Easy sale bij Wehkamp Tot 40% korting.
http://www.wehkamp.nl/sale/

Mijn vrouw maakt me attent op een nieuw T. V. programma van Martin Simek. Zo kun je je boek en racket in de publiciteit brengen. Het liep anders! Een interview met Martin.

 

HET WARE GEZICHT VAN MARTIN SIMEK

 

ADVERTENTIE MAART 1999

Mijn vrouw maakt me attent op een advertentie van Martin Simek. Hij zoekt mensen voor zijn nieuwe T.V. programma. Ik belde de redactie omdat ik publiciteit wilde genereren voor mijn patent op een tennis racket [zie artikel : [’Snel tennis leren met het gepatenteerde klapracket]e en mijn recent verschenen boek: ‘Tacoyo ant-stress training’.

Martin was in zijn jeugd een tenniskampioen in Tsjechië, maar moest in 1968 uitwijken voor de Russen. Hij maakte in Nederland furore als bijzondere presentator en tenniscoach.

Ze vroegen om een demoracket mee te nemen en een present exemplaar van mijn boek.

Stress op het werk !

DE OPNAME.

De opnames waren om 10 uur zondagochtend in een onaf en kaal gebouw van de R. V. U. Als matineus type, had ik er geen bezwaar tegen de eerste te zijn die hij zou ondervragen. Ik zorgde dat ik er om half tien was om een bak koffie te drinken en me psychisch, rustig voor te bereiden op het gesprek. Het interview ruimte maakte een rommelige indruk. Binnenkomend zoemden 2 camera’s op me in. We stellen ons voor, waarbij Martin vraagt of hij mij kan tutoyeren. Ik ga aarzelend akkoord, omdat we elkaar helemaal niet kennen. Hij is totaal onvoorbereid en weet niets van me. Maar dan ziet hij mijn demo tennisracket en zegt onmiddellijk: ’leg dat maar weg’ , ik hou niet van die moderne rackets, speel nog met een houten Maxply. Ik zet het maar in een hoek van de kamer en voel de camera’s in mijn rug. Hij heeftkennelijk een hekel aan noviteiten op tennisgebied.

                                                                        Het R.V.U. gebouw.

TERRETORIUM DRIFT!

Ostentatief gaat hij voor een camera staan en leest een stukje uit mijn boek. Er staan goedkope plastic stoelen, maar hij inviteert me niet om te gaan zitten. In plaats daarvan gaat hij dicht tegen mij aanstaan, dat had ik hem meer zien doen in zijn programma’s en vond dat hij daarmee een grens overschreed. Zijn blik glijdt van boven naar beneden en ook de camera’s volgen zijn blik. Ik ben me sterk bewust van wat er gebeurd.

Dan zegt hij in zijn bekende gebroken Nederlands met een zacht sonerende stem: ‘Taco je boek gaat over Anti -Stress Training, maar waarom sta je dan zo te trillen op je benen’. Natuurlijk was er een lichte spanning in me vanwege de T.V. spots maar het was een prettige verwachtingsvolle spanning. En van trillen op mijn benen was totaal geen sprake. Ik moest hem aftroeven dacht ik, maar hoe? Mijn hersenen werkten als muizen in een tredmolen. Ik wist dat hij me uitdaagde. Met een ontkenning zou ik me belachelijk maken.

OVERTUIG !

‘Overtuigend spreken’ denk ik. ‘Martin dit is mijn eerste T.V. optreden en zonder een zekere spanning zou ik je nooit volwaardig van repliek kunnen dienen’. ‘Er is echter voldoende adrenaline in mijn lichaam om je programma interessant te maken, we spreken dan van gedoseerde stress en niet van choken’.’ Wat jij over duidelijk suggereert met je vraag naar mijn trillende benen’. Hij is niet blij met dit antwoord en gooit het over een ander boeg. ‘Taco als ik een pas naar JOU toe maak doe jij een pas naar achteren. Dat klopte. Maar hij verspreidde een onaangename geur. Een mix van knoflook , alcohol en een goedkope deodorant.

TOO CLOSE FOR COMFORT!

Plotseling komt hij tegen me aanstaan en slaat een arm om me heen, ook dat heb ik meer gezien bij een ander programma van hem. Ik zeg en moet inwendig lachen, ‘je geur is adembenemend...... lekker en haal zijn arm van mijn schouder’. Ik wrijf de vete nu helemaal in zijn haardos’. ‘Martin het is een ongeschreven wet dat als personen elkaar nauwelijks kennen, ze een gepaste afstand bewaren’. ‘Dat verzin ik niet, dat is een natuurwet’. Dieren voelen zich bedreigt in het begin, als je geen territoriale afstand houdt en dat geldt ook voor mensen. Ik zie zijn gezicht betrekken, helaas is de camera op mij gericht. Het is tien seconden doodstil, de spanning is haarklievend.

TIEN SECONDEN IS HET ADEM BENEMEND STIL.

Tien seconden maar het lijkt veel langer, ik zie de producer op het puntje van zijn stoel zitten. Wat gebeurd hier moet hij denken. Dan doorbreek ik de impasse. Martin zeg ik zuigend zal ik je een echt stressvol verhaal vertellen over een golfpro die me bijna doodsloeg op het achterdek van het stoomschip de Nieuw Amsterdam.[ zie mijn artikel cruise en golf op de S.S. Nieuw Amsterdam] .

WAT EEN SPANNING!

Hij laat me het verhaal vertellen zonder interruptie en maakt daarna kortbondig een einde aan onze conversatie, die eindigde met mijn monoloog. De productieleider staat me op te wachten en zegt:’ mijn God wat een spanning tussen jullie twee’. Hij wil de rechten om het uit te zenden. ‘Ik zeg:’maar dat was toch afgesproken’. ‘Volgens de procedures moet ik je vragen een formulier te ondertekenen, voor je toestemming om het uit te zenden’. Maar dit was zo enerverend, ik neem aan dat je dat wel wilt. Hij paait me, bang voor mijn afwijzing? ‘Het was een boeiend gesprek en je vertelde een geestig verhaal over hoe stress werkt. We zijn er heel blij mee.

MARTIN

Opgetogen keer ik huiswaarts, ze hebben dan wel mijn patent niet gezien maar het was een goede promotie voor het ‘Tacoyo ant-stress training’ boek.

Ik zie van Martin een aantal uitzendingen van zeer laag niveau, maar ons gesprek zit er niet bij. Ik besluit de R.V.U. te bellen en vraag: ‘waarom ze het niet uitzenden’? Wat blijkt, Martin heeft me verbannen. Ik vraag de redactie of ik Martin kan spreken. Maar wat ik al verwachtte hij weigert mij te woord te staan.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.