Vandaag, 34 jaar geleden werd ik geboren. Hier een artikel over 07-07-1977

 

07-07-1977

De dag dat Remrov werd geboren

 

07-07-1977

 

• The Danbury Prison Fire, Connecticut
• 12000 politie agenten bezetten universiteit in Mexico City
• Speciaal radio interview met Stan Lee, de maker van Spiderman, de Hulk, X-men, Fantastic Four, etc.
• Nestle Boycot gelanceerd in de VS tegen de Zwitserse Nestle concern.
• En….de geboorte van Remrov

 

Ik werd geboren in Apeldoorn op 7 juli 1977 met voor mij, met vijf minuten voorsprong, mijn tweelingbroer. Een grappig detail is dat mijn tweelingbroer werd geboren om acht minuten voor zeven en ik om drie minuten voor zeven. Zoals je ziet hebben wij dus behoorlijk wat zevens in onze geboortedatum. Hoewel ik een fotografisch geheugen heb, ik kan me zoals de meeste mensen helemaal niets van mijn geboorte herinneren. Wat, als je erbij nadenkt, best wel absurd is want het is waarschijnlijk de meest vreemde ervaring die je ooit zult hebben.

 

Wat een toeval!

In 1984 kwam een journalist eens met de vraag hoeveel kinderen er waren geboren op 07-07-1977 in Apeldoorn. Na enig onderzoek had hij uiteindelijk het antwoord gevonden. Het bleek dat in Apeldoorn op 7 juli 1977 zeven kinderen waren geboren. En twee daarvan waren dus ik en mijn tweelingbroer. De jouranalist besloot hierover een artikel te schrijven en zo belandden mijn broer en ik, op onze zevende verjaardag, met een grote foto in de Apeldoornse Courant. Het lijkt me eigenlijk best leuk om die andere vijf kinderen, of nu volwassenen natuurlijk, eens te ontmoeten.

 

Schrik

Mijn ouders kregen twee weken voor onze geboorte te horen dat er een tweeling zou komen, dus hals over kop moesten ze snel nog wat extra kleertjes en spulletjes zien te krijgen voor deze onverwachte tweede baby. Gelukkig hadden ze wat kennissen die nog wat babyspulletjes hier en daar hadden liggen, en die mijn ouders wel mochten hebben.

En op zeven juli, vroeg in de morgen was het dan eindelijk zover. Mijn tweelingbroer en ik kwamen ter wereld. Twee behoorlijke kleine baby’s met ontzettende grote ogen. Paps en mams waren ontzettend blij. Maar baby Remrov bleek te licht te zijn. “Remrov was even zwaar als twee pakken suiker” zei mams altijd. Tweelingbroer mocht al snel mee naar huis maar Remrov moest in het ziekenhuis blijven en vijf weken in de couveuse doorbrengen. Maar natuurlijk kwam mams geregeld Remrov bezoeken, en iedere dag kwam paps na zijn werk op zijn racefiets naar het ziekenhuis om naar Remrov te komen kijken. En uiteindelijk na vijf weken mocht ook Remrov mee naar huis.

 

Jeugd

Mijn tweelingbroer en ik hadden allebei spier en spierwit haar toen we nog klein waren. Nou, eigenlijk was het blond maar het was zo licht dat het echt wit leek. Qua uiterlijk leken we behoorlijk op elkaar maar ik was altijd wat ruiger dan mijn broer. Terwijl mijn broer liever rustig binnen speelde was ik buiten in bomen aan het klimmen of rond aan het crossen op mijn fietsie. Maar ook speelde we vaak samen met lego en autootjes. In meisjesspeelgoed had ik geen interesse.

Onze verjaardagen vierden we altijd samen. Ik mocht een aantal kinderen uitnodigen en mijn tweelingbroer ook, en zo speelden we dan allerlei spelletjes of we gingen zwemmen. Met andere kinderen vond ik het altijd wat eng maar met mijn broer erbij vond ik het altijd geweldig.

 

Maar toen we ouder werden veranderde alles een beetje, lees dit artikel maar eens:
http://www.xead.nl/1-mijn-tweelingbroer-en-ik

Verjaardagen waren op den duur helemaal niet meer wat ze geweest waren toen we ouder werden. Mijn broer had zijn vriendengroep en ik bracht de dag vaak met mams door. Ik begon vooral op dat soort dagen enorm te merken dat ik anders was dan mijn tweelingbroer.

 

Betekenis

Verjaardagen hebben voor mij nooit echt iets speciaals betekend, en dan bedoel ik in de zin van dat ik er niet echt bij stil sta dat ik een jaar ouder ben ofzo. Op mijn verjaardag ben ik gewoon een dag ouder dan de dag ervoor. Hoewel het inmiddels toch wel een beetje apart begint te worden als je 34 wordt en nog geregeld 14 wordt geschat. Maar ach, ik heb nog tijd genoeg om er oud uit te zien. En daarnaast ben ik qua gevoelsleeftijd toch blijven steken op een jaar of 14 dus ik ben er wel tevreden mee.

Maar soms heb ik wel eens een gedachte van: “Wat heb ik nou eigenlijk in mijn leven bereikt?”
Even een lijstje

• Een jeugd met veel gepest en eenzaamheid
• Mislukte opleidingen en baantjes
• Autisme diagnose op mijn 21
• Daarna nog twee opleidingen mislukt
• Behoorlijke periode in isolement
• Een hoog IQ maar niet weten wat ik ermee moet

 

Tja, tot kort geleden was ik eigenlijk helemaal niet trots op mezelf, en daar liep ik behoorlijk tegenaan. Maar gelukkig ben ik iemand die absoluut niet snel opgeeft en sinds mei dit jaar ziet mijn lijstje er ineens zo uit.

• Samenwonen met een geweldige vriend
• Een leuk appartementje kunnen huren
• Een lieve papegaai (die ik zometeen in augustus al 11 jaar heb)
• 43 artikelen geschreven op Xead
• 108 fans op Xead die mijn schrijfkunst, waar ik altijd erg onzeker over was, met plezier lezen.
• Net mijn eigen website gemaakt voor mijn tekeningen
• Net mijn eigen visitekaartjes gemaakt

 

En als ik dit lijstje nu doorlees heb ik toch wel het gevoel dat ik nu trots op mezelf kan zijn, en dat ik zo langzamerhand toch mijn weg begin te vinden hier in deze maatschappij.

Ook wordt mijn verjaardag vandaag erg speciaal. We gaan met zijn vieren, mams, mijn tweelingbroer, mijn vriend en ik, naar Giethoorn. En dit is behoorlijk speciaal voor mij omdat we weer net als toen, toen we nog kleiner waren, mijn tweelingbroer en ik, onze verjaardag weer samen vieren.

 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.