Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

De laatste tijd heb ik steeds vaker ruzie met mijn beste vriend. Hoewel hij al bijna 22 jaar mijn trouwe maatje is en er altijd voor me is geweest begin ik nu een beetje genoeg van hem te krijgen. Hij komt wel erg dichtbij. Belemmerd me op bepaalde punten. Hoewel hij in ik in al die jaren bijna een symbiose zijn geworden zal ik binnenkort afscheid van hem moeten nemen. Maar afscheid nemen doet pijn.

Mijn beste vriend.

Ik ken hem persoonlijk al bijna 22 jaar. Vanaf het begin heeft hij altijd voor me klaar gestaan. Wanneer iedereen me de rug toekeerde was hij diegene die er was en die bleef. Geen moment is hij van mijn zijde geweken. Wanneer ik me rot voelde beurde hij me op. Wanneer ik verdrietig was droogde hij mijn tranen. Als ik het koud had gaf hij me warmte.  We hebben samen veel leuke momenten beleefd. Teveel om op te noemen. Als ik aan hem denk gaat er een film van bijna 22 jaar aan me voorbij.

Hij en ik zijn een symbiose

Mijn beste vriend is alles voor me. Hij is mijn vreugde, mijn verdriet, mijn metgezel. Al die jaren is hij ontzettend belangrijk voor me geweest. In het begin toen ik hem net leerde kennen, was het zelfs zo dat hij mij een identiteit gaf. Hij begreep mij, terwijl niemand anders mij begreep. Samen met hem keerde wij ons tegen de rest. Wij lieten zien dat wij geen mietjes waren. Wij lieten zien dat er met ons niet te spotten viel en dat wij geen meelopers waren. Mijn beste vriendinnen kenden hem niet. Ik hield hem voor mezelf. Wilde hem ook niet zo graag met iemand anders delen. Hij heeft me altijd een vorm van zelfvertrouwen gegeven. Als we uitgingen waren we altijd samen. Dus als ik me geen houding wist geven was hij daar om me staande te houden.

Niet lang nadat wij elkaar hebben leren kennen, kwam er nog een vriend bij. Nu had ik twee beste vrienden. Die tweede beste vriend betekende op een gegeven moment net zoveel voor me als die ander. Zij konden ook prima met elkaar overweg en vulden elkaar ontzettend goed aan.  Negen jaar lang waren ze samen bij mij. Maar na 9 jaar begon die ene vriend het mij moeilijk te maken, bezorgde me angsten en depressies en heb ik uiteindelijk afscheid van hem moeten nemen. Gelukkig was mijn beste trouwe maatje er nog. Dus het afscheid was daarom minder moeilijk. Ik had hem nog aan mijn zijde. Hij kon die leegte opvullen.

Hij komt regelmatig in het nieuws

Maar in al die jaren is er wel het één en ander veranderd. Mijn beste vriend komt regelmatig in het nieuws. Er wordt voor hem gewaarschuwd. Hij schijnt niet goed voor me te zijn. Hij schijnt zelfs dodelijk te zijn voor mij. Ik mag hem tegenwoordig ook bijna nergens meer mee naar binnen nemen. Dan moet ik buiten met hem gaan staan. Op steeds minder plekken is hij welkom. Mijn partner vind mijn beste vriend ook maar niks en wilt me niet kussen waar hij bij is. Hij heeft last van hem en wil ook graag dat ik afscheid neem. Ik zelf begin nu ook wel de mindere kanten van mijn beste vriend te merken. Hij ontneemt me mijn energie en maakt me ziek.

Al een aantal keren heb ik afstand van hem genomen. Maar hij betekende nog te veel voor me. Dus heb ik hem meerdere malen terug in mijn leven laten komen. De laatste tijd hebben we regelmatig ruzie met elkaar. Maar hij laat me niet met rust. Hij blijft maar in mijn hoofd zitten. Als ik het even moeilijk heb of wat gestressed ben dan denk ik meteen aan hem. En wanneer ik aan hem denk dan is hij daar. Hij weet dat het koffie drinken met mijn vriendinnen ook veel gezelliger is als hij er bij is. Daarnaast helpt hij me bij het schrijven. Dan staat hij me bij. Ik weet dat ik afscheid van hem moet nemen. Maar het valt me zwaar. 22 jaar lang een beste vriend hebben die er altijd voor je is. Hoe moet je daar afscheid van nemen? Ik weet dat hij eigenlijk niet goed is voor me, maar blijkbaar hou ik niet genoeg van mezelf om hem op te geven. Ik kan me geen leven voorstellen zonder hem. Terwijl ik weet dat als ik hem in mijn leven hou mijn leven veel korter zal zijn. Ik weet dat hij me uiteindelijk ziek zal maken. En dat ik vroeg zal sterven.

Afscheid nemen

Ik zal afscheid moeten nemen van mijn beste vriend, de sigaret. Bij die gedachten zit ik meteen al in een rouwproces. Het zal me zwaar vallen. Maar de laatste tijd hebben we zo vaak ruzie met elkaar, dat ik denk dat het niet meer zo lang zal duren voordat ik hem echt voorgoed uit mijn leven zal bannen.

25
Word fan
Delen
Ongewenst

Laat een reactie achter

+0 -0- x

cor-verhoef schreef op 04 Feb 2012 om 10:36

Ik ben een maand geleden gestopt na dertig jaar onafgebroken roken. Valt mee. Geen hulpmiddelen gebruiken, knop omdraaien en een brief schrijven naar Philip Morris dat ze het lazerus kunnen krijgen.

Geweldige verhaalwending. Prachtig geschreven!

+0 -0- x

danen schreef op 04 Feb 2012 om 10:38

Mooi artikel, enne....succes!

