Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

het afscheid van mijnhond mijn enige steun en toeverlaat in moeilijke tijden

Afscheid van kira 13-12-2010*                                                                  

Zondag hebben wij de moeilijke beslissing genomen om kira maandag in te laten slapen .
Dit omdat ze zonder onze hulp niet eens meer normaal kon staan, ze zakte door haar achter pootjes en kwam dan niet meer om hoog.
Ja wat doe je dan na bijna 9 jaar .
We wilde niet dat ze ook maar een dag langer zou lijden echt pijn had ze niet maar de wil om van alles te doen had ze wel.
Het was haar lichaam wat niet meer wou en dat is al lijden op zich voor haar niet meer kunnen doen wat je wil.

               KIRA ALS PUP EN MIJN TATTOO

 

Omdat ze toch steeds uit haar mand wou besloot ik om op de bank te gaan slapen mocht ze dan proberen om uit haar mand te gaan kon ik haar helpen.
Nou dat slapen op de bank werd het niet.
Ik lag op de bank en daar ging haar hoofd omhoog en begon ze te piepen .
Ik naar haar toe haar even aaien dan was ze weer stil eenmaal op de bank begon ze weer.
Op dat moment heb ik me niet bedacht ik heb 2 kussens van de tuinstoelen
op elkaar gelegt naast haar mand een kussen in mijn nek een fleece deken over,
dan maar zo slapen nou ja wat je slapen noemt.
Die lieve schat ging zo wurgen in haar mand dat ze met haar hoofd bij mij op schoot lag. 
Ik had mijn hand lekker bij haar in de nek gelegd kon ik haar aaien.
Maar dommelde ik weg en gleed mijn hand van haar af maakte ze me weer wakker zo doende heb ik maar iets van 1 uurtje geslapen in totaal.
Het was echt haar manier van afscheid nemen. 
Ik heb die nacht nog heel veel tegen haar gepraat over van alles
Ik heb haar gezegt dat ze nu naar haar papa en mama ging en naar ons overleden kindje en dat er nog veel meer mensen zouden zijn daar boven die dan met haar zouden spelen .
Onder tussen kwamen er bij mij allemaal herrineringen boven .
Over hoe ze op de loop ging voor een kat of als Sky onze uil weer over de vloer achter haar aan liep en Kira piepend naar kantoor rende want daar zat   baas.                 Een echte held op sokken.

Wat ik nooit meer vergeet is hoe lief ze tijdens de zwangerschap van de beide meiden tegen mijn buik aan ging liggen.
Of bij voorbeeld een surround systeem in huis naast de tv en dus ook naast haar plek kwam een van de speakers te staan.(de bas)
Ze vond het maar een vreemd ding maar was ook nieuwsgierig want er zat een rond gat in en in dat gat kon wel eens wat lekkers zitten .
Nou dat heeft ze geweten op dat moment stond deze ook aan maar was het een rustig geluid in de film die we keken tot dat er actie kwam en ja je raad het al de bas begint dan ook te knallen.
Had kira niet net op dat moment haar neus in de subwoofer gestoken ze schrok zich de pleuris je zag haar achteruit springen van schrik want er kwam in een keer heel veel lucht uit.
Dat zijn echt leuke dingen die je niet vergeet.

Maar nu ik dit aan het schrijven ben begin ik me steeds meer te beseffen hoe stil en leeg het nu in huis is.
Anders lag ze namelijk bij mij hier in het kantoor onder het bureau.
Op een ochtend was het net zo toch even snel op boodschap dacht neem vers gebakken bolletje mee voor thuis af en toe doe ik dat en als ik dat dan ook deed nam ik standaard een crossantje voor mijn lieve Kira mee.
Die ochtend thuis boodschappen opruimen dacht zo ga eerst eten wat zit er bij mijn bolletje in het zakje een crossantje. 
Maak ik de fles voor de kleine had ik ook direkt Kira naast me staan want ik kon wel eens knoeien .
of je ziet s'middags de kinderen van school komen en denk je bij je zelf zo laat al.
Ja normaal had ik dat wel door want dan zat Kira te blaffen.

Nee ik had echt nooit verwacht dat ik mij zo ongelukkig zou gaan voelen ik schrik nu van elk geluidje in huis en kijk om zo van KIRA ?
Ik zit nu in het diepste dal ooit .   
Ik voel me zo alleen mijn maatje is weg waarmee ik lief en leed deelde.
Een maatje die mij kwam troosten als ik verdriet had ..
Nu is onze tweede dochter er wel in huis en zou dat een afleiding moeten zijn maar ze slaapt meer dan dat ze wakker is dus dat is niet echt afleiding .
Ook mis ik het getik van Kira haar nagels op de vloer ik mis haar geblaf ik mis haar gekke buien.
Het was nog maar de tweede dag dat ze er niet meer was en ik wist niet waar ik het zoeken moest.
Naar de buiten wereld probeer ik me groot tehouden maar zodra ik in huis was klapte ik weer in.   
Onze dochter 8 maand zat zelfs in het rond tekijken waar is waf waf je ziet het aan haar gezichtje dat ze het niet snapt de mand is weg waf waf is weg.
Het doet me gewoon pijn omdat tezien.
Maar ik hou het me voor Kira heeft een heel mooi leven gehad bij ons.
en we hebben haar een lange lijdens weg bespaard.
Ieder heeft op zijn eigen manier afscheid genomen of te wel dat deed ze zelf het afscheid nemen.
Ik heb de hele nacht bij haar gezeten , onze dochter kreeg maandag ochtend nog een poot en een kus , ook piet kreeg nog een kus en poot.
Bij de baas begon ze teknuffelen en wilde ze nog even ravotten maar dat ging niet meer dus dat was knuffelen en kusjes geven.
toen ze dan ook haar spuitje voor het slapen kreeg bleef ze haar baas aan kijken tot ze sliep.  
Echt zo van bedankt baas voor alles , het is goed het is mijn tijd.

                                           28-02-2002 / 13-12-2010*

LIEVE KIRA*
WE MISSEN JE EN WE ZULLEN ALTIJD VAN JE HOUDEN.                           

Zwijgzaam hield je ons bijna negen jaar gezelschap
en bood je ons altijd een onvoorwaardelijk liefde, blijdschap en troost.

 
veel liefs en rust zacht
kus van mama , papa en de kleine meid                       

 

Zoals te lezen is was het al iets meer dan een jaar terug en nog lopen de tranen in overvloed nu van mijn wangen.We hebben in augustus een nieuwe pup gehaald want ik hield het niet meer uit zonder hond,en voor ons dochtertje leek ons dit ook mooi dan groeien ze samen op .Nou heb al weer spijt niet om de hond zelf ze is een schat  maar om het feit dat ze aan geboren HD heeft.    Trainen op een loopband om haar heup spieren sterker tekrijgen zodat de heup in de kom wordt gedrukt.En je leest het goed op een loopband want gewoon lopen met de buggy wil niet eens met haar dan gaat de buggy met onze dochter onderste boven.Dus maar besloten die loopband te gaan kopen ja ik heb echt alles voor mijn dieren over het zijn  ook mijn  kinderen .    In april zal er een foto gemaakt worden en dan pas horen we of het echt beter is die kans is er gelukkig omdat ze nog zo jong is.

We zullen zien wat de tijd brengt ik hoop dat Sheila nog lang bij ons mag blijven.

veel liefs sky

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.