Ik moet mijn excuses aanbieden aan een ieder

                   Ik moet mijn excuses aanbieden aan een ieder

Elke keer lees ik er weer over en nu ik weer voor problemen heb gezorgd, ben ik het toch zo zat! Daarom wil ik bij deze aan een ieder die zich (wel eens) ergert aan mij excuses aanbieden. Hoop van harte dat mijn excuses aanvaard wordt. Feitelijk is het wel te gek voor woorden: het is immers niet mijn schuld, maar goed, er moet altijd een zondebok voor alles gevonden worden en bij deze zal ik dat wel zijn.

Waarom niet mijn schuld?
Deze vraag is heel makkelijk en snel te beantwoorden: ik ben immers uitgevonden door de mens zelf. Dus zou de fout niet bij mij maar bij mijn uitvinder gezocht moeten worden. Afijn, intussen is het echter al zo ver gekomen dat men zich een leven zonder mij niet meer voor kan stellen (‘Ah, ik ben ONMISBAAR!’) en wanneer dan toch iets mis gaat, dan is het mijn schuld.

Wellicht zult u zich afvragen waarom ik dan toch mijn excuus aanbied, terwijl ik op hetzelfde moment zeg dat het helemaal niet mijn schuld is. Laat ik het zo zeggen: soms, maar dan ook echt alleen heel soms, ben ik wel eens heel eigenwijs en dan zorg ik er inderdaad voor dat alles in de soep loopt. Maar dat is mijn goed recht: aan de ene kant kan men niet meer zonder mij en anderzijds is alles wat fout gaat dan ook weer meteen mijn schuld. Je zou er toch een minderwaardigheidscomplex aan overhouden.

Hmmmm…. Dat is ook een grappig idee. Ziet u het al voor u? Een computer die aan de ene kant onmisbaar is en tegelijkertijd een minderwaardigheidscomplex heeft. Hahaha…. Nee, dat zou toch niet zo best zijn en dan zou ik werkelijk bij de een of ander het raam uit vliegen ben ik bang. En helaas, zo een val zou ik niet overleven. Mijn arme harddisk zou het per direct begeven. Om nog maar niet te spreken over hoe ik eruit zou zien na een val van bijvoorbeeld 3 hoog. Nee, misschien moet ik me toch maar wat meer koest houden.

Daar kan ik niets aan doen
Zoals reeds eerder gezegd: vaak krijg ik de schuld, maar ligt het uiteindelijk niet aan mij. Een enkele keer dan loop ik zomaar ergens een virus op en dan voel ik mij toch echt niet goed. Dan ben ik mezelf niet meer dan loopt werkelijk alles in het honderd. Wat er dan allemaal in mijn binnenste gebeurd zou voor de meeste mensen te technisch zijn, dus ik bespaar een ieder de details. Maar gelooft u me, prettig is anders.

Ja, ook daar krijg ik de schuld van, maar dat is te makkelijk. Immers, het zou toch tenminste voor een groot deel te voorkomen zijn. U neemt vitamines, ik heb een anti-virus scanner nodig. Zo simpel. Kwestie van installeren en voila: mijn gezondheidspeil wordt in de gaten gehouden. Helaas, een enkele keer dan komt iemand op het geweldige idee om alle comuters te besmetten en dan word ik toch nog ziek. Alstublieft, geeft u mij dan niet (weer) de schuld. Ik zeg er toch ook niets van als u al snotterend en niezend achter mijn mooie scherm gaat zitten? Alsof het zo geweldig is om de hele dag aan uw bacterien bloot gesteld te worden. Nee dank u de koekoek, kan me duizend dingen voorstellen die veel mooier zijn om te doen. Bijvoorbeeld een geweldige upgrade van mijn geheugen…. Dat is pas echt genieten.

 

Gaat het toch fout, zoek hulp
Mocht er toch een keer onverhoopt iets met mij gebeuren (dan is dat niet mijn schuld!), dan verzoek ik u om:
1) Niet van de kook te raken
2) Niet te schelden op mij (ben naast eerder genoemde eigenschappen toch ook gevoelig en u wilt een harddisk crash niet op uw geweten hebben neem ik aan)
3)  Mij niet het raam uit te gooien (dat zou u handen vol geld kosten en mijn uiterlijk als ook  mijn innerlijk behoorlijk van slag brengen, komt nog bij kijken dat ik hoogtevrees heb)
4) Ga als ondeskundige vooral niet zelf in mijn binnenste rommelen (u laat u toch ook niet door een slager aan uw organen behandelen?)
5)  Zoek professionele hulp om mij weer beter te maken (er zijn mensen die dagelijks met mij omgaan en precies weten wat al dan niet goed voor mij is, deze mensen hebben er gevoel voor en behandelen mij computerwaardig!)

 

Tot slot
Al tiert en raast u nog zo veel, als u diep in uw hart kijkt dan ben ik uw beste vriend, want u kunt geen dag zonder mij! Behandel mij dus met respect en ik zal u lang plezieren!

Met dank aan Kaninchen die zo veel geduld voor me opgebracht heeft, terwijl ik een aardige virus te pakken had en zij door mijn toedoen meer dan 24 uur geen gebruik kon maken van mij en daardoor zelfs puntenverlies geleden heeft op haar lievelingssite Xead. Bij deze Kaninchen: mijn excuus en bedankt aan je man die me weer helemaal beter gemaakt heeft!

Heeft u haar vorige artikel gemist, lees deze dan snel na via onderstaande link:

http://www.xead.nl/vrouwen-zijn-niet-nieuwsgierig

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.