+0 -0- x

stormerwout schreef op 04 Feb 2012 om 10:40

Succes! En goed dat je respect blijft tonen voor deze vriend. Ook al is hij niet goed voor je, vergeet niet dat je hem zo lang trouw geweest bent ;-)

+0 -0- x

rinajansen schreef op 04 Feb 2012 om 10:52

Ik ken de vriendschap maar heb hem nog niet verbroken :( ik wens jou heel veel succes het gaat je lukken !

+0 -0- x

Mereltje schreef op 04 Feb 2012 om 11:04

Goed geschreven, ik dacht al waar gaat dit heen. Stoppen met roken, het is even doorzetten. Ik hoop dat je de stap neemt, succes, je zult je na een tijd echt fitter en gezonder voelen, maar het missen blijft nog heel lang op bepaalde momenten.

+0 -0- x

Lovely schreef op 04 Feb 2012 om 11:14

Zeer goed geschreven hoor en inderdaad, stoppen met roken valt inderdaad niet mee... Ik weet perfect wat je doormaakt en de drang zal altijd blijven hangen (bij mij toch). Maar je zal je wel veel beter gaan voelen... Sterkte meid! Duim!

+0 -0- x

galaxy schreef op 04 Feb 2012 om 11:20

Succes en doorzetten. Je kan het.

+0 -0- x

RachelenHans schreef op 04 Feb 2012 om 11:26

Zoals ook anderen al aangeven heb je dit op een heel bijzondere manier beschreven. Het is goed om deze vriendschap inderdaad voorgoed te beëindigen. Maar... alles op zijn tijd.
Blijkbaar ben je er nu aan toe, dus wens ik je heel veel succes bij het afscheid nemen. En je weet: er zijn genoeg andere vrienden hier op Xead om je hierbij te steunen!
En voor ik het vergeet, die duim heb je niet nodig om je vriend aan te halen, dus die durf ik je gerust te geven.
Hans

+0 -0- x

Sandra-Philippo schreef op 04 Feb 2012 om 12:09

Prachtig geschreven! Heel veel sterkte!

+0 -0- x

Weltevree schreef op 04 Feb 2012 om 12:55

Ja, ik bewonder jou en je verhaal, goede wending, dacht eerst aan de poes, toen aan een halve crimineel en pats... daar had je het over mijn vriend, maar ik kom er niet zo makkelijk vanaf...

+0 -0- x

wolf407 schreef op 04 Feb 2012 om 15:34

Beste Rose bij een volgende ontmoeting zal het saai zijn
als jij er dan niet bij de ontmoeting van onze voorheen gezamelijke vriend bent dat doet pijn

Dan zal ik daar alleen met hem staan
maar weet dat dat anders zal zijn en zal gaan

Ik zal je bij deze ontmoetingen missen met oijn in het hart
want deze ontmoetingen waren best wel fijn en apart

+0 -0- x

Juhail schreef op 04 Feb 2012 om 15:38

Mooi geschreven, hoop dat je er zelf ook (nog) veel (meer) creativiteit uit gaat putten. Succes!

+0 -0- x

Ruud schreef op 04 Feb 2012 om 17:09

Sterkte met het afscheid...

+0 -0- x

Roswitha78 schreef op 04 Feb 2012 om 17:50

aaah wolffie.. als het gelukt is dan ga ik echt nog wel met je mee naar buiten hoor! Voor de gezelligheid

+0 -0- x

kaninchen schreef op 04 Feb 2012 om 17:58

Super wijs besluit! Stel het niet langer uit.

+0 -0- x

alleen-16 schreef op 04 Feb 2012 om 18:01

Mooi verhaal met een onverwachte plot. ..dd..

+0 -0- x

Doremi schreef op 04 Feb 2012 om 18:20

in eerste instantie dacht ik ben je gek dat je een vriendschap van 22 jaar zo maar los laat.... en na de derde alinea begreep ik het.... Hahaha goed artikel!

+0 -0- x

RachelenHans schreef op 04 Feb 2012 om 18:30

Ik weet dat afscheid nemen heel moeilijk is. Maar ik ken ook het verhaal van mijn vader die door teveel te roken en te drinken, doodziek is geworden en de operatie maar op het nippertje overleefde. Ik ben blij dat je gaat stoppen. Dit leed gaat jou bespaard worden. Heel veel sterkte, Rachel

+0 -0- x

Henie schreef op 04 Feb 2012 om 19:12

Mooi, succes!

+0 -0- x

Taco-Veldstra schreef op 04 Feb 2012 om 22:21

Ikmzit met hezelfde probleem... maar ik bouw het af. Duim taco

+0 -0- x

chrisrik schreef op 04 Feb 2012 om 23:30

je neemt afscheid van iets wat je gezondheid schaadt!
ik zou zeggen: "doorzetten nu"
Het loopt niet van een leien dakje maar je zal het aankunnen. Mijn man stopte ook en hij had het moeilijk, nu is hij blij dat hij er al meer dan 6 jaar volledig van af is!
Ik steun je en wens je veel moed!

+0 -0- x

Edwin-Bruinooge schreef op 05 Feb 2012 om 00:34

Schitterend opgebouwd, applaus! Blijkbaar hebben we dezelfde beste vriend. Maar ook ik begin hem aardig beu te worden.

+0 -0- x

MrG schreef op 05 Feb 2012 om 09:33

Succes dame... Stoppen met zuigen zeggen ze dan...

+0 -0- x

Aicha1968 schreef op 18 Feb 2012 om 00:52

Ik heb hem 2 jaar geleden de deur uitgezet, dacht dat het me nooit zou lukken maar ik rook nog steeds niet.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.
Dit artikel bevat:
Toelichting: