Onderstaand wil ik wat vertellen over de oorzaken van het syndroom van Korsakov.

De meest benoemde oorzaak

van het syndroom van Korsakov is chronisch alcoholgebruik. Maar waarschijnlijk ( volgens onderzoek ) is echter een vitaminegebrek ( namelijk thiamine of vitamine B1 ) verantwoordelijk voor het ontstaan van de ziekte. Vandaar dat Korsakov ook bij mensen zonder alcohol probleem voorkomt. Dit tekort aan deze vitamine kan ontstaan door langdurig braken en diarree waardoor het lichaam in een slechte voedingstoestand komt.

Thiamine :

is een belangrijk onderdeel van Vitamine B1 en komt in kleine hoeveelheden in veel voedingsproducten voor zoals : gedroogde gist, vlees ( met name varkens, rund en lam ), gevogelte, hele granen, noten, peulvruchten en melk.

Daarnaast kan het syndroom van Korsakov ook veroorzaakt worden door een hersentumor of een herseninfarct.

Maar de groep van de chronische drinkers

is en blijft de groep die het hoogste risico loopt de ziekte te krijgen. Het is namelijk bekend dat veel chronische drinkers ook een slecht voedingspatroon hebben.

Vaak wordt het syndroom van Korsakov

voorafgegaan door de ziekte van Wernicke. Dit neurologische ziektebeeld wordt gekenmerkt door ataxie (moeilijk lopen) en verlammingen van de oogspieren. Deze aandoening is redelijk goed te behandelen met het toedienen van vitamine B. Na een korte tijd nemen de verschijnselen af. Wat overblijft : is het syndroom van Korsakov.

Maar hoe weet je nou dat je met een patiënt met Korsakov te maken hebt?

Dementie wordt nogal eens verward met het syndroom van Korsakov. Bij beide syndromen vallen immers de stoornissen in de werking van het geheugen het meest op. In het geval van het syndroom van Korsakov gaat het zoals gezegd echter om een relatief stabiel toestandsbeeld, terwijl dementie daarentegen een geleidelijk verlopend proces is. Zie ook mijn artikel : http://www.xead.nl/de-symptomen-van--het-syndroom-van-korsakov--zijn-

Toch blijft het soms moeilijk

om beide beelden van elkaar te onderscheiden, zeker als je niets over de voorgeschiedenis van de betreffende patiënt weet ( i.v.m. het alcoholgebruik – wel of niet-  ).

Als je praat met mensen die veel werken met mensen met het syndroom van Korsakov, krijg je vaak te horen dat de patiënten als geen ander de kunst hebben, jou een gevoel te geven dat je belazerd wordt  waar je bij staat. Dit is ook mijn ervaring. Dit gevoel komt doordat :

- Wanneer je een Korsakov patiënt vraagt waar hij is geweest of wat hij heeft gedaan, dan krijg je vrijwel altijd een verhaal te horen dat niet klopt.

Toch klinken de verhalen

die deze patiënten vertellen over het algemeen heel aannemelijk. Zo aannemelijk zelfs dat je soms gaat twijfelen over het alcoholverleden omdat de patiënt erg overtuigend kan praten over de minimale hoeveelheden die hij in zijn leven genuttigd heeft.

Veel Korsakov patiënten hebben

een levenslange ervaring opgedaan in het misleiden van hun sociale omgeving: niet zelden hebben ze jarenlang in het geheim gedronken. Op allerlei manieren is men er tijdenlang in geslaagd te verdoezelen dat het geheugen niet meer goed functioneert. Dit ophouden van “DE SCHONE SCHIJN” is door jarenlange training tot een automatisme geworden. De patiënt realiseert zich in vele gevallen zelfs niet meer dat hij de zaken anders voorstelt dan ze in werkelijkheid zijn.

Bij navraag blijken de verhalen

van de Korsakov patiënt niet te kloppen. Maar het heeft geen enkele zin om de patiënt hiermee te confronteren. Het beste is om geen vragen te stellen aan de Korsakov patiënt maar deze neer te leggen aan zijn directe sociale omgeving.

Het is belangrijk om te weten hoe je het beste met een Korsakov patiënt om moet gaan. Hoe je dit het beste kunt doen zal ik verwoorden in een ander artikel.

Reageren?