De schrijfopdracht van verbijsterend: Ra ra wat ben ik

Als ik zou willen kan ik je een hoop geheimen van een vrouw vertellen.
Oké, soms ook van mannen, maar ik hou het voor nu op een vrouw.
Haar hele dagelijkse leven zie ik vaak voorbij komen.
Maar ik vertel niets...het is niet gepast om dat te doen, want ik ben eigenlijk heel privé gericht.
Je mag ook nooit zomaar aan mij komen zonder toestemming, want ik ben privé!, eigendom van een vouw.
De vrouw ziet mij als haar verlengstuk van haar leven.
Ikzelf vind het niet zo prettig dat ik maar volgestopt wordt met allerlei dingen, waarvan zij dat nodig acht.
Mijn zusje bijvoorbeeld, of beter gezegd Zus, zij is groter dan mij, zij kan veel meer incasseren,
zij kan meer dragen als ik, en vind het wel fijn dat zij zo gelukkig is met haar functie.
Zij mag eigenlijk (nu ik erover nadenk) veel vaker mee dan ik.
Komt natuurlijk dat zij groter is, en daardoor wat makkelijker is voor allerlei dagelijkse beslommeringen.

Een goed excuus heb ik wel. Namelijk ik ben zoals de Fransen zeggen, “petit”
Voel mijzelf ook heel “petit” en elegant.
Alleen heb ik zoals mijn zus dan, niet zo'n groot draagvlak, en wat sommige van mij verlangen, dat kan bij mij er gewoon niet in.
Want ik ben “petit” en elegant!
Ik ga wel heel graag met een vrouw mee, zoals naar feestelijke gebeurtenissen,
dat vind ik wel leuk.
Voel mij dan sierlijk, draag mijn beste opsmuk met ware elegantie.
Ik zie dan een hoop bekende en familie terug, meestal zijn het mijn zusjes en nichtjes, tantes ..

Ik blijf meestal wel heel dicht bij de vrouw, ze vind het wel prettig als ik binnen in handbereik ben.
En heel soms, heel soms mag ik mee naar een zakelijke afspraak, maar dan speel ik meestal de tweede viool, ze heeft dan mijn vader bij zich.
Op zulke ogenblikken kan ze hem gewoon beter gebruiken.
Mijn vader,.. Ja die is zakelijk, meestal in donker pak gekleed, en fors en stevig gebouwd.
Hij, mijn vader dus, kan wel tegen een stootje.
Daarin tegen ben ik petit en elegant!. En moet ik met zorg behandeld worden
en dan bedoel ik natuurlijk wel met liefde, liefde voor mij.
Ik die “petit” is en mooi en ook nog stijlvol.
Als ik mee mag naar een feestelijke gebeurtenis, dan ben ik blij, ik heb niet veel nodig om mij lekker vol(daan) te voelen.

Er gebeuren natuurlijk ook wel vervelende dingen in mijn leventje.
Zoals bijvoorbeeld als ik mij niet meer zo mooi voel, en de glans een beetje heb verloren.
Dan slaat ze mij steeds vaker over, en neemt bijvoorbeeld een nieuwe aanwinst mee..
Ja een nieuwe! Ze wisselt ons af en toe zo gemakkelijk, alsof we een paar oude schoenen zijn.

Het kan ook voorkomen dat we worden af gegeven, of zelfs worden verkocht aan iemand die ons nog wel mooi vind, of kan gebruiken.
Oké, hergebruik daar ben ik wel voor,... maar mij? Ik? Die elegant is en “petit”?

Zo was het ook gebeur met een nichtje van mij,
hergebruik, weg was ze..zomaar.
Ik heb wel via via gehoord, (ja we kletsen wat af zo op die feestelijke gebeurtenissen waar we elkaar weer ontmoeten.., maar in ieder geval ik had dus gehoord dat mijn nichtje uit pure wraak en boosheid haar mond niet meer heeft open gedaan, en de inhoud van waar zij in bezit was niet meer heeft afgegeven, wel stoer!.
Ik weet niet of ik dat ook zou doen, want zo heb ik dus ook weer gehoord dat ze je wel kunnen dwingen, werkelijk martelen met tangen! om toch maar aan die belangrijke spullen te komen.

Nee ik denk dat ik me maar zolang mogelijk lief en petit-terig blijf gedragen, lijkt me het beste.
En hel misschien mag ik een lange tijd bij haar blijven.

Of misschien wordt ik toch in de hergebruik gedaan, en kom ik bij jou, als je weet wat ik ben :)

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.