Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.Kijkend in haar ogen zie ik dat ze pijn heeft. Haar ademhaling is zwaar, bijna astmatisch. Steeds moeilijker beweegt ze, en iedere beweging doet haar zeer. Slikken gaat bijna niet meer en ook op tijd de bak op lukt vaker niet dan wel. Nu ik voor de vierde keer deze week mijn kussens doordrenkt terugvind op mijn bed besef ik dat het zo niet langer meer gaat... Ze is aan het doodgaan.
Ze is op.
Ik voel het, ik weet het, ik zie het. Maar ik vind het zo verschrikkelijk moeilijk. Terwijl ik dit typ zit ze in het raamkozijn en kijkt me aan, met die pijnlijke en droeve blik in haar ogen. De nachten zijn het zwaarst. Als ze ligt haalt ze steeds zwaarder adem, wat een verschrikkelijk naar geluid voortbrengt. Ze eet nauwelijks meer, en drinken gaat steeds moeizamer. Mijn lieve poes, mijn lieve Niggy is aan het doodgaan.
Tumoren en ouderdom.
"Hoe oud is ze? Bijna 15? Oh, ze is dus al oud. Ze heeft toch een mooi leven gehad?"... Allemaal waar. Goedbedoeld, en helemaal waar. Maar ze is wel vier jaar onderdeel van mijn leven. Haar aanwezigheid heeft me door zoveel ellende heen getrokken. Zoveel eenzaamheid weggenomen. Ze mauwt verschrikkelijk, af en toe de oren van mijn hoofd. Ik klaag er genoeg over. Maar mijn hemel, wat ga ik dit missen! Ik zou met zoveel liefde nog een paar jaar haar pis opruimen, als ze weer eens naast de bak heeft gezeten. Of mijn laatste spaargeld aan haar medicatie opmaken. Maar het zal niet meer helpen... Ze is op.
Nu ze met de dag magerder wordt, worden haar tumoren steeds beter zichtbaar en voelbaar. Haar buik heeft een grote bobbel, in haar nek en haar keel voel je nu ook dat het helemaal niet goed zit. Haar vacht wordt slecht, haar ogen staan dof en leeg. Ze vecht om te mauwen, ze vecht om te ademen. Ik voel dat haar leven wegglipt. Het doet zo'n zeer....
Met heel veel verdriet...
zoek ik naar de kosten van laten inslapen. Ik wil niet meer dat ze lijdt. Ik hou van haar, en haar pijn te zien hebben doet mij zoveel zeer. Ik hoop het te kunnen betalen, ik heb van Tim een correctieopdracht gekregen voor een nieuwe website.. Het zou een opluchting zijn als die betaling deze kosten zou dekken. Ik weet anders niet waar ik het vandaan moet halen.
Maar dit wil ik niet langer. Ze is er zo vaak voor mij geweest, dat ik het nu zij mij nodig heeft, niet kan laten afweten.
Ik moet echt vechten....
tegen de tranen. Ze blijven maar stromen, ik kan er niets aan doen. Noem het zoals je wilt, maar mij doet het onnoemelijk veel pijn. Ik ben echt gek op dat kleine mormel. Haar lijfje gaat nog op en neer, ik hoor haar ademhaling naast me. Haar hele bottige figuurtje schokt en beeft. Ik weet niet of ze het koud heeft, maar ik zet de verwarming maar een graadje hoger en leg mijn sjaal in het raamkozijn achter haar. Tegen het tochten dan maar.
Als ik de moed verzameld heb, ga ik straks naar beneden. Vragen of ze misschien de arts willen bellen. Als hij het hier komt doen, scheelt dat in ieder geval veel stress voor haar laatste uurtje... Tenminste nog íets wat ik haar kan besparen.
Mijn angst...
zit vooral in het feit dat ik geen garantie heb dat ze geen pijn zal ervaren van de prik. Er zijn zulke nare verhalen te lezen... Maar dit is ook geen leven meer. Ze moet niet langer lijden dan nodig... Ik houd van haar. Ze verdient dit niet....... Bah, wat heb ik hier een hekel aan.
If you can feel it, you can heal it.
maar niet altijd... :,(
Delen
Laat een reactie achter
-0
madje88 schreef op 18 Nov 2011 om 10:27
Dank je wel.... Ik hoop dat jouw beestjes nog lang van hun gezondheid mogen genieten, en jij van hen!
-0
peetje1978 schreef op 18 Nov 2011 om 10:34
Het blijft altijd moeilijk, aan een huisdier ga je je toch echt hechten. En ook al weet je met je verstand dat het beter is om er een einde aan te maken, het blijft moeilijk.
Heel veel sterkte. Je zult er nog veel verdriet van hebben, maar denk ook aan de leuke tijd die jullie samen gehad hebben. Die pakt niemand jullie meer af....
-0
Taco-Veldstra schreef op 18 Nov 2011 om 10:55
Ik ga weer huilen hoor als ik dit lees...mijn Golden Retriever een jaar geleden wijlen.
