Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Als agent heb ik mijn verplichtingen. Helaas zit ik in de positie dat ik niet altijd aan deze verplichtingen kan voldoen. Als lid van het schaduwkabinet, wat boven alle veiligheidsorganisaties staat, moet ik me soms boven allerlei wetten plaatsen. Soms moet ik “even niet opletten”. Soms des te meer….

Op mijn hoede.
Het moment dat ik op mijn hoede begon te worden, was toen Mr. Van der Schaft raadsman mij via sms informeerde: “Het is nu 17 oktober 2011, 23.50 uur. Zo dadelijk ga ik Jack inlichten en ga hem een groot geheim bekend maken. Via deze weg verzoek ik jou, agent de Jong om op je hoede te blijven de komende periode. Vertrouw niemand buiten het schaduwkabinet! Zelfs niet de geheime dienst. Je weet dat alleen jij in de positie staat om de leden te kunnen beschermen als de noodzaak daar is.”
Later kreeg ik van Jack te horen dat hij inderdaad een telefoontje had gekregen van Mr. Van der Schaft: Zie ook: Het xeadgeheim

Stijf van schrik zat ik rechtop in mijn bed. Ik gaf mijn lief een dikke kus. Ik keek nog even naar mijn slapende kindertjes en ik trok het uniform aan dat netjes gestreken in de kast hing. Ik voelde me bijna een beetje als Sylvester Stallone in die oude Rambofilms. Het voelde alsof ik voor de laatste maal mij klaar moest maken voor de strijd. Een strijd op leven en dood. In dienst van het schaduwkabinet kan het zomaar gebeuren dat ik in het heetst van de strijd mezelf zal op moeten offeren voor de trouwe leden: Jack, Kika, Spiritlady, Wolf, Ruud, Madamex, wie zullen nog meer aansluiten? Vluchtig nam ik de route door die ik ging rijden om de veiligheid van de leden te kunnen waarborgen.

Ik had er geen weet van wat Kika en Spiritlady, zelfs Ruud, de navolgende dag zou overkomen. Zij hebben hun ervaringen al met jullie gedeeld.
Kika: paniek alles op zijn kop

Ruud: vreemde geluiden

Spiritlady: ik had hem bijna te pakken
 

Ik logde mijn mobilofoon in de auto in als extra surveillance in de nacht. Mijn vaste maat kreeg ik zover om met me mee te gaan. Als een soort vliegende kiep konden wij ons manoeuvreren door het hele land. Door mijn ervaringen in het verleden, die ik met Jack heb gehad, kon ik een balletje opgooien bij het Korps Landelijke Politiediensten, waardoor ik in het hele land inzetbaar was. De meldkamer van het Zuidelijke Regiokorps begreep er geen snars van, maar “Alex”, zoals de meldkamer van het KLPD zich noemt, liet over de ether weten dat men zich niet moest bemoeien met mijn activiteiten.

Plotseling werd mijn aandacht getrokken door een auto in de nacht. Met een vreselijk gevaarlijke snelheid bewoog dit voertuig zich over de openbare weg. Op dat moment had ik geen weet wat er had plaatsgevonden in de woning van Spiritlady. Ik herkende in de nacht ook niet haar voertuig. De achterzijde was besmeurd met modder en het leek alsof dit voertuig een flinke rally had gereden. Ik rook de geur van de koppeling en van verbrand rubber. Ik keek mijn collega aan, en we besloten de achtervolging in te zetten. Met toestemming van de meldkamer gebruikten we optische en geluidssignalen. Even later vroeg de meldkamer om een kenteken van het voertuig. Dit was nog niet goed leesbaar in de nacht en door de modder op de achterzijde. Ik besloot om in de volgende bocht later in te remmen om zodoende vlak achter het voertuig van deze bijzondere nachtelijke rallycoureur te gaan rijden. Ik herkende het kenteken direct. Mijn collega gaf een stopteken. Zonder overleg liet ik de gas los en liet het voertuig rijden. Het was de turbo van Spiritlady, die ik liet gaan. Ik meldde de meldkamer dat we het voertuig waren kwijtgeraakt. Mijn fanatieke collega wist ik te overtuigen gelukkig.

Even later liet de meldkamer mij weten dat de veiligheidsdienst mij wilde spreken. Via de mobilofoon werd ik opgeroepen: “Agent de Jong. Wij zijn op zoek naar een voertuig, gelijkend op… enz. Is dit het voertuig wat u zojuist achtervolgde?” Een gebaar met mijn vinger naar mijn mond volgde. Mijn collega begreep mij en reageerde zeer natuurlijk: “Dat is niet correct. Het voertuig dat wij achtervolgden is ons onbekend gebleven. Het was een ander model, over.” De vertrouwensband die ik in mijn dienstjaren heb opgebouwd, was genoeg geweest, mijn collega het zwijgen op te leggen. Geen enkele reactie volgde die dienst over het gebeuren.

Ik vervolgde mijn route verder naar de woning van Ruud, die ook onder mijn veiligheidssurveillance viel. Aangekomen bij zijn woning zag ik een raam open staan. Ik keek mijn collega aan, en die wist genoeg. We stopten ons voertuig voorbij de woning, doofden de lichten en stapten uit. Met mijn zaklamp in de hand liep ik naar de achterzijde. Ik opende de kofferbak en daar keken mij twee felblauwe ogen van mijn hond, “Wolf” aan. Sinds een paar weken heb ik deze trouwe surveillancehond. Zijn naam komt u misschien bekend voor. Zijn karakter is niet anders. Enthousiast, maar beheerst en met een wijze blik knikte het dier naar me. Stil liepen we in de nacht rond de woning van Ruud. Door het onderstaande raam liet ik de Wolf naar binnen gaan. Ik liet hem aan de lange lijn snuffelen. Een onbekend geluid trok mijn aandacht. Snel maakte ik een klein lampje aan dat boven de bank hing. Via mijn oortelefoontje hoorde ik opnieuw de stem van de geheime dienst: "Maak uw positie bekend agent de Jong" Ik drukte de code in dat ik koffie aan het drinken was. Gelukkig! Dit slikten ze als zoete koek!
Kennelijk had ik toch iets teveel geluid gemaakt, want ik hoorde Ruud zelf van de trap af komen. Ik keek mijn trouwe diensthond aan en we vertrokken weer door het raam, dat ik netjes af sloot. Toen ik in het surveillancevoertuig stapte keek mijn maat me aan en zei: “Je hebt dat lampje aan laten staan, sufferd!” Ach, Ruud had het al ontdekt en uitgemaakt las ik vanmorgen.

Mijn weg vervolgde naar de woning van Jack. Ik sms’te even naar hem, maar kreeg geen reactie. Toen ik even later bij de woning van Jack aan kwam zag ik de auto van Spiritlady en Kika staan. Ik besloot beide auto’s te verplaatsen, vanwege het bericht van de geheime dienst. Dus, Kika en Spiritlady, ik heb jullie auto’s geopend! Hoe? Dat mag ik niet zeggen. Daar heb ik zo mijn trucjes voor! Het gaf me een geruststelling dat een aantal leden nu veilig waren en vervolgde mijn weg. Jack heeft me vanmorgen terug ge-sms’t dat hij vandaag naar Arnhem moet om in gesprek te gaan met Mr. Van der Schaft. Op een geheime plek zullen ze elkaar ontmoeten. Ik zit nu intussen op mijn post. Observerend naar gevaar in de omgeving van de woning van Jack. Zelfs Kika en Spiritlady weten hier niets van. Ze zullen me niet eens ontdekt hebben!

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.