Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.Nieuwe tekeningen en gedichten voor vandaag
Een nieuw begin.
Ik kan jou niet langer vertellen,
wie jij nu werkelijk bent.
Ieder woord is slechts een puntje.
Waardoor je me even aan kan raken.
Ik voel je diepe pijnen, je diepe verdriet,
nu jij herkent van wat ooit was.
Ik voel je verwarring, en je angsten,
maar weet dat je nooit alleen bent of was.
Weet dat ik altijd daar zal zijn.
Steeds als je mij in de ogen kijkt,
herinner je ons eerste samenzijn.
Je voelt hoe tijd en ruimte verdwijnen
en ziet allen die jij ooit was.
Maar nu herken je ook mij daarin.
Nooit waren wij werkelijk gescheiden.
Altijd waren wij al één, door al die vele levens heen.
Dit is ook niet het einde,
maar de start voor een nieuw begin.
Kom neem nu mijn hand, laat alles los en spring.
Dat wat jij als werkelijkheid ervaart
verdwijnt nu om je heen.
Er is geen tijd en ruimte meer,
alleen dit nieuwe begin.
Wie ben ik?
Steeds weer opnieuw stel jij mij deze vraag
en begin jij een zoektocht.
Om je bewust te worden van wie IK ben.
en begin jij een zoektocht.
Om je bewust te worden van wie IK ben.
Vele namen heb je mij gegeven,
maar ik ben niet te benoemen.
Want met iedere benoeming,
ervaar je alleen een deel van mij.
maar ik ben niet te benoemen.
Want met iedere benoeming,
ervaar je alleen een deel van mij.
Het lieve mensenkind,
vroeg mij steeds opnieuw
om bij zichzelf te mogen zijn.
Steeds opnieuw bracht ik haar
naar al degene met een naam.
vroeg mij steeds opnieuw
om bij zichzelf te mogen zijn.
Steeds opnieuw bracht ik haar
naar al degene met een naam.
Ze speelden samen totdat de namen verdwenen
en ze beiden opgingen in Mij.
IK die altijd onbenoemd zal blijven.
en ze beiden opgingen in Mij.
IK die altijd onbenoemd zal blijven.
Maar het kleine mensenkind speelde oh zo graag.
Niet wetend dat met elke zoektocht,
ze steeds verder van mij vandaan verdween.
ze steeds verder van mij vandaan verdween.
Nu is het kleine mensenkind, moe van de vele reizen,
gestopt met de vraag bij zichzelf te mogen zijn.
Nu kan ik haar mijn eigen vraag stellen:
“MAG IK NU GEWOON ZIJN?”
Ontwaken.
Vanuit de donkere diepte
ontwaakte jij net als een bloem.
Hoe kwetsbaar en hoe teer,
is dan niet je gevoel.
ontwaakte jij net als een bloem.
Hoe kwetsbaar en hoe teer,
is dan niet je gevoel.
Hoe veilig en beschermend
voelde dat ‘niet weten’ aan.
Hoe onwerkelijk voelt het
terug in het licht te staan.
voelde dat ‘niet weten’ aan.
Hoe onwerkelijk voelt het
terug in het licht te staan.
Steeds weer zocht je de bescherming
van de donkeren dieptes op.
Om zo te kunnen ervaren
hoe het is, als een bloem,
weer te kunnen gaan stralen.
van de donkeren dieptes op.
Om zo te kunnen ervaren
hoe het is, als een bloem,
weer te kunnen gaan stralen.
Hoe teer en kwetsbaar jij je ook voelde.
Je trotseerde de stormen die over je heen woelden.
Steeds weer tilde jij je hoofdje op,
en genoot je van de zonnestralen.
Je trotseerde de stormen die over je heen woelden.
Steeds weer tilde jij je hoofdje op,
en genoot je van de zonnestralen.
Straal nu zelf, net als de bloemen,
je kleuren steeds verder van je vandaan.
En je zult ervaren hoe krachtvol
jij als bloem werkelijk bent.
je kleuren steeds verder van je vandaan.
En je zult ervaren hoe krachtvol
jij als bloem werkelijk bent.
Copyright Nederland2012@Gerda Verstraeten
Delen
Laat een reactie achter
+0
-0
-0
Chayenna schreef op 10 Jan 2012 om 21:39
Dank je Henie, ja vind het op dit moment nog steeds leuker om te tekenen dan te schrijven
+0 -0
-0
Cunegonde schreef op 10 Jan 2012 om 22:08
Mooi en inspirerend! Ik heb zelf ook eens een gedicht geschreven maar durf het niet te publiceren.
+0 -0
-0
Chayenna schreef op 11 Jan 2012 om 00:17
Dank je Cunegonde, waarom zou je bang zijn om jou gedicht te publiceren. Gewoon doen hoor.
Lid sinds 8 maanden
2460 reacties geplaatst
1441 artikelen beoordeeld
170 artikelen geschreven
Gerelateerde artikelen
Chayenna beveelt aan
- Drakenenergie en hun totems
- Omgaan met onmacht
- Ik heb ‘het debat’ gevolgd gisteravond.
- Waar nieuwe wetenschap oude filosofie ontmoet (1)
- Ik stond laatst voor een poppenkast
- Het dagboek van mijn associatie.
- Ooooh wie helpt mij nou . 50 plus
Taco-Veldstra schreef op 10 Jan 2012 om 16:10
Mooie positieve poezie! Duim taco