Licht amusante erotische vertelling over sprookjesfiguren in het bos. Hun eigen karakteristieke gedrag wordt gestuurd door verstand, maar onderhuids leeft de eeuwenoude strijd van liefde en haat, aantrekking en afstoting, afzondering en vereniging, overheersing en onderdanigheid. De magische figuren worden heel herkenbaar. De kabouter en de heks.

De kabouter en de heks

In het donkere woud, diep tussen oude kronkelige bomen, woonde ergens een kabouter. Hij deed een beetje zonderling, was heel op zichzelf en teruggetrokken. Hij zat dikwijls in zijn boeken, op zoek naar magische kennis en inzicht in toverkunsten. Vroeger was hij heel geducht en bedreven in de zaken die het bosbeheer aangingen. Maar nu zocht hij andere kennis en voelde een onstilbare honger naar het ontdekken van geheimen achter de complexe woordconstructies in dat dikke logge boek. Dat boek dat hij had gepikt van de heks. De gedachte aan die impulsieve maar toch zo berekenende daad, liet hem grinniken. Er ontsnapte een sterretjeswolk van ingehouden binnenpretjes.

De heks van het woud woonde heel diep langs verre padkronkelingen met de oudste bomen die je kon vinden. Ze was furieus. Haar boek, dat zo lang traditioneel in haar bezit was geweest, was weg. Ze vernauwde haar ogen, want ze wist heel goed wie dit op zijn geweten had. Wat kan die kabouter in godsnaam met een boek van haar aanvangen, lachte ze wrang. Hij doet er jaren over, wil hij de ingewikkelde zinsconstructies kunnen ontwarren, en er de echte essentie van de magie achter ontdekken. Maar toch vertrouwde ze het niet. De kabouter was wel geen dommerik. Zijn gestalte is klein, maar in haar ervaring als heks zijnde, en ze had heel wat sabbatten meegemaakt, moet je geen enkele vijand onderschatten.

Het jaarlijkse feest naderde. Een feest van ontmoetingen. Een eeuwenoude traditie, samenkomst van alle bovennatuurlijke, duistere en symbolieke figuren in het bos, die samen het vruchtbaarheidsfeest vierden. Het had een aantal weerkerende kenmerken, die ik je zal besparen in de beschrijving ervan. En natuurlijk waren de heks en de kabouter ere-genodigden.

Zowel de kabouter, als de heks verheugden zich hierop. Hij verkneukelend, omdat hij wist dat hij het boek heel goed had verstopt, en het haar nooit meer ging teruggeven. Maar ergens in het boek stuitte hij op een probleem. Weken had hij er al op gezwoegd en kon het niet echt gevat krijgen, de zinsbouw leek te ingewikkeld en de begrippen te complex.

De heks anderzijds, had natuurlijk heel sterke drang tot het naderen van die datum, ze was immers een heks en het feest eerde immers haar vruchtbaarheid. Maar ook zij had plannen, ze moest die kabouter zover zien te krijgen, dat ze dat boek terughad. En ergens diep in haar verre geheugen, in de vorm van een andere symboliek, had hij het handje ervan weg, boeken te laten verdwijnen in schaduwrijke diepten. Ze had nu wel al wat bijgeleerd.

Ze stuurde hem een invitatie, een uitnodiging tot uitwisseling van onderlinge kennis. Hij zou het boek meebrengen naar het feest, en zijn probleem voorleggen, zij zou hem helpen en stelde voor hem een hint geven. Dat was genoeg, vond ze. Een hint moest genoeg zijn, om als kiem te dienen, tot het ontspringen van zijn verdere intelligentie. De kabouter was akkoord.

De dag brak aan. De heks maakte zich klaar. Een heel ritueel, dit moest met zorg gedaan worden. Ze waste zich met zorg, wreef op alle plaatsen heel langzaam rond, en bleef op bepaalde plaatsen hangen. Daar maakte ze haar gedachten volledig vrij.
Dan danste ze naakt doorheen heel haar vertrek, kwestie van inwijding en doorzengende geuren van de opgespoten parfum. Haar hele lijf kronkelde met zachte bewegingen, maar op ritme van haar zangerige toontje. Haar heupen maakten beetje suggestieve bewegingen die diep in haar vertrokken. Ze trok haar donkerrode bh aan, dat was de kleur van stromend bloed. Een zwart bijpassend slipje met op het kruis, rood vlammend borduursel, naar boven uitstralend. Ze trok haar lange sexy zwarte japon aan, die haar lijnen accentueerden.Haar haren gekleurde met een mahoniekleurige natuursopje kamde ze met stevige bewegingen mooi glad. Haar puntige schoenen nog en ze was klaar. Listig keek ze op, ready to go!

De kabouter had zoveel werk niet. Zijn broek was nog proper en hij was gisteren al gewassen. Toch waste hij zich maar, want het was niet elke dag jaarfeest. Hij haalde na lang beraad, toch zijn mooiste plunje boven en kleedde zich heel rustig en met trage bewegingen aan. Hij leek getraind en geconcentreerd bezig. Uiteindelijk was ook hij klaar en ready to go!

Het feest had vele genodigden. Doch het waren allemaal bekenden, iedereen kende iedereen. Elfen, trollen, kabouters uit andere boomstammen, druïdes, magische dieren, lelijke gedrochten en natuurlijk de kabouter en de heks.

Toen ze elkaar zagen, de heks en de kabouter, sloeg de bliksem in. Een naburige boom werd op slag geveld en de energie werd daar even ingepompt, wat zonde was.

Het boek, werd bovengehaald door de kabouter, en de heks keek beamend toe. Ze zei:" Zeg maar, kabouter wat is je probleem? Met welke constructie kan ik je helpen?" en griste naar het boek. De kabouter was niet van gisteren, ook niet van vandaag, gewoon zoals hij was. Hij trok het boek terug. Hij zei: "Ik zal het voorlezen, hier kan ik niet goed aan uit. Ik snap de inhoud niet, het doel van de magische spreuk." Ze zei droog: "Anee".

Hij begon voor te lezen, met spanning en prevelende stem, zij stond hem aan te kijken, in afwachtende houding. Het boek lag daar vlak voor haar neus. Maar de spreuk werd verder uitgesproken, de stem van de kabouter klonk dreigender en het leek ineens realistischer te worden. De heks begon nattigheid te voelen.
Ineens werd een enorme metamorfose bewerkstelligd. De kabouter leek te kronkelen en ontpopte zich in een man van 1m 78 en de heks begon ook te kronkelen, ze vocht ertegen, maar zij veranderde in een vrouw van 1 m 62. Ze voelde zich direct klein. Het ergste van al was, dat ze daar naakt stonden. Haar hele ritueel van mooie kledij was voor niks geweest, haar kledij leek foetsie. Maar ze zou de heks niet zijn van vruchtbaarheid, en onmiddellijk nam ze een heel andere houding aan.

En wat er verder gebeurde, heeft er het raden naar in dit romantische magische bosverhaaltje. Ik denk dat het goed geëindigd is.

Reageren?