Strekte Taco
-0
Ingrid2 schreef op 18 Nov 2011 om 10:56
Sterkte en goed van je, je bespaart haar op deze manier veel ellende. Heb het zelf al twee keer mee moeten maken dus ik weet hoe moeilijk het is.
-0
-Valerie schreef op 18 Nov 2011 om 11:16
Het blijft moeilijk, maar een beestje zien lijden dat gun je een dier die altijd veel liefde aan jou heeft gegeven niet. Sterkte
-0
RachelenHans schreef op 18 Nov 2011 om 11:18
Ik weet wat het is en ken de pijn waar je doorheen gaat. Misschien een schrale troost, maar als ze een kat in laten slapen, geven ze eerst een prik dat ze verdoofd worden en geen pijn hebben en als ze dan goed in slaap zijn, pas de prik dat ze doodgaan. Je kan dit ook bij de dierenarts aangeven, dat je dit zo wilt. Laat je kat alsjeblieft niet nog langer lijden. Dat verdiend ze niet. Elke nacht is er een teveel. Je komt er wel overheen. Ik ben er ook overheen gekomen.
Heel veel sterkte. Weet dat er veel mensen met je meeleven.
-0
Riettian schreef op 18 Nov 2011 om 11:31
Ik weet hoe erg dit is van mijn vorige poes. Heel veel sterkte!
-0
Surfingann schreef op 18 Nov 2011 om 12:01
Ik zit hier met tranen in mijn ogen. Het doet me denken aan de 4 katten die ik 3 jaar geleden heb verloren. Ik kan je heel veel sterkte wensen. Ik weet wat je doormaakt.
-0
Rose_love schreef op 18 Nov 2011 om 13:05
Wat verdrietig.. ik had hetzelfde met onze buurpoes.. was er helemaal gek op, toen werd hij ziek.. Veel sterkte Madje!
-0
stormerwout schreef op 18 Nov 2011 om 14:27
De liefde voor je huisdier is mooi Madje! Het diertje zal vast gelukkig zijn om het feit dat het bij jou zo goed was.....
-0
Mereltje schreef op 18 Nov 2011 om 15:27
Sterkte , moeilijk hoor, wat zal je haar missen. Het laten inslapen doet haar geen pijn, ze krijgt eerst een klein prikje waardoor ze in slaap valt.
-0
yvonne-luten schreef op 18 Nov 2011 om 16:24
Zo te lezen heeft Niggy een goed leven bij je gehad.
Doe voor haar wat het beste is.
Sterkte daarmee.
-0
madje88 schreef op 18 Nov 2011 om 18:21
Dank jullie wel... we gaan zo met haar naar de dierenarts. Om 7 uur hebben we de afspraak.
Het gaat helaas niet goed, ik wil haar zo het weekend niet in... Ik ben echt immens verdrietig.... :,( 't Arme ding voel zich zo ellendig...
-0
yrsa schreef op 18 Nov 2011 om 19:40
vreselijk als je weet dat ze lijden.
sterkte want het hakt er altijd flink in!
-0
Kitty schreef op 18 Nov 2011 om 21:22
Sterkte! Een dier missen doet zoveel pijn, ze geven je zoveel liefde terug.
-0
Ruud schreef op 18 Nov 2011 om 21:29
Wat mooi om te lezen dat je zoveel om je dier geeft. Maar ook weer heel triest om te lezen dat dit dier misschien erg leid.
-0
bjorn1312 schreef op 19 Nov 2011 om 04:20
hoi beste
we hebben zelf dieren en ik vind et heel erg dat u dier zo moet lijden
-0
claudia1972 schreef op 19 Nov 2011 om 17:10
en nu verwacht ik bij jou wel eens een keer meer geluk, want je hebt genoeg meegemaakt! IK VIND DIT ECHT ERG VOOR JOU, KATTEN EN ANDERE DIEREN ZIJN ALS KINDEREN en het is gewoon erg dat dit gebeurd! lieverd heel veel sterkte.. en succes met jouw opdracht bij Tim, wie weet... ik gun het jou van harte..
-0
madje88 schreef op 19 Nov 2011 om 22:22
Lieve Claudia, dank je wel. Ik heb ook een beetje het gevoel dat ik de laatste tijd wel veel op mijn bordje krijg.. maar je hebt helaas niet overal invloed op. Kan er alleen maar mee omgaan en proberen mee te dealen op een zo goed mogelijke manier.. maar soms wordt het me wel echt teveel hoor... 't is even niet makkelijk allemaal. Dank je wel voor je lieve reactie, allemaal trouwens! xx
-0
RachelenHans schreef op 20 Nov 2011 om 20:26
Schrale troost wellicht, maar nu hoeft je kat niet meer te lijden. Nogmaals heel veel sterkte.
