Ondanks de vele crises die ons land teisteren, is er een fabriek in ons land die hoogtij viert, de Labelfabriek

In de labelfabriek is het een drukte van belang. Van werkeloosheid hebben de medewerkers nooit gehoord, en ook stilzitten is een woord wat men niet kent.

Niemand weet meer wanneer de fabriek is ontstaan, maar degene die er onderzoek naar hebben gedaan vertellen dat het ontstaan ervan eeuwen terug moet zijn begonnen, toen de mensheid woorden begonnen te geven aan de verschijnselen die ze ervaarde.

In de labelfabriek werden toen de eerste natuurverschijnselen gebracht. Donder, regen, de zon, de sterren, de maan. Het werd allemaal naar de Labelfabriek gebracht zodat de geleerden er een naam aan konden geven, ze konden bestuderen en de mensen konden onderwijzen hoe men er mee om moest gaan. Zo kreeg het geluid wat naar de lichtflitsen kwam de naam donder. 

De geleerde verklaarde dat men uit moest kijken voor hem. Donder was iemand die zijn boosheid niet in bedwang had, en vuur begon te spugen als je hem boos maakte.  Regen dankte zijn naam aan de waterdruppels die er naar beneden vielen. De geleerden onderzochten regen, en zagen de overeenkomsten met een ander verschijnsel wat men al eerder had onderzocht, water. Ze vertelde de mensen dat de regen en water zusjes van elkaar waren. Zolang de mensen er op een goede vriendelijke manier mee om zouden gaan, hadden ze er niets van te vrezen. Maakte men ze echter boos, dan weigerde regen nog zich te laten zien. Hierdoor werd water dan zo boos, dat ze hele stukken land weg kon spoelen. Echter de geleerden zochten naar oplossingen om de boosheid van water in te dammen. Ze haalde goede resultaten daarin in sommige gebieden, maar zagen toch dat water haar boosheid dan uitten op een plaats waar men het niet had verwacht.

Bij het onderzoeken van de zon en de maan, werden de geleerden al snel geconfronteerd met de vete die er tussen deze twee bestond.  Ieder van hem wou zijn plaats behouden. En het duurde eon’s lang voordat ze bereid waren hun plaats te delen. Er waren vele gesprekken voor nodig om zowel de maan als de zon in te laten zien wat het belang was van een samenwerking. De zon vond zich veel belangrijker dan de maan. Was het niet dat zij er voor zorgde dat de mensheid in haar licht alles kon zien? Was zij het niet die zorgde voor de warmte voor de mensheid. De maan daar in tegen, zond maar een iel lichtje uit, en liet zich vaak niet eens volledig zien. Nee, de zon vond dat de plaats aan de hemel aan haar alleen toebehoorde.

Opnieuw gingen de geleerde aan de slag met hun bevindingen. Nu lieten ze ook water deelnemen aan de gesprekken met zon en maan. Water vertelde aan zon, als jij altijd op jou plaats blijft staan, zal ik niet lang meer overleven. Je warmte zal me vermoorden. En als je mij vermoord, zullen vele met mij sterven. De zon schrok hier zo van, dat ze met de maan afspraak om haar plaats samen te delen. De geleerden waren blij met deze uitkomst, en besloten er de label dag en nacht aan te geven.

Nadat alle natuurverschijnselen zo hun label hadden gekregen, begon men in de fabriek aan een nieuw onderzoek. Alle vormen die zich op aarde voorkwamen vonden hun weg naar de fabriek. Ze werden ingedeeld in bepaalde categorieën. Ze werden ingedeeld hoe nuttig ze waren. En sommige vormen die men niet in bestaande categorieën in kon delen werden apart gezet. Er was een bepaalde afdeling die zich bezig hield met deze aparte gevallen. Men probeerde met ze te communiceren, maar men begreep niets van de taal die er werd gesproken. Men begon ze te ontleden, maar zag geen overeenkomsten met de bestaande vormen die men had gecategoriseerd. Hierdoor kregen deze vormen het label paranormaal. De geleerden waren het er over eens dat deze zaken ver van de mensheid moesten worden gehouden, totdat men een nieuwe label aan de vorm kon geven zodat ze konden worden ingedeeld in de bestaande categorieën.

Toen de eerste crisissen zich in het leven van de mensheid aandiende, de werkeloosheid steeds groter werd, werden de inkomsten in de labelfabriek ook minder.  Nu alle vormen die er op aarde aanwezig waren een label hadden gekregen. Nu alles duidelijk was genoteerd hoe iedere vorm er uit moest zien, en aan welke kwalificaties het moest voldoen om in een bepaalde categorie thuis te horen, wist men niet meer hoe men de fabriek nog langer draaiende te houden. Alleen de afdeling paranormaal bracht nog inkomsten op, maar daar zou men niet lang meer van kunnen bestaan. Op een dag kwam een van de medewerkers met het idee om dan de mens maar te gaan onderzoeken. Een nieuwe bron van inkomsten bleek te zijn aangeboord. Een bron die eeuwen later een goudmijn blijkt te zijn.

