100 jaar oud en top fit zijn, wie wil dat niet ? In de loop der jaren is er veel bekend geworden over veroudering. Zou het geheim van het eeuwige leven dan toch ontdekt worden ?

Van kind tot hoogbejaard

We hebben er allemaal mee te maken. We worden allemaal ouder en daar kunnen we niets aan doen. Het lijkt voorgeprogrammeerd te zijn, we weten allemaal hoe we verwekt worden en dat we daarna ouder worden. Het begint met groei en ontwikkeling. We hebben logischerwijs onze levensfases ingedeeld op basis van leeftijd. We komen ter wereld als baby, worden vervolgens peuter, kleuter, kind, tiener, adolescent, volwassen, dertiger, veertiger, vijftiger, vijfenzestigplusser, bejaard en ten slotte hoogbejaard.

Veroudering volgens de wetenschap

Tijdens het ouder worden verandert niet alleen ons gedrag en onze kijk op de wereld maar vooral ook ons fysieke gestel en ons uiterlijk. Het gedrag laat ik hier grotendeels achterwege en ik zal mij richten op de lichamelijke veroudering. Waarom worden we eigenlijk ouder en gaat ons lichaam achteruit?

Tot een aantal jaren geleden was dit een compleet mysterie en waren er verschillende hypotheses over. Het was gewoon zo, er was eigenlijk geen eenduidige verklaring voor te noemen. Net als de tijd zelf, oh zo abstract, je kunt het niet aanraken, voelen, ruiken, zien of horen, het is er en je kan er niet omheen. Hier van uitgaande zou je dus kunnen concluderen dat veroudering onontkoombaar is, maar is dat wel zo?

Het verouderingsproces

Pijn aan je gewrichten, een slechter gehoor, ogen die achteruitgaan, je smaak die verandert, donkere haren veranderen in grijze haren en vallen bij mannen ook nog eens uit, je huid wordt minder elastisch en vertoont steeds meer rimpels. Wat je ook doet, je zal nooit meer dezelfde persoon zijn als degene die een jaar geleden voor de spiegel stond. Daarnaast gaat het lichaam steeds meer kleine foutjes maken en heb je kans om bijvoorbeeld kanker en andere ziektes te ontwikkelen.

Veel mensen vinden het wel prima en kijken zelfs uit naar de dood. Dit kan persoonlijke redenen hebben, zoals het niet willen overleven van dierbaren of het niet willen aftakelen, maar het kan ook zijn dat je volgens jouw geloof in een bepaalde religie denkt in een hiernamaals terecht te komen en dus het eeuwige leven zal genieten.

Er is echter ook altijd een groep mensen die het helemaal niet prima vind eens afscheid te moeten nemen.

Het verzet tegen ouder worden, op zoek naar het eeuwige leven

In de geschiedenis van de mens zijn er vele historische figuren geweest die het eeuwige leven zochten. De ene koning liet zijn tovenaar allerlei drankjes brouwen en de andere trouwde telkens opnieuw een jonge maagd. Er was zelfs een grote Chinese Keizer (Qinshihuang 221-207 BC) die zijn leven lang op zoek was naar het eeuwige leven en dit uiteindelijk heeft gevonden. In steen weliswaar. Het resultaat daarvan is te zien in verschillende musea maar het beste nog in China zelf.

De oude Egyptenaren geloofden ook in het eeuwige leven van hun farao's. Na de dood werden alle organen en zelfs de hersenen verwijderd. Deze werden dan zorgvuldig in allerlei potjes verpakt en meebegraven met de mummie van de farao. De farao zou deze organen weer hard nodig hebben in het hiernamaals.

Volgens mij kun je dan ook zeggen dat het besef dat het leven eindig is, zo oud is als de moderne mens zelf.

Wetenschappelijke ontdekking

Een vijftal jaren geleden is er echter een belangrijke ontdekking gedaan. Gist blijkt onsterfelijk te zijn. Nu zul je wellicht denken, gist? Wat heeft gist met de mens te maken?

