Is vriendschap een illusie? Hoe een vriendschap kan zijn, maar zeker ook anders kan zijn….. Lees de 2 verschillende gedichten maar eens....

Is vriendschap een illusie?

Hoe een vriendschap kan zijn, maar zeker ook anders kan zijn…..

 

Hoe een vriendschap kan zijn…

Zijn mensen nog wel te vertrouwen,
kun je iemand wel als vriend beschouwen,
Soms weet je het niet meer,
want bedrog zie je telkens weer.

Je gaat helemaal voor een persoon,
het lijkt zo gewoon,
omdat die precies weet wat je wilt horen,
maar dan begint een naar gevoel je te storen.

Diep van binnen denk je dit is niet echt,
je verliest langzaam je gevecht.
En je dag vult zich weer met pijn,
omdat je denkt dat het toch niet zo hoort te zijn.

Twijfels die je langzaam opbreken,
een naar gevoel dat maar in je blijft steken,
zo'n gevoel komt best hard aan.
Dan heb je het besef, dat je maar beter je eigen weg kunt gaan.

Nu sta je er weer alleen voor,
en volg je je eigen spoor.
Op een dag,
vind je wel weer iemand die je mag.

Het is altijd weer afwachten,
of deze persoon je pijn kan verzachten.
Je moet elkaar nog leren kennen,
en dat is bij iedere nieuwe vriendschap weer wennen.

Na een poos ken je elkaar door en door,
en van wantrouwen geen spoor.
Zou je deze dan echt kunnen vertrouwen,
en als een echte vriend kunnen beschouwen.

Op een dag kom je er toch weer achter,
dat je met je vertrouwen beter even had kunnen wachten.
Ook deze heeft je weer misleid,
en je voelde nog wel zo’n zekerheid.

Zekerheid, dat je eindelijk iemand had gevonden,
maar ook deze persoon heeft je weer weten te verwonden.
Na een gesprek hier over,
besluit je dan dat dit je ook gaat storen.

Al die wonden maken het er niet beter op,
en zo zet je deze vriendschap ook weer stop.
Verdrietig gaan we verder op zoek,
maar eigenlijk is op, de koek.

Eens zal er wel weer iemand in je leven komen,
zo iemand, waar je nu alleen nog maar van kan dromen.

Hoe ik mijn vriendschappen zie….

Heel gelukkig voor mij,
heb ik veel vrienden aan mijn zij.
Vrienden dichtbij mij maar ook ver weg,
afstand betekend niks, dat is wat ik zeg.

Een gesprek door de telefoon,
is bij afstand heel gewoon.
Je weet, er wordt toch aan je gedacht,
en dat geeft je weer een beetje kracht.

Mijn vrienden dichtbij of ver weg,
kan ik door en door vertrouwen dat is wat ik zeg.
Op hun allen ben ik zeer trots,
ze zijn voor mij een hele grote rots.

Zij geven mij de kracht om door te gaan,
en niet stil te blijven staan.
Bij al mijn pijn en verdriet,
al zie ik mijn vrienden even niet.

De vrienden die dicht bij me zijn,
zoeken me vaak op en dat vind ik erg fijn.
Ze helpen mij waar ze kunnen,
hun vrolijkheid is wat ze mij gunnen.

De vrolijke stemmen door mijn huis,
maaien mijn gedachten tot gruis.
Tot het hele kleine brokjes zijn,
zo verdrijven zij mijn pijn.

De pijn is dan niet weg uit mijn lijf of verdwenen,
maar er is al wel een glimlach verschenen.
Die mijn gezicht oplicht,
dat brengt mij op een ander inzicht.

Al die vrolijkheid doet me altijd erg goed,
ik ga er weer tegen aan, met goede moed.

 

Groetjes

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.