Wat doe je dan? De kinderen kun je niet negeren, je wordt automatisch stiefmoeder.

Uit onderzoek blijkt
dat er steeds meer samengestelde gezinnen zijn en er wordt verwacht dat er in 2016 zelfs meer stiefgezinnen dan gewone gezinnen zijn.
Als je verliefd wordt,
neem je de kinderen vaak voor lief en ga je ervan uit dat dit allemaal wel gaat lukken. Maar in de praktijk kan dit heel erg zwaar zijn. Het grootste struikelblok is vaak “HET AANPASSEN”. Elk gezin heeft namelijk zijn eigen gewoonte, normen en waarden. Het is daarom erg belangrijk om het rustig aan te doen. Dit is vaak moeilijk omdat moeders doeners zijn en de vaders het vaak allemaal op zijn beloop laten.
Dat vaders het vaak allemaal
op zijn beloop laten komt meestal omdat hij zich nog erg schuldig voelt over de scheiding, of het overlijden van zijn vrouw. Maar kinderen voelen dit natuurlijk feilloos aan. Je krijgt dan vaak de volgende situatie : de stiefmoeder wil meteen de regels in huis duidelijk maken terwijl vader heel relaxed met de kinderen en dus ook de regels omgaat.
Hoe pak je dit nu het beste aan :

Kinderen accepteren die nieuwe regels niet zomaar ineens daar kun je vanuit gaan. Ook krijgen zij hierdoor het gevoel dat jij als stiefmoeder de baas speelt over hun en over hun vader. Dat moet je niet willen.
Het is eigenlijk te vergelijken
met het accepteren van een nieuwe baan : op dag 1 zie je vaak al de fouten in het bedrijf en hoe jij het graag anders zou willen. Toch wacht je nog even met het geven van je feedback totdat je bent ingeburgerd in het bedrijf.
Onderstaande tips kunnen misschien een goede lijdraad zijn:
- Laat alles eerst goed over je heen komen, en laat de kinderen wennen aan jou en de nieuwe situatie. Als er echt iets is wat je beslist niet wil dat de kinderen doen of zeggen, leg dit dan neer bij je partner zodat hij de kinderen aan kan spreken. Maar doe dit ook op een subtiele manier zodat hij niet het gevoel krijgt dat je zijn kinderen meteen afvalt.
- Communicatie is in iedere relatie belangrijk, maar zeker als je een samengesteld gezin bent. Laat elkaar duidelijk weten wat je niet goed vind gaan maar vergeet daarbij ook niet de punten te bespreken die wel goed gaan. Ook dit is heel erg belangrijk. Stel samen de regels, normen en waarden vast. Zo weet je beide ( en ook de kinderen ) waar je aan toe bent, en kun je elkaar eventueel aanspreken als deze afspraken niet worden nagekomen, uiteraard als de kinderen niet aanwezig zijn.
- Blijf ervan bewust dat het niet makkelijk zal zijn. In het begin ben je super verliefd en zie je alles vanaf een roze wolk, maar na 1 of 2 jaar zul je vast en zeker tegen problemen aanlopen en misschien wel denken “Waar ben ik aan begonnen “. Stiefkinderen kunnen nu eenmaal je relatie onder druk zetten omdat zij hun vader niet willen delen met een andere vrouw. Jouw prins op het witte paard heeft nu eenmaal een rugzak die je samen met hem deelt. Vergeet dus niet ouderliefde is heel anders dan partnerliefde.
- Zorg dat de verwachtingen die je hebt reëel zijn. Je zult vooral in het begin heel veel geduld, doorzettingsvermogen moeten hebben en flexibel moeten zijn. Vaders denken vaak dat je meteen net zoveel van zijn kinderen zult houden als hun moeder maar dat is natuurlijk onmogelijk. Hoe lief je de kinderen ook vind er is geen bloedband.
- Neem daarom ook niet meteen de moederrol aan. Deze kinderen hebben al een moeder en zitten niet te wachten op nog een moeder. Daarnaast zijn en blijven kinderen loyaal aan hun moeder, ook al vind jij dat zij een slechte moeder is. Die strijdt zul je dus ook altijd verliezen.
- Als je zelf geen kinderen hebt moet je het geheel nog meer tijd gunnen. De overgang is dan nog groter dus geef elkaar de ruimte om te wennen.
- Verlies elkaar ( jij en je partner ) niet uit het oog. Ga samen leuke dingen doen, je hebt elkaar hard nodig en het zorgt ervoor dat je open blijft staan voor elkaar.
- Neem alles niet te zwaar op, en gebruik humor dit doorbreekt vaak de zware gesprekken of onderwerpen.
Het is moeilijk en zal vaak jaren kosten voordat je alles op de rails hebt. Uiteraard zullen er ook samengestelde gezinnen zijn waar het allemaal wat soepeler gaat. Maar het is wel erg belangrijk om hier over na te denken voordat je de stap neemt.

Laat een reactie achter
stormerwout schreef op 12 Sep 2011 om 13:42
Fantastisch artikel! Heel zinvol in deze tijd. Zit er (helaas) ook midden in.
Taco-Veldstra schreef op 12 Sep 2011 om 16:24
Heb zeen dergelijke moielijke periode ook meegemaakt. Goede weergave en oplossingen. Duim Taco
rinajansen schreef op 12 Sep 2011 om 17:44
Helemaal gelijk geldt zeker ook voor mannen maar heb dit artikel even vanuit mijzelf geschreven :)
verbijsterend62 schreef op 12 Sep 2011 om 18:28
Goed onderwerp, een veel voorkomend probleem lijkt me
Aicha1968 schreef op 13 Sep 2011 om 09:27
18 September ben ik 10 jaar getrouwd en zijn wij alweer 11 jaar een "samengesteld" gezin.
Leuk maar soms ook moeilijk.
Jack-Hage-Sr schreef op 13 Sep 2011 om 11:40
Gelukkig nooit meegemaakt, erg lastig denk ik ! D
conamore schreef op 18 Sep 2011 om 16:58
Na drie jaar hebben dat soort kinderen hun vader onder druk kunnen zetten en werd ik in gezamenlijkheid gedumpt.
Niemand was eerlijk en communicatie: ho maar!
Was ook niet de eerste die daar weggepest werd, maar ja tegen beter weten in en je toch verantwoordelijk blijven voelen!
Zouden speciale opleidingen voor moeten komen.
Lid sinds 2 jaar
5477 reacties geplaatst
3807 artikelen beoordeeld
641 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
rinajansen beveelt aan
- Ware liefde en andere rampen!
- Almirantex en haar vijftigste Xead-artikel
- Meiklokjes... giftig maar met betekenis
- Carl Jung's autobiografie: 'Herinneringen, Dromen, Gedachten' en zijn Godsbesef!
- Superkruidkoek - zonder allergenen als ei, melk en kaneel
- Profiteren ze van jou idee?!
- Stalondeugden Wat Kan Je Doen Deel 2









ikkiedikkie85 schreef op 12 Sep 2011 om 12:35
Ja hier gaat het ook stroef. Mijn stiefdochter heeft temaken met 2 verschillende gezinnen. Bij ons staat het gezin, waarde en normen en met respect met elkaar hoog in het vaandel, maar bij haar moeder us het ieder voor zich en ze mag alles. Dus daarin botst het heel erg. Het blijkt ook uit onderzoek dat ongeveer. 60% van de samengestellende gezinnen ook weer uit elkaar gaan. Maar we blijven ons best doen. toch? goed artikel. klasse