Als je vroeger een bibliotheek binnen kwam, durfde je nauwelijks adem te halen. 'Shhh stilte! klonk het keer op keer dreigend.......

Hoezo stil

Bij binnenkomst van de bibliotheek, merk je het gelijk al. Er is heel wat veranderd door de jaren. Geen doodse stilte. Geen bordjes met ‘stilte bibliotheek’ aan de wand. Geen middelbare juffrouw, met een brilletje, die tot stilte maant. Geen zacht getrippel van hoge hakjes die de plavuizen vloer doen beroeren. Geen bedompte ruimte waar honderden boeken zijn uitgestald. Verre van dat. Bij binnenkomst weet je het, je stapt een andere wereld binnen.

In de hal komt de geur van verse koffie je al tegemoet. Je hoort vele stemmen. ‘He, zou je die zet wel doen’? Vol overgave zijn twee mannen van Marokkaanse afkomst, aan het schaken. Vele inwoners van Rotterdam en van verschillende afkomst, volgen de schaakpartij met veel genoegen. Midden in de hal. Totaal geen probleem voor anderen naar het schijnt. Er wordt niet overdadig geroepen. Er is nog altijd respect voor de bibliotheek, maar dan op een andere wijze.

Wil je een boek, dan zoek je de plaats van het gewenste boek op in een van de vele pc’s die aanwezig zijn, en je loopt naar het boek toe. Boeken kan je zo meenemen. Je hoeft enkel het boek op een uitleenapparaat te leggen, en je kunt het boek dan meenemen. Niet meer langs de middelbare juffrouw met dat brilletje, voor een stempel. En de belangrijkste verandering: je mag gehoord worden, getuige de aanwezigheid van een theatercafé.

De aanwezige roltrappen geven een constant zoemend geluid. Dat geeft wel iets geruststellend. Eenmaal boven zie je zoveel boeken, die je in een heel mensleven, niet zou kunnen lezen. Overal zie je mensen een boek ter hand nemen, en deze rustig door te bladeren. De pc’s zijn vrijwel allemaal bezet. Dat geeft wel aan dat er best nog veel wordt gelezen. Het was toch zo dat er eigenlijk in Nederland de term ‘ontlezing’ is ontstaan. De mensen zouden steeds minder interesse hebben voor het geschreven woord. Een bezoek aan de plaatselijke bibliotheek doet anders vermoeden.

‘Ik wil dit boek van ‘Laurentius’, maar dat onding doet het niet’. Een oudere vrouw wijst naar een pc en kijkt er hulpeloos bij. Dan verschijnt er een jonge medewerkster die uitkomst biedt. Ze begint niet met ‘shhh bibliotheek’, maar, ' kan ik u helpen mevrouw,' ja, ik begrijp het, het is niet voor iedereen zo gemakkelijk’...........

Er gaat weer een tevreden klant huiswaarts met haar uitgekozen boek, omdat je weer gehoord mag worden, in de hedendaagse bibliotheek.