Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

De meest hilarische, dubbel die ik ooit gespeeld heb. De tovenaar Mansour Bahrami.

TENNIS, HILARISCHE DUBBEL

Bryan Bros Bump Chest

Mijn vriend en ik zitten op het terras van Zee en Duin heel mooi gelegen in de duinpannen van Katwijk. We hebben onze dubbel gespeeld en ook allebei onze singels.

COPIEUZE MAALTIJD MET 3 BIER

Hans denkt dat hij klaar. Hij is uitgehongerd en verorbert, in no time: als entree twee borden erwtensoep en het gerecht van de dag, Chili con carne. Hij voorziet het nog van een half potje mosterd Alsacienne de meest pittige... Hij mocht dat gratis opscheppen en maakt dankbaar gebruik van het vrije buffet. Wanneer hij naar mij toe loopt druipt het vet van het bord.

TENNIS IS WACHTEN

Het is 8 uur in de avond en het schemert. Hij spoelt de copieuze maaltijd met 3 biertjes door en er ontstaat een opperbeste stemming. Plotseling worden onze namen opgeroepen om nog een dubbel te spelen. Door de regen is er veel oponthoud geweest en het programma moet af, anders moeten we binnen spelen, wat niemand wil. Het is heerlijk zacht zomerweer.

DAN IS ER LICHT

Of er is teveel licht dan kijk je bij de service in de lampen, wordt je half verblind en krijg je oscillaties: vlekken in ogen die mijn gezichtsvermogensterk verminderen. Maar mijn vriend Hans heeft er geen last van , een zenmeester neemt alles voor lief. Hij lijkt dan ook op een kruising tussen Boeddha en Mansour Bahrami, de hilarische tennis tovenaar. Nou is Bahrami corpulent maar Hans lijkt na die maaltijd wel op een Michelin mannetje. Vooral zijn buik lijkt opgeblazen. Ondanks dat ik hem aanraad het toilet te frequenteren…zegt hij : ‘ik heb mijn geest niet kunnen leegmaken vandaag [ ‘Zin en onzin van zen in Tennis’] maar ter compensatie is mijn buik helemaal vol’.

SPEEL ALS DE BRYAN BROS

Ik nip als in trance Mijn spa blauw leeg en zorg voor extra water. ….halve finale centercourt. Ik zeg tegen Hans, die high van het bier is en een volle pens heeft; ‘Kan jij wel spelen zo’. Hij negeert mijn suggestie en zegt briljant als altijd:’ het zijn jonge gasten dus maken we er een korte partij van…’‘Na elke service, al moet hij onderhands, rennen we naar het net…en als de tegenstanders serveren, slaan we zo hard mogelijk terug en staan dan naast elkaar bij het net en we serveren, volleyen en smashen of we Mike en Bob Bryan zijn. De World Champions in dubbels. Dat is Hans he, geniaal plan en een briljant inzicht. Een meester in zen, maar ook relaxed, laid back, in het dagelijks leven.

INSPELEN IN TWEE MINUTEN

Bij het inspelen zie ik Hans de ballen achter zijn rug nemen en ook tussen zijn benen door. Hij imponeert de tegenstander, wat heel slim is denk ik. Hij loopt nauwelijks. Na 2 minuten zegt hij laten we maar beginnen. Merkwaardig want normaal speelt hij heel lang in om de tegenstander te bestuderen…dit keer is dat niet nodig we hebben ons eigen speelplan en trekken ons niets aan van de tegenstander.
We winnen de eerste set met 6-0 vooral door het spel van Hans alle eerste services zijn in en de opslag van de tegenstander slaat hij zo hard terug dat de volgende bal een ‘sitting duck voor mij is. Aan het net maakt Hans alles voor me af.

MERKWAARDIGE SOUND BITES

Bij de tweede set is de euforie wat getaand…Ik hoor merkwaardige geluiden bij Hans en hij verspreid een doordringende geur. Taco ik geloof dat ik aan de race ben…we maken het snel af. De flatulerende geluiden worden steeds harder en worden versterkt weerkaatst door de echo van de reclame borden…het lijkt het wel oorlog. Het publiek stroomt toe, de lucht verspreidt het gerucht. Ze applaudisseren lachend na elke scheet. Ik voel verplaatste gene. Maar in een poging grappig te zijn bind ik mijn zakdoek voor mijn neus. Maar het is letterlijk mosterd na de maaltijd. Als hij een lob moet halen lijkt hij wel op een oude Vespa Ciao die pruttelend over de baan schuifelt. Het publiek begint nu te schateren.

VESPA CIAO

De tegenstanders reageren geërgerd en vragen om de wedstrijdleiding en stellen dat het produceren van dergelijke geluiden en het verspreiden van mosterdgas moet worden verboden. Of de gecommitteerde[de hoogste controleur van de tennisbond ] het spelregelboek er bij willen halen….Maar Hans weet het antwoord al en zegt zeer overtuigend: ‘20 keer flatuleren per game is gepermitteerd dat is de basis regel van tennis. Daarna is slechts een wind toe gestaan in gepaste stilte. Maar die mag niet opgemerkt worden. De wedstrijd leiding weet met de situatie geen raad want er is natuurlijk geen enkele reden dat het niet zou mogen.
Gelukkig is het eindelijk matchpoint voor ons. De tegenstander slaat een lob [een hoge bal] en Hans pruttelt naar achteren en slaat op zijn aller-hardst, een smash die begeleidt wordt door een knetterende wind. De lucht is niet meer te harden. Het loopt hem dun in de broek en hij rent naar het toilet en vermijdt daarmee de felicitaties van de tegenstander…die daar niet om rouwen.

Dit is een autentiek verhaal. De tennis ster in de jaren vijftig Gordon Forbes maakte ook iets dergelijks mee. Lees zijn geestige tennisboek: 'A handfull of Summers'.