Men begon met de onderzoeken van twee verschillende vormen. Men begon ze te bestuderen, en te ontleden. Men merkte de verschillende fysieke aspecten op, en men besloot ze te labelen als man en vrouw. Al snel werden er alle soorten van mannen en vrouwen naar de fabriek gehaald, en men begon ook van deze soorten categorieën te maken. Groot, klein, zwart, wit, geel, rood. Alle handelingen werden genoteerd en men kwam erachter dat men niet toe kwam met de bestaande categorieën. Zo werden er nieuwe labels vervaardigd die de handelingen benadrukte, sterkte en zwakte, zekerheid en onzekerheid, angst en liefde, schuld en onschuld, Men ontdekte de bron die zorg draagt voor de handelingen en gaven deze de label emoties. Dit werd weer een nieuwe bron van inkomsten voor de fabriek, want men kon de emoties weer vele labels geven. Opnieuw werd beschreven hoe deze emoties hoorden te werken. Voldeed men echter niet aan deze beschreven regels dan werd je net als in het verre verleden op een aparte afdeling geplaatst. De afdeling paranormaal. (para betekent bestaande naast het normale).

De labelfabriek bestaat nog steeds in onze tijd. We hebben er nog dagelijks mee te maken. Ook nu de dag blijkt de fabriek nog steeds een goudmijn te zijn. Er worden vele nieuw labels uitgevonden. Producten krijgen een andere naam, een ander jasje en ineens denken we dat het iets nieuws is. Vaak blijkt echter dat het enige wat het product nieuw maakt de nieuwe naam en het nieuwe uiterlijk is. Waren er in vroegere tijden de sjamanen, de tovenaars, de magiërs, de heksen, en de goden die aangaven wat het beste was voor de mensheid, deze rollen zijn overgenomen door de regeringen, de artsen, politie, jeugdzorg etc. Dezelfde werkzaamheden, een andere label.
Oude labels die te maken hebben met onze geestelijke gesteldheid krijgen een nieuwe naam. Maar welke nieuwe naam men er ook voor bedenkt, allen zijn allang bekend en ondergebracht in de labelfabriek. Ze zijn bestudeerd en ontleed al eeuwen lang.

De grootste goudmijn in onze tijd vormt echter de gezondheidzorg. Er is geen andere afdeling in de labelfabriek die voor zoveel inkomsten zorgt als deze afdeling. Voor ieder mens heeft men wel minimaal 5 verschillende labels. We zijn gaan geloven in de labels en de beschrijvingen die er bij gegeven worden. We zijn onszelf gaan identificeren met de beschrijvingen die er beschreven zijn door de onderzoekers van de labelfabriek. Wat we echter zijn vergeten is te luisteren naar de mensen die men gelabeld heeft. Wat we zijn vergeten is dat ieder mens uniek is in zijn ZIJN. Wat we zijn vergeten is dat ieder mens een belangrijke plaats inneemt in het universum, en wat deze plaats ook mag zijn deze niets meer of minder is dan welke plaats ook.
Als mens zijn we zeer sterk geworden om een eigen betekenis te geven aan de vele labels die er in onze wereld bestaan. Labels die we niet begrijpen verplaatsen we het liefst nog steeds naar een gesloten afdeling van de fabriek. Onderzoek er naar toe doen, doen we al lang niet meer. We nemen het maar aan dat de onderzoekers van de labelfabrieken het bij het juiste eind hebben. We houden onze mond uit angst afgevoerd te worden naar de fabriek en te eindigen op de gesloten afdeling.

Toch bereiken we nu de eindtijd van de labelfabriek. Meer en meer mensen beginnen de labels die ze hebben gekregen van zich af te rukken. Niet langer laten ze hun plaats in het universum bepalen door de medewerkers van de fabriek, maar beginnen ze hun rechtmatige plaats in te nemen.  Deze mensen zijn begonnen met demonstraties bij de labelfabrieken, en helpen een ieder die gelabeld uit de fabriek komen, zich van de labels te ontdoen. Deze mensen schrijven geen boeken over hoe men zich hoort te gedragen, geven geen behandelingen en schrijven geen recepten uit, maar bundelen de kennis die men heeft samen, en dragen deze kennis uit naar anderen, die daar vrij gebruik van kunnen maken. Deze groepen mensen zijn klein begonnen, maar het heeft zich als een druppel verspreid over de aarde. Het heeft de labelfabriek tot wankelen gebracht, en meer en meer afdelingen in de fabriek zijn gesloten.
We zitten niet lang meer vandaan voor dat ook de labelfabriek zijn deuren zal moeten gaan sluiten, en zijn werknemers op straat komen te staan. Deze sluiting zal tevens een begin zijn van een nieuwe manier van leven, waarbij iedere ster aan de hemel zijn licht kan laten schijnen.

Wat weerhoud jou ervan om de label fabriek mee af te breken?

Copyright Nederland2011@Gerda Verstraeten

http://www.stemmenhoren.com

http://chayenna.jouwpagina.nl

Reageren?