In dit artikel mijn ervaringen over jong grijs worden

                             Hoera! Ik krijg grijze haren (op m’n 32ste)!

Ja, hoe kun je daar nu blij mee zijn? Dan ben je pas 32 jaar jong en dan verkeer je in een hoera-stemming omdat je haren NU AL grijs beginnen te worden. Goed, laat ik bij het begin beginnen, anders wordt het een heel verhaal dat ook nog eens achterstevoren geschreven wordt en dat is niet de bedoeling.

Dom blondje
Al van jongs af aan heb ik hele gekke haren: alhoewel ik gewoon blank ben met idem dito ouders heb ik zogenaamd tweelingenhaar: bovenop steil (tenminste vroeger want nu heb ik ineens grove krullen) en onderop vreselijk veel kroeshaar (is ook al wat minder geworden). Mijn haarkleur is in de loop der jaren steeds verandert: als kind had ik blond haar, toen werd het donkerblond, toen kreeg ik een rode gloed erdoor en de laatste jaren had ik haar met highlights (donkerblond met wat lichte strengen ertussen). Alhoewel niemand me geloofd, het is toch echt allemaal au naturel.

Zoals de meesten weten woon ik in Suriname en daar val je met een andere dan zwarte of zeer donkerbruine haarkleur meteen op. Het verschil tussen blond en donkerblond kent men ook niet echt: nee, hier ben ik gewoon blond. En dan zijn er dus mensen tussen die me (weliswaar goedmoedig, maar toch) dom blondje noemen. Nu weet ik ook wel dat ik niet altijd even snugger ben (vooral wanneer het om technische dingen gaat), maar ik probeer elke dag bij te leren. Helaas, het mag niet baten: mijn haarkleur blijft hetzelfde. En kleuren wil ik het niet, nog niet tenminste…..

‘Mevrouw, u hebt grijze haren’
Een paar maanden geleden kwam ik bij de kapster (was ik nooit eerder geweest) en ik neem nietsvermoedend plaats op de stoel omdat mijn haar werkelijk weer geknipt moest worden (was alweer behoorlijk lang en bovendien heb ik heel dik haar en dat is in de tropen niet altijd handig met die warmte). Goed, mijn dochter was er ook bij en keek over de schouders van de kapster mee. Niets aan de hand tot z over… Ze begint te kammen en haar op te steken om te kunnen beginnen en ineens hoor ik haar zeggen: ‘Mevrouwtje, u hebt grijze haren. Wist je dat al?’ Nou, ik dacht dat ik het zou begeven. Dat kon toch niet???? IK??? GRIJS???? Waar ik eerst nog in de veronderstelling leefde dat het om een misplaatste grap zou gaan, werd ik al gauw uit de droom geholpen. Mijn dochter werd erbij gehaald en bevestigde dat ik werkelijk grijs aan het worden was (later in de auto verzekerde ze me nog eens extra dat het niet een paar grijze haren waren maar een heleboel! HELLUP!!!)

Of ik al nagedacht had om mijn haar te laten verven? Wablief??? Nu hoor ik voor het eerst dat ik op mijn achterhoofd al heel wat grijze haren heb en dan moet ik al meteen nadenken of ik het niet wil laten verven? Ik heb even de ruimte nodig om dit allemaal te verwerken en meld de kapster dat ik hier eerst over na moet denken. Grijs? Op mijn 32ste al?
Ik zou mezelf niet zijn als ik mezelf niet meteen op de korrel nam en dus werden er meteen smsjes uitgestuurd met de waarschuwing dat ik grijs begin te worden en vanaf nu wijs geacht dien te worden en dat het over is met het domme blondje.

Oorzaken grijs worden
Nu was ik wel benieuwd hoe ik op zo een leeftijd al aan grijze haren kwam. Gelukkig is er internet en al gauw kwam ik allerlei info tegen. Helaas is de wetenschap er nog niet over uit wat de werkelijke oorzaak kan zijn voor het krijgen van grijs haar, maar een aantal zaken die genoemd worden zijn: erfelijkheid (bij mijn vader in de familie worden de mannen kaal en mijn moeder is op haar 50ste nog steeds behoorlijk blond zonder grijze haren), stress (goed, daar kan ik me wel in vinden want ik heb heel wat meegemaakt de afgelopen jaren), slechte voedinspatroon (denk het niet) en je haar verliest ook melamine (pigment) hoe ouder je wordt en dan krijg je dus grijze haren (maar ja, ik ben pas 32).

Hoera! Ik krijg grijze haren (op m’n 32ste)!
Goed, dat verklaart nog steeds niet mijn hoera stemming over het feit dat ik blij ben met mijn grijze haren. Welnu, hier zijn een aantal zaken voor aan te wijzen:
1) Iemand met grijze haren wordt geacht wijs te zijn en dat komt mooi uit want daarmee raak ik af van het imago van dom blondje
2) Mijn verstand ben ik na het trekken van mijn verstandskiezen kwijt geraakt, maar dit wordt nu gecompenseerd in de vorm van grijze haren, dus toch weer verstand en wijsheid
3) Ik ben moeder van 2 tieners maar zie er zelf uit als een twintiger! Dus met grijze haren gaat het toch duidelijk worden dat ik al wat ouder ben dan de meeste (vooral mannen) denken en hoef ik niet meer het geflirt van jonge broekies mee te maken (alhoewel dat wel zijn charmes heeft ;-)
4) Mensen nemen je dan toch wat serieuzer

Wat ga ik eraan doen?
Tja, die vraag stel ik me ook zo vaak, want tenslotte ben en blijf ik een vrouw… En alhoewel er niets is aan te merken op grijs haar en dit zelfs een tijdlang een modeverschijnsel was, wil ik toch niet helemaal grijs erbij lopen, ook al om het feit dat ik bang ben dat mijn kinderen zich zouden schamen als ze met een grijze, gek doende moeder over straat moeten gaan (ja, af en toe lekker gek doen met de kinderen moet kunnen). Maar ja, goede raad is duur: wat ga ik eraan doen? Toch maar verven als het grijs te veel wordt? En dan? In welke kleur? Voor de grap heb ik al lopen roepen dat ik dang a voor stroblond! Maar nee, wil toch niet nog meer opvallen dan ik nu al doe. Dus…..

Ik denk dat de tijd het zal leren en hopelijk is het een langzaam proces en duurt het nog een tijdje voor ik helemaal grijs ben.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.