligger minderde ook snelheid en week uit naar de vluchtstrook. De agenten zagen dat de auto stopte. “Stoppen!”, zei de bijrijder.

Vluchten.
Het volgende moment stapten beide agenten uit het politievoertuig, dat met optische signalen stilstond op de verlaten snelweg. Ze stapten over de vangrail en zagen dat de vent als bestuurder uit de auto stapte. Hij pakte zijn roze koffertje van de bijrijders zitting en wilde het juist openen toen een van de agenten hem gebood dat niet te doen. “Iets in mij zegt dat dit niet pluis is!”, zei de agent tegen zijn collega. De vent keek de agent aan en besloot kennelijk om het hazenpad te kiezen. Beide agenten kozen een eigen weg. De ene rende achter de vent aan, en de andere liep naar de verlaten taxi.

Aangehouden.
“Stop! U bent aangehouden!”, riep een van de agenten tegen de vent. Op dat moment hoorde hij via zijn portofoon roepen: “De taxichauffeur lag in de kofferbak opgesloten! Het koffertje bevat wapens, voorzichtig!” De agent aarzelde geen moment en trok zijn vuurwapen. “Laat je handen zien! Er is een vuurwapen op je gericht. Ik zal schieten bij elke verdachte beweging!” De vent koos slim en legde beide handen op zijn hoofd. Hij werd geboeid nadat de agent hem op de grond liet knielen.

Weggelopen.
De zakken van de vent werden doorzocht naar wapens en naar zijn identiteitspapieren. Geen wapens werden gevonden, wel zijn identiteit. Hij werd nagetrokken bij de meldkamer en de vent bleek een voortvluchtige te zijn, een moordenaar op verlof! De taxichauffeur was uit zijn lijden verlost en aan de dood ontsnapt. Het roze koffertje werd in beslag genomen en is nu opgeslagen bij andere in beslaggenomen goederen.

Sisser.
Gelukkig liep dit alles met een sisser af. Wat had er kunnen gebeuren als deze lugubere vent op vrije voeten was gebleven? Was hij: “De moordenaar met het roze koffertje” geworden?

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.