Gist en de mens hebben voor een bepaald deel dezelfde genen. Dat komt omdat we een gemeenschappelijke voorouder hebben, weliswaar 1500 miljoen jaren terug, maar de genen van gist zijn nog steeds in de mens aanwezig. Wetenschappers namen de proef op de som en begonnen gist dna te manipuleren met menselijk dna en wat kwam uit dat experiment? Het gemanipuleerde gist-mens dna bleek onsterfelijk.

Wat leerden de wetenschappers hieruit? De volgende verbazingwekkende conclusie kon met zekerheid getrokken worden:

De menselijke genen zijn niet geprogrammeerd om dood te gaan. De mens is geprogrammeerd om te leven. Er is geen gen in ons lichaam te vinden dat een stopwatch bijhoud en onze laatste adem bepaalt, nee zelfs niet een die bepaalt of en wanneer we grijs haar krijgen.

Levensverlenging

Voortbordurend op dit onderzoek zijn er diverse nieuwe experimenten gestart waaronder levensverlengende experimenten met insecten maar ook met zoogdieren en vogels. Van vogels is bekend dat zij veel ouder kunnen worden dan zoogdieren van een vergelijkbare grootte. Dit is opmerkelijk, maar prima verklaarbaar. Vogels hebben een een goede interne huishouding. Ieder levend wezen krijgt zogenaamde vrije radicalen binnen via voedsel, maar een lichaam creert deze zelf ook in de vorm van een afvalproduct tijdens celdeling. Celdeling is voor de mens essentieel. Anders zouden we op een gegeven moment simpelweg uit elkaar vallen als een uitgedroogd plakje cake.

Bij een bepaald soort wormen zijn proeven gedaan waarbij geprobeerd werd het leven van het diertje te verlengen. Deze wormsoort beschikt over 19.000 genen. Na een aantal tests kwam er een verassende uitkomst naar voren. De worm leefde normaal gesproken 19 dagen. Het verouderingsproces viel duidelijk af te lezen, maar bij zijn 'gemuteerde' broertjes en zusjes was op 19 dagen leeftijd veel minder waarneembaar van het verouderingsproces. Sterker nog, het beestje leefde maar liefst twee maal zo lang. Hoe kwam dit? Doordat er een bepaald gen geactiveerd werd en dat de veroudering niet tegengaat, maar de genen beter beschermd tegen de schade die ontstaat door de vrije radicalen of wel veroudering.

Cellen, dus ook die van mensen, zijn niet voorgeprogrammeerd om te sterven maar raken beschadigt naarmate de tijd vordert. Dit komt onder andere doordat ons immuun- en ons metabolischsysteem niet alle vrije radicalen op kan ruimen. Deze vrije radicalen tasten onze cellen aan en deze moeten hierdoor vervangen worden. Op een gegeven moment is de schade zo groot geworden dat deze niet meer in te lopen is. De klok is dan aan het aftellen. Het einde, de dood is nabij.

De toekomst

Er zijn wetenschappers die denken dat we binnen afzienbare tijd levenselixers op de markt kunnen brengen die de veroudering tegen kunnen gaan en zelf terug kunnen draaien. Dus als je 70 bent drink je een flesje 'mana' en je bent van weer 40 van binnen.

Ook word er steeds meer bekend over de vrije radicalen en de bestrijding ervan, celbeschadiging zou dus tot het verleden kunnen behoren en ouderdomsklachten iets uit geschiedenisboekjes kunnen worden.

Dit lijkt toekomstmuziek, maar ik denk dat het wel eens dichterbij kon zijn dan we denken. De vraag is alleen, wil je wel zo oud worden? Wil jij 150 tot 200 jaar lang op de aarde rondlopen, oorlogen meemaken, vrienden en familie verliezen, want onsterfelijk zal de mens nooit worden.

Het is een keuze die je eigenlijk niet kunt maken en ook afhankelijk is van de fase van het leven waarin je je bevind op het moment dat je deze keuze maakt.

Ik zou het wel willen, 200 jaar oud worden, al was het alleen maar omdat ik teveel van het leven en mezelf hou.

Word fan