Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Ik zag een man op een fiets......

De ijsfiets

Ik zie een fiets met een man erop. Het is een mooie fiets. Een splinternieuwe. Ik denk een Batavus, maar het merk zie ik niet zo goed, dus als het een Sparta zou zijn zou ik het ook geloven. De fiets heeft een nieuw soort derailleur. Wel 21 versnellingen, maar toch een nieuw type die ik nog niet eerder heb gezien. De voortschrijding van de hedendaagse techniek is niet meer te stoppen. Gelukkig is het geen elektrische fiets.  Daar heb ik het niet zo op. Wel voor oudere mensen of mensen die niet goed ter been zijn, of beide. Maar volslagen gezonde mensen moeten op volslagen gezonde fietsen klimmen. Zoals mijn moeder en haar man. Die zijn slechter ter been, ouwig en kunnen niet lang lopen. Zere knieën, dikke enkels en geen conditie. Prima dat zij elektrische fietsen hebben. Sommige fietsen hebben ook een lage instap. Voor de wat meer vollere mensen. Geen probleem mee. Hoe meer mensen op een fiets kunnen, niet op één fiets tegelijk natuurlijk, maar hoe meer de kans krijgen om te fietsen, des te beter het is voor de volksgezondheid.

Ik neem even een slokje lauwe koffie. Als je snel achter elkaar schrijft, is er nauwelijks tijd om een slokje koffie te scoren. Vandaar dat deze slok alweer lauw is. Ik moet leren om tussen het pennen door ook sneller aan mijn koffie te denken. Maar terug naar de volksgezondheid, daar waren we. In de VS fietst nauwelijks iemand. Deels door de afstanden en deels door de lage brandstofprijzen. De afstanden moeten naar mijn mening te slechten zijn. Mensen in de hele grote steden zouden beter af zijn op de fiets. Net als de volksgezondheid is ook de gezondheid van de aarde in het gedrang. Daarnaast zal het op straat een stuk rustiger worden. Mensen kunnen aardiger voor elkaar worden; het moet namelijk ook allemaal een stuk rustiger. Fietsen moet je niet op snelheid doen, tenzij het echt noodzakelijk is. Zoals wielrenners, fietskoeriers of als je moet vluchten voor de politie of de eigenaar van de fiets. Wettelijke eigenaar dus. Maar goed, even terug naar de fiets die ik zag. Een volwaardige stadsfiets. Een stadsfiets? Hier in het dorp? Een dorpsfiets dus!

Dat bestaat niet. Een dorpsgek wel. Die zijn er genoeg. We hebben een heel kabinet vol met dorpsgekken. Steden vol. Stadsgekken bestaan dan weer niet. Alsof het niet gek is om naar de stad te verhuizen. Met z'n allen hutjemutje op elkaar te gaan zitten. Voor de lol. Dat noemen ze normaal. Je kunt je kont niet keren. Komt continue in de file met de andere autogekken of moet luid toeterend je plaats op straat zien te veroveren. Nee, dan een dorp met dorpsgekken en stadsfietsen.

Maar goed, ik zag dus die fiets, met die man erop. Die man was keurig gekleed in pak. Een zwart pak met blauwe blouse en een bijpassende stropdas, die over zijn rechterschouder was gedrapeerd. Alsof hij heel hard tegen de wind in moest fietsen. Hij had zijn koffer in een soort tuigje achterop, zodat de koffer min of meer rechtop stond. Alsof het noodzakelijk is de inhoud van de koffer niet door elkaar te laten raken. Of dat de inhoud niet horizontaal vervoerd mag worden. Dat de hagelslagen op zijn brood niet tussen zijn met kaas belegde broodjes komen. Jakkie.

Ik kan me dan wel voorstellen dat je zo'n tuigje achterop je bagagedrager schroeft. De man keek wel moeilijk. Hij had een uitdrukking op zijn gezicht alsof hij moest poepen of dat net had gedaan. Nee, van dat laatste zou hij eerder opgelucht kijken. Op de lucht is een betere uitdrukking, als je net van de wc komt. Scheelt maar 1 letter, maar is een wereld van verschil.

Maar goed, ik zag dus die fiets met die moeilijk kijkende man erop met die koffer in dat tuigje. En het was een raar gezicht. Die fiets met die man onder het ijs van het bevroren vennetje. Ik zag het toen ik mijn hond uitliet en over het gladde bruggetje weer huiswaarts keerde.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.