-0
Kirsti schreef op 20 Nov 2011 om 21:39
Lieve Madje ik lees dit nu pas, hoe is het nu? Wat verschrikkelijk triest dit, sterkte!
-0
Sandra-Philippo schreef op 21 Nov 2011 om 06:41
Meissie wat zul je je rot voelen... Heel veel sterkte.
Je bent een lieve poezenmamma geweest voor haar.
-0
jessicaG schreef op 22 Nov 2011 om 12:36
Je weet dat het een keer komt, maar je kunt je er nooit op voorbereiden en het komt altijd onverwachts en te snel.. Veel sterkte. Het is het laatste dat je voor haar kunt doen. Stikkend aan haar einde komen is vele malen erger. Dat is haar nu bespaard gebleven.
-0
Sanirbas schreef op 25 Nov 2011 om 21:27
ik zit hier met tranen, heb dit zelf ook al zo vaak meegemaakt, vreselijk. Heel veel sterkte!
-0
Jana83 schreef op 11 Dec 2011 om 21:46
Mooi artikel,het is en blijft een nachtmerrie je dier te moeten verliezen sterkte,ik heb het ook meegemaakt met mijn dieren,het is echt vreselijk maar omringd door jou liefde is ze heen gegaan,weet wel dat ze je niet zal vergeten nogmaals sterkte.
-0
Tuimel schreef op 13 Jan 2012 om 15:55
Sterkte! Het is toch een familielid geworden van het gezin..
-0
lindsy schreef op 20 Jan 2012 om 00:39
altijd moeilijk om een huisdier af te geven. Maar ouderdom kunnen we jammergenoeg niet bestrijden. ik heb ook een poes verloren die 18 jaar oud werd, en heb daar erg van afgezien. Maar ik ben superblij met die tijd die ik met haar mocht beleven !
-0
Aicha1968 schreef op 24 Jan 2012 om 12:32
Tis nu alweer een paar maandjes geleden maar toch wil ik je vertellen dat ik enorm met je meeleef. Heb het helaas ook een paar keer moeten meemaken.
-0
Rox88 schreef op 26 Jan 2012 om 17:28
Pff het is vreselijk! mijn hond is helaas overleden toen ik in het ziekenhuis lag en heb geen afscheid kunnen nemen, wat een zeer doet dat! het is een moeilijke beslissing! Ik heb nu ook 2 katjes, moet er niet aan denken! sterkte met het verwerken!
-0
lisa94 schreef op 30 Jan 2012 om 02:10
ik weet hoe het is, vorige week nog mijn kat inlaten slapen. Had ook een tumor. Hij is 12 jaar geworden. en hij is zijn hele leven bij mij geweest. dus ik weet tenminste dat hij een erg goed leven heeft gehad. een stille troost.
sterkte!
-0
Sjeng schreef op 07 Feb 2012 om 17:18
Puur respect voor de wijze waarop je hebt gehandeld.
Das pas ware dierenliefde.
Ik herken deze situatie. Hetzelfde heb ik met mijn hond ooit gehad. Dieren zijn onze kinderen. Soms nog meer zelfs...
-0
Almirantex schreef op 18 Mar 2012 om 23:17
Zojuist mijn eerste artikel geschreven op xead iover mijn poesje en jouw artikel zie ik als eerste in de rechterkolom met hetzelfde gezichtje als mijn poesje (ook tenger zwart met die lieve ogen). jouw artikel raakte mij. Mooi geschreven
-0
saltus schreef op 23 Mar 2012 om 17:40
Het is klote dat je kat sterft! Die van mij was bijna dood door verstopping, maar nog net op tijd kunnen redden. Hond is toen ik jong was overreden door, toevallig, mijn neef.
-0
Gerben schreef op 09 Apr 2012 om 14:38
Ahhhh, dat moment hoop ik met mijn beestje nog lang niet mee te maken. Sterkte en een duim.
Lid sinds 9 maanden
1180 reacties geplaatst
3827 artikelen beoordeeld
75 artikelen geschreven
Gerelateerde artikelen
madje88 beveelt aan
- Geld verdienen van achter je computer; gratis en voor niets!
- Mijn laatste feestje, mijn begrafenis.
- Tijd heelt niet alle wonden...
- "Juf, mag ik dood?".....ze vroeg het écht....
- "Juf, mag ik dood?" deel 2.
- Verward gedogen niet met verlangen...ik wil je niet.
- Mama, waarom moest ik dood?
Karazmin schreef op 18 Nov 2011 om 10:22
Dit is de grootste nachtmerrie van iedereen die huisdieren heeft en dus ook de mijne. Mijn dames zijn allebei 16 en in goede gezondheid maar ik weet dat ze al behoorlijk oud zijn en soms bespringt me de angst dat het wel eens heel snel voorbij kan zijn en dat je dan sterk voor ze moet zijn en ze pijn en stress te besparen. Moeilijk, pijnlijk en heel verdrietig maar voor Niggy het allerbeste.
Sterkte ermee, voor jullie allebei