Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

*piep* klinkt er en ik begin te rennen... ik maak een bocht en ik spring over de kast heen, oei! dat gaat maar net goed.....

Parcours.

Ik spring over een paar bankjes heen, moet iets zwaars vooruit duwen. Een paar ballen verplaatsen en weer terug naar het begin en dit allemaal nog een keer opnieuw. Op de achtergrond hoor ik de trainer roepen: 'Chantal je gaat te snel! je rent een tijd van heren, dit hou je niet vol'. Voor mijn gevoel ging ik veelste langzaam, je zit in een trance. Je wilt dit halen, nee je wilt niet , je moet dit halen. Ik had er echt alles voor over. Ik ging wat rustiger lopen en al snel merkte ik dat mijn spieren gingen verzuren. Mijn ademhaling stopte bijna. Ik leek wel een zeehond wat naar adem aan het snakken was. Ik was bijna bij het einde. 

Alle mensen op de bank hoorde ik mij aanmoedigen. Ik moest nog 1 bal verplaatsen en over de finish rennen. Ik wilde opgeven het lukte mij niet meer. Maar waarom zou ik opgeven ? ik was al aan het einde. Ik dacht aan mijn vader , ik moest het halen. Ik haalde allerlei dingen in mijn hoofd. Mijn hele leven flitste voorbij op dat moment. Mijn oren gingen suizen, ik hoorde niet veel meer. Ik kon op ieder moment flauw vallen. Het was te veel voor mijn lichaam. 

Ik ben toch door gegaan. Op een lopend , hinkelend, kronkelend tempo ben ik over die finish streep gegaan en ik zat ook rond de 3 minuten. Ook ik had het gehaald. Blij zijn kon ik niet Ik was buitenadem, ik had water nodig, ik had lucht nodig pfffff. zucht. 

Het is me gelukt.

Gelukkig ben ik niet flauw gevallen en na een half uur nog na puffen was het voorbij en had ik de sport test gehaald. Ik mocht dus door naar de wiskunde test. Nu heb ik eerst zoveel gerookt als het maar kon. Nu hoefde ik me niet te sparen, de sport test was immers voorbij. God ik was zo blij. Ik heb gelijk het thuis front gebeld en dat ik het zwaarste onderdeel gehaald heb.

Wiskunde test.

De wiskunde test is aangebroken. Hierbij kwam het erop neer je kan er niet voor leren, je moet het in je hebben. Hier begon ik aan en nu was ik een keer niet als eerste klaar, ook niet als tweede. Ik kwam zelfs tijd te kort. Hoebedoel je onzeker worden? De ene test heb je een goed gevoel over en ben je als eerste klaar en bij de andere heb je tijd te kort. Na deze test moesten we wachten in de verzamelzaal. Hier werden we 1 voor 1 geroepen en kregen we de uitslag te horen. Gelukkig ik was door naar deel B. Ik was geslaagd voor niveau 3 a 4 . Zo blij dat ik was ging ik een afpraak maken voor deel B dit is het psychologische gedeelte. Hier moet je je leven vertellen en een rollenspel . Steld niet veel voor dus zenuwen had ik niet meer. Deel B vond niet plaats op dezelfe dag, ivm met de drukte dus werden we op andere dagen ingedeeld. 

Deel B

Het tweede deel van de selectie procedure. Toch wel spannend. Ik heb me gemeld en toen maar weer wachten. Deze dag ben ik voor mijn gevoel uitstekend door gekomen. Een fantastisch rollenspel gehad. Wat ik overigens niet moeilijk vond. Met mijn werk ervaring was het bijna het zelfde. 

Een gesprek met de psycholoog. Ik moet overal open en eerlijk in zijn dus dit doen we dan ook maar. Niks aan de hand ik vertelde over mijn ouders dat ze psychisch ziek zijn, dat ik lesbisch ben, al een hoop heb mee gemaakt maar dat het positief is in mijn geval. Ze bedankte me en vond het ook een goed gesprek. Ik ging met een gerust hart naar huis. 

Wachten op de uitslag.

Dan is het wachten en wachten op de uitslag, die krijg je ongeveer na 2 weken thuis gestuurd, een heel officieel groot document met alle informatie over jou in een envelop. Ben je het er mee eens dan kan je het door sturen naar je corps waar je heb gesolliciteerd. 

Vol enthousiastme maak ik de envelop open. Het begin zo positief, dat ik geslaagd ben een jonge spontane meid ben die het heel erg graag wil bij de politie maar dan de onderste regel van de laatste pagina staat er iets ... Iets onverwachts. Alles was zo positief geschreven over mij.... Mevrouw Chantal vind ik niet geschikt voor de politie, mevrouw is absoluut niet stress bestendig, bij deze test heeft ze een score behaald van 0 . WAT!!!! HOE KAN DIT?? Dit is niet Wáár!!

De tranen rollen over mijn wangen, hoe kan dat nou, zo positief, aan het einde zo negatief? Het is niet mogelijk. Een onstabiele thuis situatie? Wat lult dat mens nou. 

Mijn bloed gaat koken van woede, omdat mijn ouders dus ziek zijn mag ik dus niet bij de politie. wat een onderscheid maken. Misschien omdat ik lesbisch ben ben ik ook nog wel besmettelijk. Zo boos dat ik ben, waarom overkomt mij dit nou. Ik kan het nou wel vergeten. Is je wiskunde nou slecht dan probeer je het volgend jaar nog wel een keer maar psychologisch , dan is het gewoon defenitief het einde... Het einde van je leven kan je wel noemen. De droom die je vanaf jongs af aan als had. Die heb je niet meer , het wolkje veranderd in regen! in donderbuien. Je oh zo schattige wolkje, je droom is nu je nachtmerrie geworden. 

Als je dus eerlijk ben bij de psycholoog dan wordt je niet aangenomen. Mijn moeder was er al bang voor dat ik door die redenen niet zou worden aangenomen, ik dacht dat het niet waar was. Ik mankeer toch niks? Ik ben toch niet ziek, waarom mag ik dan in godsnaam niet bij de politie. 

Van slag.

Maanden ben ik emotioneel van slag geweest, dit betekende zoveel voor mij. En nu? Nu zit ik er niet meer mee. Het is nou eenmaal gebeurd, ik zal nooit bij de politie kunnen, dus nu tijd voor regels over treden. Nee dit valt ook wel weer mee, banken beroven enz dat doe ik niet. Maar af en toe de politie achtervolgen wel. Dan gaan ze mij ook weer achtervolgen. Geweldig is dat. 

Iedere keer als ik de politie zie, wordt ik toch wel boos, ik had daar kunnen staan in dat apen pakkie. 

Ik vind het toch wel een onderscheid wat gemaakt wordt, een buitenlander die geen nederlands kan die wordt nog liever aangenomen dan ik. Een meid wat afgekeurd wordt op haar ouders.  Mezelf herken ik totaal niet in het politie rapport maar goed, het is nou eenmaal zo. 

Einde van mijn avontuur.

Dit is mijn avontuur van de Politie geweest, ik zal het nooit meer proberen. Ik wordt toch niet aangenomen, Liegen en bedriegen bij je psychologisch gesprek dat kan niet want ze komen overal achter. En als je eerlijk ben wordt je afgekeurd. Ik moet er maar mee leren leven. Maar van binnen blijft het altijd , mijn droom hou ik nog in mijn hart. 

©Copyright 2011@chantje90

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.