15 kilometer rennen tussen de weilanden door. Niet erg handig als het blijkt te gaan hagelen, regenen en onweren.

14 December 2011, ik heb zin in een langere sessie, even een eind door 'de buitenlanden' rennen.
Gaat dus een langere tijd worden, dus S2R erbij en kijken wat de langste oefening is die erbij zit. Mooi, les 29, 1 uur en 10 minuten. Volgens het programma zou dat 10 kilometer moeten zijn.
Mijn voorkeur gaat uit naar een tocht van een kilometer of 15 dus pak ik google maps erbij, geef een start- en eindpunt op en sleep de route een eind het weiland in om google een route te laten bepalen. Ik trek hem nog wat naar links en naar rechts en krijg uiteindelijk een route van 15 kilometer, dwars door de binnenlanden van Zaanstad.

Reflecterend jas weer aan, les 29 op de telefoon, lampjes aan, oortjes in, hoofdband om (ziet er niet uit, maar helpt blijkbaar wel tegen de zweetdruppels die in je ogen komen, en je koptelefoon zit goed vast) en lopen maar.
En het gaat weer lekker, beetje rustig inlopen, wat rekken en daarna in strak tempo de weilanden 'door'.

Hé, wat is dat, regen? Nee, erger nog, het is hagel. Nou, lekker dan, in the middle of nowhere and no place to hide.

Er zit niets anders op dan door te rennen en een paar minuten later houdt het gelukkig weer op.
Een eind verder begint het verhaal van voor af aan, weer hagel. Daar had ik niet echt rekening mee gehouden. Doet nog pijn ook. Auto's rijden voorbij met de ruitenwissers vol aan, ik moet het doen met een arm voor mijn gezicht.
De hagel zelf houdt gelukkig niet zo lang aan, maar in de verte begint wel onweer zichtbaar te worden. Dat vind ik minder, zeker daar waar ik nu loop want ik moet nog flink wat weilanden door.
Flits, tellen, 1, 2, 3, 4, 5, 6. Gelukkig, het is nog ver weg.
Al met al blijft het op een flinke afstand hangen, lijkt het. De hagel echter ook, die komt nog een keer in volle hevigheid naar beneden.

Drie keer, nu ben ik het wel zat, maar het blijkt ook de laatste hagelbui te zijn, gelukkig. Helaas om plaats te maken voor een nog heftigere plensbui. Maar goed, zolang dat onweer maar ver weg blijft. 'het is tenslotte maar water'. Maar wel zoveel water dat ik volledig doorweekt begin te raken. Een losse (heel felle) fietslamp op batterijen die ik bij me had en alleen even (voor de extra) aandeed als er een auto in de verte aankwam, blijkt kortsluiting te maken en gaat niet meer uit.

Moe maar voldaan en volledig doorweekt kom ik thuis, 15 kilometer, in 1 uur 15.

Dat gemiddelde verbaast me overigens, ik zeg tegen iedereen dat ik zo'n 10 per uur loop (marathon in 4 uur), maar in dit geval lukte het me blijkbaar om ruim een uur 12 per uur te lopen. Ook iets om wat meer op te gaan letten.

Volgende keer weer een les met versnellingen erin (en wat beter kijken naar de buienrader, ik weet het...)

Goedendag,
mijn verhalen staan vrijwel allemaal in het teken van de Roparun, een estafetteloop van Parijs naar Rotterdam wat als hoofddoel heeft om geld in te zamelen voor mensen met kanker.
Met mijn verhalen laat ik anderen weten hoe het gaat met mijn voorbereidingen en alles wat daarbij komt kijken.
De Xpoints die ik opgebouwd heb aan de start, worden allemaal gedoneerd aan de Roparun.
Ik vind het leuk als je mijn stukjes leest, maar nog leuker als je reageert. Als je nog geen lid bent van Xead, kan je helaas niet reageren.
Lid worden is echter simpel, dat kan via deze link.
Als je dat doet kan je reageren, als je daarnaast binnen 2 weken zelf een artikel schrijft dat gepost wordt, dan levert dat extra xpoints op en steun je zelf dus ook de mensen met kanker!
Lees en schrijf je mee?!

1e artikel
vorige | volgende

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.