Stuntelige student wordt Commis de Rang in het Grand Hotel Huis ter Duin, Madam Verdon

COMMIS DE RANG IN HET GRAND HOTEL HUIS TER DUIN

COMMIS DE RANG

In mijn studententijd wilde ik wat bij verdienen. Er stond een advertentie in het Noordwijkse  sufferdje stond: commies de rang gevraagd in het Grand Hotel Huis ter Duin.Commis de rang het klinkt heel achtenswaardig. Maar ik ontdekte  dat het slechts een slaafse go-between is tussen de kok, keuken en de ober die serveert en de fooien int.
Maar google bestond niet, dus dat kon ik niet weten.

 EERSTE FOUT

De eerste dag maakte ik al een blunder. Fier schreed ik door de Grand Hall met een plateau dampende aardappelen, twee tournedos well done en een terrine met dampende doperwten van de eerste soort. Mij tweedimensionale blik overzag een drempel, waardoor ik languit op de vloer belandde. Nog vele maanden later vond men tot in de verste uithoeken beschimmelde harde kwaliteitserwten.
De gasten moesten wel lachen maar waren ook begaan met me. Een arts behandelde zelfs mijn opgezette knie.

GEEN REACTIE

Maar wat mij tegen viel was de reactie van het personeel of liever gezegd ..het totaal negeren van mijn precaire situatie. Ze keken stoïcijns een andere kant op en keurden me geen blik waardig.
Later vernam ik dat het in de horeca een ongeschreven wet is dat personeel calamiteiten af doet als of het nooit heeft plaats gevonden. Het was erg druk inmiddels, zo druk dat de ober mij opdroeg om de koffie met slagroom te serveren bij Madam Verdon. Een uiterst charmante dame,

‘WIER DECOLLETE OPHIELD WAAR MIJN STOUTSTE DROMEN WERDEN BEVESTIGD’.

Ik was in totale vervoering , 22 jaar, student sport. Als er toen doping controle had plaats gevonden, mijn testosteron niveau zo extreem hoog zou zijn geweest dat ik voor eeuwig voor de sport zou zijn gediskwalificeerd.

TWEEDE FOUT

Deze keer zag ik wel diepte, mijn rechteroog verdween in de peilloze vallei van mevrouw Verdon,, waardoor ik de koffie kletterend langs het kopje schonk, maar waar  tegenover stond dat ik feilloos en uiterst nauwkeurig de slagroom in de gorge van madam Verdon liet glijden.

DOORTASTEND

Plots werd ik resoluut, pakte haar delicate hand en sleurde haar naar het enorme toilet waar ik mijn enormiteit tot beider tevredenheid, kon recht zetten.Vergeef me, ik besef eufemistisch gezegd, dat ik me nogal freudiaans uitdruk, maar dit verhaal verdraagt geen mystificatie. VERLEGEN GAF IK HAAR EEN BOS ROZEN 

ONTSLAG

De directie was minder gecharmeerd en mijn carrière in de serviele sector bleef dan ook tot een dag beperkt.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.