Het huwelijk, een belofte die je doet, voor altijd....... Het gaat ook weleens minder of zelfs slecht...... Hoe lang blijf je het een kans geven?
Het huwelijk!
Als je gaat trouwen, beloof je bij elkaar te blijven, voor altijd.
Maar kun je zoiets wel beloven?
Ben dit jaar 6 jaar getrouwd.
Twee jaar geleden ging het mis, behoorlijk.
We praten veel, maar er wordt niets gezegd, ik sliep op het randje van het bed…… Moest er niet aan denken, dat mijn man mij nog aan zou raken…….
Het leek wel of hij een vreemde was, terwijl het toch echt mijn echtgenoot is…
We zijn in therapie geweest, en ik kwam erachter, dat het voor mij voelde, alsof we broer en zus waren…
Mijn man is een week uit huis gegaan, en toen hij terugkwam laaide de liefde toch weer op.
Het hele weekend hadden we feest…
Nu, twee jaar verder, zitten we weer in een dip.
We delen geen intimiteit meer, al lang niet meer…
Mijn gedachten gaan heel ver…
Ga ik, of blijf ik? 
Waar moet ik heen?
Hoe gaat dat met mijn werk?
Hoe gaat het met ons kind?
We delen niets meer, alleen de koetjes en kalfjes…..
Veel bla bla bla…..
Ik voel me eenzaam, heb behoefte aan liefde…..
We hebben elkaar geknuffeld, en ik heb hem een kus gegeven, op zijn wang, puur om een lijf te voelen…..
Mijn man zit niet lekker in zijn vel, ik zo onderhand ook niet meer.
We zouden willen, dat we een knop om konden draaien, weer meer liefde voelen….
Dat alles weer kon zijn zoals het ooit was.
Ik snap zelf ook, dat de verliefdheid minder wordt, en dat er nog iets zit, is misschien wel duidelijk…
Alleen weten we niet zo goed, wat er nog is!!!!!
We willen er allebei voor gaan, maar weten niet hoe!!!!!
Als je gaat trouwen, beloof je iets aan elkaar.
Ik ben veranderd, ben mondiger, kom meer voor mijzelf op…
Stel grenzen, kon ik vroeger niet…
Ik kan/ wil niet meer terug naar de persoon, die ik vroeger was……
WERD DE TIJD MAAR TERUG GEDRAAID!!!!!! 
Delen
Laat een reactie achter
-0
rinajansen schreef op 18 Apr 2011 om 15:09
heel goed beschreven, een erg moeilijk en helaas veel voorkomend probleem :) veel succes
-0
Mereltje schreef op 18 Apr 2011 om 16:48
Liefde is een werkwoord, je moet er aan blijven werken. sterkte
-0
Taco-Veldstra schreef op 18 Apr 2011 om 19:33
Daer Anouck ik heb een artikel geschreven un amour dure tros ans, beetje te vergelijke myt jullie situatie...nu de hormonen niet meer zo sterk zij...kom je in een fase waarbij intimiteit ondergeschikt raakt aan hechting en loyaliteit. Wacht! Heb geduld allebei...dring elkaar niets op.
Blijf spreken over elkaars werk en hobbies. Hou elkaars hand vast als je wandelt samen....en wacht wacht ....duurt lang maar wacht...en komt terug maar anders. Kijk naar Dancing in the minefields. Oude mensen die de mijnvelden van het huwelijk overwonnen...Kijk. De eed...is loyaliteit,
Taco ..
-0
Ruud schreef op 19 Apr 2011 om 00:03
Dapper om dit te schrijven...maar zoals aco hierboven al schrijft, de magie komt terug. Maar dat moeten jullie wel willen.
-0
Thalmaray schreef op 19 Apr 2011 om 13:16
Zeer herkenbaar geschreven...soms ligt achter een hoek een nieuwe pagina in je levensverhaal, wie weet een nieuw hoofdstuk. Wat het ook weze, blijf geloven in jezelf ! Zeer goed artikel trouwens !
-0
demy schreef op 02 May 2011 om 12:48
Hoi Anouck,
ik weet niet wat ik hier ff op moet antwoorden, ben ook door die periode gegaan, de zwaarste die er is om een beslissing te nemen het heeft bij mij jaren geduurd.
ik geloof zeker dat je dat denkt , kon de tijd maar terug maar dat gaat niet helaas.
ik heb echt met je te doen je hebt het duidelijk geschreven en wens je heel veel sterkte en kracht toe voor de komende tijd, zorg voor wat afleiding.
Mijn pa zei altijd, meid blijf sterk en blijf met beide benen op de grond en kom op voor jezelf je hebt maar één leven.
liefs Demy
Lid sinds 1 jaar
173 reacties geplaatst
215 artikelen beoordeeld
22 artikelen geschreven
Gerelateerde artikelen
Anouck beveelt aan
- Tongbrekers, lachen om jezelf!
- Mijn eerste Xead stukje
- Ben er weer een paar kwijt
- Een Kassa dialoog
- En dat zijn dingen die we niet van onze Door kunnen zeggen
- Ik voel me machteloos, vandaag sta ik echt met mijn mond vol tanden
- Mijn scheiding - Wat een verdrietige avond maar een einde in rust.
peet schreef op 18 Apr 2011 om 14:17
goed artikel. kan me goed inleven hierin want ik heb hetzelfde probleem net als er nog vele mensen zijn die dit probleem ondervinden!