De suffe Juf in de kledingzaak. Klantgerichtheid is een eigenschap.
De suffe Juf in de kledingzaak!
Soms mag ik met mijn vrouw mee om samen met haar voor haar kleren uit te zoeken. Ik ben een van de weinig echtgenoten die dat graag doet. Echter zij heeft het liever niet want ik schijn nogal irritant niet aanwezig te zijn.
Maar goed, afgelopen zaterdag samen met haar wat kledingzaken bezocht. Natuurlijk let ik op klantgerichtheid en verkoopkwaliteiten van de medewerkers. Wat mij afgelopen zaterdag is opgevallen deel ik natuurlijk graag met jullie:
Winkel 1: Verkoopster; Jullie willen zeker even rondkijken? Ja natuurlijk willen we dat. Afijn een tijdje rondkijken en mijn vrouw gaat wat passen. Komt het pashokje uit en de verkoopster gelijk, heel enthousiast, ooooh wat staat je dat beeldig, wat een leuke combinatie.
Ik keek verbaasd om mij heen of we het over dezelfde vrouw hadden, want die van mij zag eruit alsof ze net door een wasstraat gelopen was. Dit heeft niets met advies van een verkoopster te maken, ik weet zeker dat ze tegen iedereen hetzelfde zegt.
Iedereen die kleren past weet voor zichzelf wel of het staat of niet staat. Echter men zoekt in gevallen van twijfel wel een bevestiging of men de juiste keuze maakt. Met heldere en nuchtere adviezen kan een verkoopster hierbij helpen. Wanneer je als verkoopster advies geeft begin in ieder geval altijd met de vraag “Wat vind je er zelf van?” Is heel veilig. Weet ik uit eigen ervaring.
Winkel 2 en ontvangen door een suffe winkeljuf. Wanneer iemand ongeïnteresseerd, kauwgom kauwend over de toonbank hangt, mag ik dat zeggen vind ik. Dus van deze mevrouw geen reactie. Toen we na 5 minuten naar buiten gingen hing ze nog steeds over de toonbank.
Winkel 3 en ontvangen door een leuke enthousiaste dame. Welkom mevrouw en meneer kijkt u rustig even rond en indien gewenst help ik u graag. (OK, het kan nog iets aanvallender maar het klonk in ieder geval aangenaam.) Toen mijn vrouw uit het pashokje kwam stelde deze verkoopster de vraag, wat vind je er zelf van? Nu is mijn vrouw een vrouw en dat betekende dat ze twijfelde. Oftewel haar antwoord was, ik weet het nog niet. De verkoopster antwoordde, ik snap dat u twijfelt maar mag ik u eens helpen? De verkoopster pakte, een shawl, wat kettingen een riem en ging mijn vrouw opleuken met allerlei accessoires. De verkoopster zei, de kleren staan je heel leuk maar met deze accessoires is het helemaal top, vind je niet? Vroeg ze aan mij. Dit was helemaal top, ze zocht steun bij mij. Ik was het helemaal eens met de verkoopster, zij heeft tenslotte verstand van mode en dat is iets waar ik niets vanaf weet. Uiteindelijk werd de deal gesloten en de toegevoegde waarde van deze verkoopster spreekt voor zich.
Laat een reactie achter
Lid sinds 8 maanden
4 reacties geplaatst
11 artikelen beoordeeld
10 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
ernstpietersenidbonl beveelt aan
- 'Open sollicitatie' aangepaste versie
- Ik blijf wie ik ben, maar ga naar anoniem
- Mijn wek als huishoudhulp
- De adrenaline giert door mijn aderen, mijn hormonen spelen een wreed spel ... Naaldhakken op de vangrail!
- De vakantie? Niet altijd zo leuk!
- Ik wilde het zo vreselijk graag. Mijn hele lichaam smachtte naar dat ene moment ...
- De Nepschipper met stropdas! Uit het dagboek van een ondernemer.









doortje schreef op 19 Sep 2011 om 10:14
Ik zou dit verhaal zelf geschreven kunnen hebben ;-) Duim!